# أجر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AC%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%AC%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أجر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AC%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: اجر

أَجَرَهُ
1 أَجَرَهُ ذ , aor. اَجُرَ and اَجِرَ , (S, Mgh, Msb, K,) which latter form of the aor., though known to most of the lexicologists, is disacknowledged by a few of them, (TA,) inf. n. أَجْرٌ; (S, Msb;) and ↓ آجرهُ, (S, Mgh, Msb, K,) a form disacknowledged by As, but said by some to be the more chaste of the two, of the form أَفْعَلَ, not فَاعَلَ, as IKtt by evident inadvertence makes it to be by saying that its aor. is يُؤَاجِرُ, (TA,) inf. n. اِيجَارٌ; (S;) He (God, S, A, Mgh, Msb, and a man, Mgh) recompensed, compensated, or rewarded, him, (S, A, Mgh, Msb, K,) عَلَي مَا فَعَلَ for what he had done. (A.) [See أَجْرٌ, below.] أُجِرَ فُلَانٌ خَمْسَةً مِنْ وَلَدِهِ [Such a one became entitled to a reward for five of his children, by their death, (for it is believed that the Muslim will be rewarded in Paradise for a child that has died in infancy)], (S,) and أُجِرَ وَلَدَهُ, (A,) and أُجِرَ فِي أَوْلَادِهِ, (K,) mean that his children died, and became [causes of] his reward. (S, A, K.) ― -b2- أَجَرَهُ, (K,) aor. اَجُرَ , (S,) [He served him for hire, pay, or wages;] he became his hired man, or hireling. (S, K.) So in the Kur xxviii. 27. (TA.) ― -b3- أَجَرَهُ, aor. اَجُرَ , (L, Msb, K,) and اَجِرَ , (Msb, K,) inf. n. أَجْرٌ, (L, K,) He let him (namely his slave) on hire, or for pay, or wages; (L, * Msb, * K;) as also ↓ آجرهُ, inf. n. اِيجَارٌ; ('Eyn, Mgh, Msb, K;) and ↓ آجرهُ, inf. n. مؤاجرة: (K:) all these are good forms of speech, used by the Arabs: (L:) or ↓ آجرهُ having for its inf. n. مؤاجرة signifies he appointed him (namely another man) hire, pay, or wages, for his work; (Mj, Mgh;) or he engaged with him to give him hire, pay, or wages; (A, Mgh, Msb;) and can have only one objective complement: whereas, ↓ when it is of the measure أَفْعَلَ it is doubly trans.; (Mgh, Msb;) so that one says, مَمْلُوكَهُ ↓ آجَرَنِي He let me his slave on hire. (Mgh.) One also says, أَجَرَ الدَّارَ, aor. اَجُرَ and اَجِرَ , inf. n. أَجْرٌ, He let the house on hire; and so الدَّارَ ↓ آجر, [inf. n. اِيجَارٌ:] (Msb, TA:) and الدَّارَ ↓ آجرهُ, [inf. n. اِيجَارٌ,] He let to him the house on hire: (S, A, Mgh, Msb:) the latter verb being of the measure أَفْعَلَ, not of the measure فَاعَلَ: (A, Mgh, Msb:) and the vulgar say, وَاجَرَ: (S:) some, however, say, الدَّارَ ↓ آجَرْتُ, inf. n. مُؤَاجَرَةٌ, making the verb of the measure فاعل: (Msb, TA:) some also say, الدَّارَ زَيْدَّا ↓ آجَرْتُ [I let the house to Zeyd], inverting the order of the words: (Msb, TA:) and the lawyers say, الدَّارَ مِنْ زَيْدٍ ↓ آجَرْتُ [in the same sense, like as بِعْتُ مِنْ زَيْدٍ الدَّارِ means the same as بِعْتُ زَيْداً الدَّارَ]. (Msb: [but in the Mgh, the like of this is said to be vulgar.])

