# أتب — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AA%D8%A8/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%AA%D8%A8/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أتب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AA%D8%A8.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: أتب

باب التاء والباء و و ء ي معهما
ت و ب، ب ي ت، أ ت ب، ت أ ب مستعملات
توب:
تُبْتُ إلى اللهِ تَوْبةً ومَتاباً، وأنا أَتوبُ إلى اللهِ ليَتُوبَ عليَّ قابلُ التَّوْبِ، أي قابل التَّوْبةِ، تطرَح الهاءَ.
والتَّوْبةُ: الاستِحياءُ، يقال: ما طعامُكَ بطَعامِ تَوْبةٍ، أي لا يُستَحيى منه ولا يُحْتَشَمُ.
بيت:
البَيْتُ من بُيُوت النّاس، وبَيْتٌ من أبيات الشِّعْر.
وبُيُوتاتُ العَرَب: أحياؤها.
وبَيَّتُّ بَيْتاً أي بَنَيْتُه.
وبَيَّتَ بنو فلانٍ فولَهم أي قَدَّروه وأصلَحُوه، شُبِّهَ بتقدير أبيات الشِّعر، وبَيَّنُوا هذا العَمَلَ بَياتاً أي عَمِلوا لَيْلاً، قال عبيد لن هلال:
أَتَوْني فلم أرضَ ما بَيَّتُوا		وكانة أَتَوني بشيءٍ نُكُرْ
البَيتُوتةُ: دُخولُكَ في الليل، تقول: بِتُّ أصنَعُ كذا إذا كان الليل، وبالنَّهار ظَلِلتُ.
ومن فَسَّرَ باتَ على النَّوم فقد أخطأَ، ألا تَرَى إنك تقول: بِتُّ أراعي النُّجُوم، معناه: بتُّ أنظرُ إليها، فكيف نامَ وهو ينظر إليها?.
وتقول: أباتَهم اللهُ إباتةً حَسَنةً فباتوا بَيتُوتةً صالحةً.
وأَتاهُم الأمرُ بَياتاً، أي أتاهم في جَوْفِ الليلِ.
وباتَ يُصَلِّي.
والمَبيتُ يجمع كلَّ المعاني.
أتب:
الإِتبُ: غَير الإِزار، والأرباطُ له كالتِّكَّةِ، وليس على خِياطةِ السَّراويلِ، ولكنّه قَميصٌ مَخيطُ الجانبَيْن.
نأب:
وأتْاَبَ فلانٌ من هذا الأمرِ أي اسْتَحْيَى فهو يُتْئِب إِتئاباً.

### Türkçe

باب **التاء** و**الباء** و**و** و**ء** ي معهما
**ت و ب**، **ب ي ت**، **أ ت ب**، **ت أ ب** مستعملات

**توب**:
Allah’a **تَوْبةً** ve **مَتاباً** olarak döndüm; ben Allah’a dönerim ki O da bana dönsün; **قابلُ التَّوْبِ** (yani **قابل التَّوْبةِ**); **الهاء**’yı düşürürsün.
Ve **التَّوْبةُ**: utanma/çekinme; denir ki: “Senin yemeğin, **تَوْبةٍ** yemeği gibi değildir”; yani ondan utanılmaz ve çekinilmez.

**بيت**:
**البَيْتُ** insanlarının evlerinden bir evdir; ve şiirin beyitlerinden bir beyit.
Ve **بُيُوتاتُ العَرَب**: onların mahalleleri/kabile kollarıdır.
Ve “**بَيَّتُّ بَيْتاً**” yani onu bina ettim.
Ve “Falancanın oğulları onun işini **بَيَّتَ** ettiler” yani onu takdir ettiler ve düzelttiler; şiir beyitlerini takdir etmeye benzetildi. Ve bu işi **بَياتاً** olarak açıkladılar; yani geceleyin iş yaptılar. عبيد لن هلال dedi ki:
أَتَوْني فلم أرضَ ما بَيَّتُوا		وكانة أَتَوني بشيءٍ نُكُرْ

**البَيتُوتةُ**: senin geceye girmen; “**بِتُّ** şöyle şöyle yapıyorum” dersin, gece olduğu zaman; gündüzün ise “**ظَلِلتُ**” (gündüzleyin kaldım).
Ve “**باتَ**”ı uyku üzerine tefsir eden kimse hata etmiştir; görmüyor musun ki sen “**بِتُّ أراعي النُّجُوم**” dersin; manası: onlara baktım; o hâlde onlara bakarken nasıl uyudu?
Ve dersin ki: Allah onları güzel bir **إباتةً** ile geceletsin; böylece iyi bir **بَيتُوتةً** ile gecelediler.
Ve iş onlara **بَياتاً** geldi; yani gecenin ortasında onlara geldi.
Ve **باتَ** namaz kılıyor.
Ve **المَبيتُ** bütün manaları toplar.

**أتب**:
**الإِتبُ**: **الإِزار**’dan başka (bir şey)dir; ve onun için bağlar, **التِّكَّةِ** gibidir; ve şalvarın dikişi üzere değildir; fakat o, iki yanı dikilmiş bir gömlektir.

**نأب**:
Ve falan kimse bu işten **أتْاَبَ** etti; yani utandı; böylece o, **إِتئاباً** olarak **يُتْئِب** eder.
