# أثم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AB%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%AB%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أثم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AB%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: أثم

باب الثاء والميم و و ا ي ء معهما
ث و م، و ث م، م ي ث، ث م أ، أ ث م مستعملات
ثوم:
الثُّومُ: معروف.. والثُّومةُ: قَبِيعةُ السَّيف التّي على مِقْبَضه.. وثُومةُ: اسمُ رَجُلٍ من بني كلاب.
وثم:
الوَثِيمُ: المكْتَنِزُ لحماً. وقد وَثُمَ يَوْثُمُ وَثامةً.
ووَثَمَ الفَرَسُ الحِجارة بحافره يَثِمُها وَثماً، إذا كَسَرَها.
والمُواثَمَةُ في العَدْوِ: المُضابرة كأنّه يَرْمي بنَفْسِهِ، قال: وفي الدِّهاس مِضْبَرٌ مُواثِمُ والوَثيمةُ: الحَجَرُ.. والمِيثَمُ: الذّي يكسر كلّ ما مرّ به.
ميث:
ماث يَميثَ مَيْتاً. إذا ذاب المِلْحُ والطِّينُ في الماء، حتّى امّات امِّياثاً.. وأَمثْتُهُ فهو مماثٌ ومَيَّثتُه، فهو مُمَيَّثٌ. ومَيَّثتُ الرَّجُلَ: ليّنته.
والمَيْثاءُ: الرَّمْلةُ اللَّينةُ، وجَمعُها: مِيثٌ.
ثمأ:
الثَّمْءُ: طَرْحُك الكَمْأة في السَّمْن ونحوه، تقول: ثَمَأْت الكَمْأَةَ أَثْمَؤُها ثَمأ.
أثم:
أَثِمَ فلانٌ يَأْثَمُ إثما، أي: وَقَعَ في الإِثْمِ، كقولك: حَرِجَ إذا وقع في الحَرَجِ.
وتَأَثَّمَ، أي: تَحَرَّجَ من الإثمِ وكفَّ عنه.
والأَثامُ في جُمْلةِ التَّفْسيرِ: عُقُوبةُ الإثم.
والأثيم والأَثّام والأثيمة: في كثرة رُكُوبِ الإثْم. والآثم: الفاعل.

### Türkçe

باب **الثاء** ve **الميم** ve **و** **ا** **ي** **ء** onlarla birlikte

**ث و م**, ve **و ث م**, **م ي ث**, **ث م أ**, **أ ث م** kullanımdadırlar.

**ثوم**:
**الثُّومُ**: bilinen (şey).. ve **الثُّومةُ**: kılıcın kabzası üzerinde olan kılıcın kabzasının çirkin (kısmı).. ve **ثُومةُ**: Benî Kilâb’dan bir adamın adıdır.

**وثم**:
**الوَثِيمُ**: etçe dolgun olan. Ve gerçekten **وَثُمَ** **يَوْثُمُ** **وَثامةً**.
Ve at, nalıyla taşları kırdı: **وَثَمَ**; onları **يَثِمُها** **وَثماً**, yani onları kırdığı zaman.
Ve koşuda **المُواثَمَةُ**: birbirine yüklenme; sanki kendisiyle atıyor gibidir; dedi ki:
“Ve **الدِّهاس**’ta **مِضْبَرٌ** **مُواثِمُ**”
ve **الوَثيمةُ**: taş.. ve **المِيثَمُ**: geçtiği her şeyi kıran.

**ميث**:
**ماث** **يَميثَ** **مَيْتاً**. Tuz ve çamur suda eridiği zaman; ta ki **امّات** **امِّياثاً** (oluncaya kadar).. Ve onu **أَمثْتُهُ**; o da **مماثٌ**dur; ve onu **مَيَّثتُه**; o da **مُمَيَّثٌ**tir. Ve adamı **مَيَّثتُ**: onu yumuşattım.
Ve **المَيْثاءُ**: yumuşak kumluk; onun çoğulu: **مِيثٌ**.

**ثمأ**:
**الثَّمْءُ**: senin mantarı (keme’eyi) sade yağın ve benzerinin içine atmandır; dersin ki: mantarı **ثَمَأْت**; onu **أَثْمَؤُها** **ثَمأ**.

**أثم**:
Falanca **أَثِمَ** **يَأْثَمُ** **إثما**; yani: **الإِثْمِ**e düştü; senin “**حَرِجَ**” demen gibi; **الحَرَجِ**e düştüğü zaman.
Ve **تَأَثَّمَ**; yani: günahtan **تَحَرَّجَ** etti ve ondan vazgeçti.
Ve **الأَثامُ** genel tefsir cümlesinde: günahın cezasıdır.
Ve **الأثيم** ve **الأَثّام** ve **الأثيمة**: günaha çok binme (işleme) hususunda. Ve **الآثم**: yapan (fail)dir.