آجر
3 آجر آجر , inf. n. مُؤَاجَرَةٌ: see 1, latter half, in three places: and see 10. One says also, of a woman, (K,) or a whorish female slave, (TA,) آجَرَتْ, [of the measure فَاعَلَتْ, not أَفْعَلَتْ, (see مُؤْجِرٌ, below,)] meaning She prostituted herself for hire. (K.)

آجَرَتٌ
4 آجَرَتٌ آجرت , inf. n. اِيجَارٌ: see 1, first sentence: ― -b2- and see the latter half of the same paragraph, in seven places.

ائتجر
8 ائتجر ذ [written with the disjunctive alif اِيتَجَرَ] He gave alms, seeking thereby to obtain a reward [from God]: (L, K *:) and ائتجربِهِ He gave it as alms, seeking thereby a reward. (L.) اتَّجَرَ for ائتجر is not allowable, because ء cannot be incorporated into ت: [or, accord. to some, this is allowable, as in اتَّزَرَ for ائتزر, and اتَّمَنَ for ائتمن, &c.:] Hr allows it; and cites an ex. in a trad.; but IAth says that the proper reading in this instance is يَأْتَجِرُ, not يَتَّجِرُ; or, if the latter be allowed, it is from التِّجَارَةُ, not from الأَجْرُ. (L.) ― -b2- اُوتُجِرَ عَلَيْهِ بِكَذَا [in which the radical ء is changed into و because the alif preceding it is made disjunctive and with damm, (in one copy of the S, and in the L and TA, erroneously written اِيْتَجَرَ,) He was hired to do it for such a sum or thing, (see مُؤْتَجَرٌ, below,)] is from الأُجْرَةُ. (S, L.)

استأجرهُ
10 استأجرهُ ذ , (S, K,) and ↓ آجرهُ, (K,) [the latter of the measure فَاعَلَ, as has been clearly shown above, from the A and Mgh and Msb,] He hired him; took him as a hired man, or hireling. (S, K, TA.) You say also, استأجر الدَّارَ [He hired the house; took it on hire]. (A, Mgh,)

أَجْرٌ
أَجْرٌ ذ A recompense, compensation, or reward, (S, K, &c.,) for what one has done; (K;) i. q. ثَوَابٌ; (S;) as also ↓ اِجَارَةٌ and ↓ أَجَارَةٌ and ↓ أٌجَارَةٌ, (K,) of which three forms the first is the most generally known and the most chaste, (TA,) and ↓ أُجْرَةٌ: (TA:) or, as some say, there is a distinction between أَجْرٌ and ثَوَابٌ: El-'Eynee says, in the Expos. of El-Bukháree, that what is obtained by the fundamental practices of the law, and by obligatory religious services, is termed ثواب; and what is obtained by supererogatory acts of religion, اجر; for ثواب is properly a substitute for a thing itself; and اجر, for the profit arising from a thing; though each is sometimes used in the sense of the other: (TA:) it is well known that اجر signifies a recompense, or reward, from God to a man, for righteous conduct; (MF;) and ↓ اِجَارَةٌ, recompense, compensation, hire, pay, or wages, from one man to another, for work; (Mgh, MF;) and hence الأَجِيرُ; (MF;) and ↓ أُجْرَةٌ also has this latter signification, (Mgh, TA,) and is syn. with كِرَآءٌ; (S, Mgh, K;) [signifying likewise rent for a house, and the like;] but أَجْرٌ is used [sometimes] in the sense of اِجَارَةٌ and in that of أُجْرَةٌ: (Msb:) the pl. of أَجْرٌ is أُجُورٌ (Msb, K) and آجَارٌ; (K;) but the latter form was unknown to MF: (TA:) the pl. of ↓ أُجْرَةٌ is أَجَرٌ and أُجُرَاتٌ and أُجَرَاتٌ. (Msb.) [One says, أَجْرُكَ عَلَي اللّٰهِ Thy recompense is due from God. And, to console a person for the death of a relation or friend, عَظَّمَ اللّٰهُ أَجْرَكَ فِيهِ May God largely compensate thee for him! i. e., for the loss of him.] By the expression أَجْرٍ كِرِيمٍ in the Kur xxxvi. 10 is said to be meant Paradise. (TA.) ― -b2- (tropical:) A dowry, or nuptial gift; a gift that is given to, or for, a bride: (K:) pl. أُجُورٌ: so in the Kur xxxiii. 49 [&c.]. (TA.) ― -b3- (assumed tropical:) Praise; good fame. (K.) So, as some say, in the Kur xxix. 26. (TA.)

أَجُرٌّ
أَجُرٌّ ذ and أُجُرٌ: see آجُرٌّ.

أُجْرَةٌ
أُجْرَةٌ ذ : see أَجْرٌ, in three places.

اِجْرِيَّا
اِجْرِيَّا أجرى أجري أجريا اجريا and اِجْرِيَّآءُ: see اِجِّيرَى.

أَجُورٌ
أَجُورٌ ذ : see آجُرٌّ.

أَجِيرٌ
أَجِيرٌ ذ (S, K, &c.) A hired man; a hireling: (L:) or of the measure فَعِيلٌ in the sense of the measure مُفَاعَلٌ, i. e. a man with whom one has engaged to give him hire, pay, or wages: (Mgh, Msb: *) pl. أُجَرَآءُ. (L, Msb.)

اِجَارَةٌ
اِجَارَةٌ أجار أجاره أجارة اـجارة اجاره اجارة جارى and أَجَارَةٌ and أُجَارَةٌ: see أَجْرٌ, in four places. ― -b2- اِجَارَةٌ also signifies The giving of usufructs for a compensation. (Mgh.) ― -b3- And Land which its owners have let to him who will build upon it: so explained by the lawyers. (Mgh.)

اِجَّارٌ
اِجَّارٌ أجار اجار جارى (S, M, IAth, Mgh, K) and ↓ اِجَّارَةٌ (M) and ↓ اِنْجَارٌ (Mgh, K) The flat top, or roof, of a house, (S, M, IAth, Mgh, K,) that has not around it anything to prevent a person's falling from it: (M, * IAth:) of the dial. of the people of Syria and of El-Hijáz: (S:) pl. [of the first and second] أَجَاجِيرُ and أَجَاجِرَةٌ; (A'Obeyd, S, K;) and [of the third] أَنَا جِيرُ. (Mgh, K.)

اِجَّارَةٌ
اِجَّارَةٌ أجار أجاره أجارة اـجارة اجاره اجارة جارى : see اِجَّارٌ.

اِجِّيرَى
اِجِّيرَى أجير أجيري أجيريي اجيرى اجيري (ISk, K) and ↓ اِجْرِيَّا and ↓ اِجْرِيَّآءُ (S in art. هجر) A custom; a habit. (ISk, K, and S ubi suprà.) The hemzeh is said to be a substitute for ه [in هِجِّيرَى &c.] (TA.) You say, مَا زَالَ ذٰلِكَ اِجِّيرَاهُ That ceased not to be his custom, or habit. (ISk.)

آجَرٌ
آجَرٌ آجر and آجُرٌ and آجِرٌ, and the pls. آجُرُونَ and آجِرُونَ: see what next follows.

آجُرٌّ
آجُرٌّ آجر (S, Mgh, Msb, K) and ↓ آجُرٌّ (AA, Ks, K) and ↓ آجُورٌ (S, K) and ↓ أَجُورٌ and ↓ يَاجُورٌ (K) and ↓ أَجُرٌ (as in some copies of the K) and ↓ آجَرٌ, (as in some copies of the K and in the TA,) or ↓ أُجُرٌ, (as in other copies of the K,) and ↓ آجِرٌ [to which is erroneously added in the CK آجِرَةٌ] and [the pls.] ↓ آجُرُونَ and ↓ آجِرُونَ (K) are syn., (S, K,) of Persian origin, (S,) [from آگُورْ or آگُرْ,] arabicized, (S, Mgh, K,) signifying Baked bricks; (Msb;) baked clay, (Mgh, L,) with which one builds: (S, L:) آجُرٌّ and آجُورٌّ and آجُرٌ [&c.] are pls., [or rather coll. gen. ns., except the two forms ending with و and ن,] and their sings. [or rather ns. un.] are with ة, i. e. آجُرَّةٌ &c. (L.)

آجُورٌ
آجُورٌ آجور : see آجُرٌّ.

اِنْجَارٌ
اِنْجَارٌ انجار : see اِجَّارٌ.

مُؤْجَرٌ
مُؤْجَرٌ ذ [A slave, or] a house, let on hire; (Akh, T, Msb;) as also ↓ مَأْجُورٌ; (L;) and some say, ↓ مُؤَاجَرٌ. (Akh, Msb.)

مُؤْجِرٌ
مُؤْجِرٌ ذ One who lets on hire [a slave, or] a house: one should not say ↓ مُوَاجِرٌ; for this is wrong with respect to the classical language, and abominable with respect to the conventional acceptation and common usage; a foul reproach being meant thereby [as is shown by the explanation of آجَرَتْ, given above: or, accord to some, it is allowable when it relates to a house: (see أَجَرَهُ:) it seems to be disallowed only when used absolutely]. (A, Mgh.)

مَأْجُورٌ
مَأْجُورٌ ذ : see مُؤْجَرٌ.

مُؤَاجَرٌ
مُؤَاجَرٌ ذ : see مُؤْجَرٌ.

مُؤَاجِرٌ
مُؤَاجِرٌ ذ : see مُؤْجِرٌ.

مُؤْتَجَرَ
مُؤْتَجَرَ ذ [part. n. of اُوتُجِرَ]. Mohammad Ibn-Bishr El-Khárijee, not [as is said in the S] Aboo-Dahbal, says, (L,)
يَا لَيْتَ أَنِّى بِأَثْوَابِي وَ رَاحِلَتِى
عَبْدٌ لِأَهْلِكَ هٰذَا الشَّهْرَ مُؤْتَجَرُ
[O would that I were, with my clothes and my riding-camel, a hired slave to thy family, this month]: (S, L.) i. e., مَعَ أَثْوَابِي. (S.)

يَاجُورٌ
يَاجُورٌ ياجور : see آجُرٌّ.

### Türkçe

**أَجَرَهُ**
1 **أَجَرَهُ** ذ, muzâri‘i **اَجُرَ** ve **اَجِرَ**, (S, Mgh, Msb, K,) ki muzâri‘in bu son şekli, lugatçıların çoğunca bilinmekle beraber, onların birkaçı tarafından kabul edilmez, (TA,) mastarı **أَجْرٌ**; (S, Msb;) ve ↓ **آجرهُ**, (S, Mgh, Msb, K,) As tarafından kabul edilmeyen, fakat bazılarınca ikisinden daha fasih olduğu söylenen bir şekil; **أَفْعَلَ** babındandır, **فَاعَلَ** babından değil; nitekim IKtt, açık bir dikkatsizlikle, muzâri‘inin **يُؤَاجِرُ** olduğunu söyleyerek onu öyle yapar, (TA,) mastarı **اِيجَارٌ**; (S;) O (Allah, S, A, Mgh, Msb, ve bir adam, Mgh) ona, (S, A, Mgh, Msb, K,) **عَلَي مَا فَعَلَ** yaptığı şeye karşılık mükâfat verdi, karşılığını verdi, yahut ödüllendirdi. (A.) [Aşağıda **أَجْرٌ**’e bak.] **أُجِرَ فُلَانٌ خَمْسَةً مِنْ وَلَدِهِ** [Falanca, çocuklarından beşi sebebiyle (ölümleriyle) bir mükâfata hak kazandı (zira Müslümanın, küçük yaşta ölen bir çocuk sebebiyle Cennette mükâfatlandırılacağına inanılır)], (S,) ve **أُجِرَ وَلَدَهُ**, (A,) ve **أُجِرَ فِي أَوْلَادِهِ**, (K,) onun çocuklarının öldüğü ve onun mükâfatının [sebebi] oldukları mânâsınadır. (S, A, K.) ― -b2- **أَجَرَهُ**, (K,) muzâri‘i **اَجُرَ**, (S,) [ona ücretle hizmet etti;] onun ücretlisi, yahut ücretli işçisi oldu. (S, K.) Kur’ân xxviii. 27’de böyledir. (TA.) ― -b3- **أَجَرَهُ**, muzâri‘i **اَجُرَ**, (L, Msb, K,) ve **اَجِرَ**, (Msb, K,) mastarı **أَجْرٌ**, (L, K,) onu (yani kölesini) ücretle kiraya verdi; (L, * Msb, * K;) bunun gibi ↓ **آجرهُ**, mastarı **اِيجَارٌ**; ('Eyn, Mgh, Msb, K;) ve ↓ **آجرهُ**, mastarı **مؤاجرة**: (K:) bunların hepsi Arapların kullandığı iyi söz şekilleridir: (L:) yahut ↓ **آجرهُ** mastarı **مؤاجرة** olmak üzere, onu (yani başka bir adamı) işine karşılık ücret tayin etti mânâsınadır; (Mj, Mgh;) yahut ona ücret vermek üzere onunla anlaşma yaptı; (A, Mgh, Msb;) ve yalnız bir mef‘ûl alabilir: buna karşılık, ↓ o, **أَفْعَلَ** vezninde olunca iki mef‘ûllüdür; (Mgh, Msb;) öyle ki şöyle denir: **مَمْلُوكَهُ ↓ آجَرَنِي** “Bana kölesini ücretle kiraya verdi.” (Mgh.) Yine denir: **أَجَرَ الدَّارَ**, muzâri‘i **اَجُرَ** ve **اَجِرَ**, mastarı **أَجْرٌ**, evi kiraya verdi; ve yine **الدَّارَ ↓ آجر**, [mastarı **اِيجَارٌ:**] (Msb, TA:) ve **الدَّارَ ↓ آجرهُ**, [mastarı **اِيجَارٌ,**] ona evi kiraya verdi: (S, A, Mgh, Msb:) bu son fiil **أَفْعَلَ** veznindendir, **فَاعَلَ** vezninden değildir: (A, Mgh, Msb:) avam ise **وَاجَرَ** der: (S:) bununla beraber bazıları, fiili **فاعل** vezninde yaparak, **الدَّارَ ↓ آجَرْتُ**, mastarı **مُؤَاجَرَةٌ**, der: (Msb, TA:) bazıları da, kelimelerin sırasını ters çevirerek, **الدَّارَ زَيْدَّا ↓ آجَرْتُ** [“Evi Zeyd’e kiraya verdim”] der: (Msb, TA:) fakihler de, aynı mânâda, **الدَّارَ مِنْ زَيْدٍ ↓ آجَرْتُ** derler [tıpkı **بِعْتُ مِنْ زَيْدٍ الدَّارِ**’ın **بِعْتُ زَيْداً الدَّارَ** ile aynı mânâda olması gibi]. (Msb: [fakat Mgh’de bunun benzeri avamca sayılmıştır.])

**آجر**
3 **آجر آجر**, mastarı **مُؤَاجَرَةٌ**: 1’in ikinci yarısına üç yerde bak; ve 10’a bak. Kadın hakkında da denir, (K,) yahut fahişe bir câriye hakkında, (TA,) **آجَرَتْ**, [**فَاعَلَتْ** veznindedir, **أَفْعَلَتْ** değil, (aşağıda **مُؤْجِرٌ**’e bak,)] mânâsı: ücret karşılığı fuhuş yaptı. (K.)

**آجَرَتٌ**
4 **آجَرَتٌ آجرت**, mastarı **اِيجَارٌ**: 1’in ilk cümlesine bak: ― -b2- ve aynı paragrafın ikinci yarısına yedi yerde bak.

**ائتجر**
8 **ائتجر** ذ [ayrık elif ile **اِيتَجَرَ** yazılır] sadaka verdi; bununla [Allah’tan] bir mükâfat elde etmeyi istedi: (L, K *:) ve **ائتجربِهِ** onu sadaka verdi, bununla bir mükâfat istemiş olarak. (L.) **اتَّجَرَ**’ın **ائتجر** yerine kullanılması câiz değildir; çünkü ء, ت’ye idğam edilemez: [yahut bazılarına göre bu câizdir; **اتَّزَرَ**’ın **ائتزر** yerine, **اتَّمَنَ**’ın **ائتمن** yerine olması gibi, vb.:] Hr bunu câiz görür; ve bir hadiste bir örnek getirir; fakat IAth der ki bu yerde doğru okunuş **يَأْتَجِرُ**’dür, **يَتَّجِرُ** değil; yahut ikincisi câiz görülürse, o **التِّجَارَةُ**’dendir, **الأَجْرُ**’den değil. (L.) ― -b2- **اُوتُجِرَ عَلَيْهِ بِكَذَا** [burada kök harf ء, kendisinden önceki elif ayrık ve ötreli yapıldığı için و’ye çevrilmiştir; (S’nin bir nüshasında ve L ile TA’da yanlışlıkla **اِيْتَجَرَ** yazılmıştır,) o, şu kadar meblağ yahut şey karşılığında onu yapmak üzere tutuldu (aşağıda **مُؤْتَجَرٌ**’e bak)], **الأُجْرَةُ**’dendir. (S, L.)

**استأجرهُ**
10 **استأجرهُ** ذ, (S, K,) ve ↓ **آجرهُ**, (K,) [ikincisi **فَاعَلَ** veznindedir; yukarıda A ve Mgh ve Msb’den açıkça gösterildiği üzere,] onu kiraladı; onu ücretli işçi olarak tuttu. (S, K, TA.) Yine dersin: **استأجر الدَّارَ** [evi kiraladı; onu kiraya tuttu]. (A, Mgh,)

**أَجْرٌ**
**أَجْرٌ** ذ bir karşılık, tazmin, yahut mükâfat, (S, K, vb.,) kişinin yaptığı şeye karşı; (K;) **ثَوَابٌ** ile aynı mânâda; (S;) bunun gibi ↓ **اِجَارَةٌ** ve ↓ **أَجَارَةٌ** ve ↓ **أٌجَارَةٌ**, (K,) ki bu üç şekilden birincisi en yaygın bilinen ve en fasih olandır, (TA,) ve ↓ **أُجْرَةٌ**: (TA:) yahut bazılarına göre **أَجْرٌ** ile **ثَوَابٌ** arasında fark vardır: El-‘Eynee, El-Buhârî şerhinde der ki şeriatın temel amelleri ve farz ibadetlerle elde edilen şeye **ثواب** denir; nâfile dinî fiillerle elde edilene **اجر**; zira **ثواب** aslında şeyin kendisine bedeldir; **اجر** ise şeyden doğan menfaate bedeldir; bununla beraber her biri bazen ötekinin mânâsında kullanılır: (TA:) **اجر**’in, salih davranış sebebiyle Allah’tan insana bir karşılık yahut mükâfat mânâsına geldiği mâlûmdur; (MF;) ve ↓ **اِجَارَةٌ**, bir adamdan diğerine iş karşılığı verilen karşılık, tazmin, kira, ücret, yahut yevmiye; (Mgh, MF;) buradan **الأَجِيرُ**; (MF;) ve ↓ **أُجْرَةٌ** da bu son mânâya gelir, (Mgh, TA,) ve **كِرَآءٌ** ile eş anlamlıdır; (S, Mgh, K;) [ev kirası ve benzeri mânâsına da gelir;] fakat **أَجْرٌ**, [bazen] **اِجَارَةٌ** mânâsında ve **أُجْرَةٌ** mânâsında kullanılır: (Msb:) **أَجْرٌ**’ün çoğulu **أُجُورٌ** (Msb, K) ve **آجَارٌ**’dır; (K;) fakat bu son şekil MF’ye meçhuldü: (TA:) ↓ **أُجْرَةٌ**’nin çoğulu **أَجَرٌ** ve **أُجُرَاتٌ** ve **أُجَرَاتٌ**’tır. (Msb.) [Şöyle denir: **أَجْرُكَ عَلَي اللّٰهِ** “Senin mükâfatın Allah’a aittir.” Ve bir kimseyi akraba yahut dost ölümüyle teselli için: **عَظَّمَ اللّٰهُ أَجْرَكَ فِيهِ** “Allah, onun hakkında sana büyük karşılık versin!” yani onu kaybetmene karşı.] Kur’ân xxxvi. 10’daki **أَجْرٍ كِرِيمٍ** ifadesiyle Cennet kastedilmiştir denir. (TA.) ― -b2- (mecaz:) mehir; gelin için verilen hediye: (K:) çoğulu **أُجُورٌ**: Kur’ân xxxiii. 49’da böyledir [vb.]. (TA.) ― -b3- (varsayılan mecaz:) övgü; iyi şöhret. (K.) Bazılarının dediğine göre Kur’ân xxix. 26’da böyledir. (TA.)

**أَجُرٌّ**
**أَجُرٌّ** ذ ve **أُجُرٌ**: **آجُرٌّ**’e bak.

**أُجْرَةٌ**
**أُجْرَةٌ** ذ: **أَجْرٌ**’e üç yerde bak.

**اِجْرِيَّا**
**اِجْرِيَّا** أجرى أجري أجريا اجريا ve **اِجْرِيَّآءُ**: **اِجِّيرَى**’ya bak.

**أَجُورٌ**
**أَجُورٌ** ذ: **آجُرٌّ**’e bak.

**أَجِيرٌ**
**أَجِيرٌ** ذ (S, K, vb.) ücretli işçi; ücretli: (L:) yahut **فَعِيلٌ** vezninde olup **مُفَاعَلٌ** vezni mânâsındadır; yani kendisiyle ücret vermek üzere anlaşma yapılmış adam: (Mgh, Msb: *) çoğulu **أُجَرَآءُ**. (L, Msb.)

**اِجَارَةٌ**
**اِجَارَةٌ** أجار أجاره أجارة اـجارة اجاره اجارة جارى ve **أَجَارَةٌ** ve **أُجَارَةٌ**: **أَجْرٌ**’e dört yerde bak. ― -b2- **اِجَارَةٌ** ayrıca, menfaatlerin bir karşılıkla verilmesi mânâsına gelir. (Mgh.) ― -b3- Ve sahiplerinin, üzerine bina yapacak kimseye kiraya verdikleri arazi: fakihlerce böyle açıklanır. (Mgh.)

**اِجَّارٌ**
**اِجَّارٌ** أجار اجار جارى (S, M, IAth, Mgh, K) ve ↓ **اِجَّارَةٌ** (M) ve ↓ **اِنْجَارٌ** (Mgh, K) bir evin düz damı yahut çatısıdır, (S, M, IAth, Mgh, K,) etrafında bir kimsenin düşmesini engelleyecek bir şey bulunmayan: (M, * IAth:) Şam halkının ve Hicaz’ın lehçesindendir: (S:) [birinci ve ikincinin] çoğulu **أَجَاجِيرُ** ve **أَجَاجِرَةٌ**; (A'Obeyd, S, K;) ve [üçüncünün] çoğulu **أَنَا جِيرُ**. (Mgh, K.)

**اِجَّارَةٌ**
**اِجَّارَةٌ** أجار أجاره أجارة اـجارة اجاره اجارة جارى: **اِجَّارٌ**’a bak.

**اِجِّيرَى**
**اِجِّيرَى** أجير أجيري أجيريي اجيرى اجيري (ISk, K) ve ↓ **اِجْرِيَّا** ve ↓ **اِجْرِيَّآءُ** (S’de هجر maddesinde) bir âdet; bir alışkanlık. (ISk, K, ve S yukarıda.) Hemze’nin, ه’nin yerine konmuş olduğu söylenir [**هِجِّيرَى** vb.’deki ه yerine]. (TA.) Şöyle dersin: **مَا زَالَ ذٰلِكَ اِجِّيرَاهُ** “Bu, onun âdeti yahut alışkanlığı olmaktan geri kalmadı.” (ISk.)

**آجَرٌ**
**آجَرٌ** آجر ve **آجُرٌ** ve **آجِرٌ**, ve çoğulları **آجُرُونَ** ve **آجِرُونَ**: hemen ardından gelene bak.

**آجُرٌّ**
**آجُرٌّ** آجر (S, Mgh, Msb, K) ve ↓ **آجُرٌّ** (AA, Ks, K) ve ↓ **آجُورٌ** (S, K) ve ↓ **أَجُورٌ** ve ↓ **يَاجُورٌ** (K) ve ↓ **أَجُرٌ** (K’nın bazı nüshalarında olduğu gibi) ve ↓ **آجَرٌ**, (K’nın bazı nüshalarında ve TA’da olduğu gibi,) yahut ↓ **أُجُرٌ**, (K’nın diğer nüshalarında olduğu gibi,) ve ↓ **آجِرٌ** [CK’da yanlışlıkla buna **آجِرَةٌ** eklenmiştir] ve [çoğullar] ↓ **آجُرُونَ** ve ↓ **آجِرُونَ** (K) birbirinin eş anlamlısıdır, (S, K,) Farsça asıllıdır, (S,) [آگُورْ yahut آگُرْ’den,] Arapçalaştırılmıştır, (S, Mgh, K,) mânâsı: pişmiş tuğlalar; (Msb;) bina yapılan pişmiş kil, (Mgh, L,) (S, L:) **آجُرٌّ** ve **آجُورٌّ** ve **آجُرٌ** [vb.] çoğullardır, [yahut daha doğrusu و ve ن ile biten iki şekil hariç, cem‘î cins isimlerdir,] ve bunların tekilleri [yahut daha doğrusu birim isimleri] ة iledir; yani **آجُرَّةٌ** vb. (L.)

**آجُورٌ**
**آجُورٌ** آجور: **آجُرٌّ**’e bak.

**اِنْجَارٌ**
**اِنْجَارٌ** انجار: **اِجَّارٌ**’a bak.

**مُؤْجَرٌ**
**مُؤْجَرٌ** ذ [bir köle, yahut] kiraya verilmiş bir ev; (Akh, T, Msb;) bunun gibi ↓ **مَأْجُورٌ**; (L;) ve bazıları ↓ **مُؤَاجَرٌ** der. (Akh, Msb.)

**مُؤْجِرٌ**
**مُؤْجِرٌ** ذ [bir köleyi, yahut] bir evi kiraya veren kimse: ↓ **مُوَاجِرٌ** denmemelidir; zira bu, fasih dil bakımından yanlıştır ve örfî mânâ ve yaygın kullanım bakımından çirkindir; çünkü bununla [yukarıda verilen **آجَرَتْ** açıklamasının gösterdiği üzere] kötü bir ayıplama kastedilir: [yahut bazılarına göre, evle ilgili olunca câizdir: (**أَجَرَهُ**’e bak:) yalnız mutlak kullanıldığında menedilmiş görünür]. (A, Mgh.)

**مَأْجُورٌ**
**مَأْجُورٌ** ذ: **مُؤْجَرٌ**’a bak.

**مُؤَاجَرٌ**
**مُؤَاجَرٌ** ذ: **مُؤْجَرٌ**’a bak.

**مُؤَاجِرٌ**
**مُؤَاجِرٌ** ذ: **مُؤْجِرٌ**’e bak.

**مُؤْتَجَرَ**
**مُؤْتَجَرَ** ذ [**اُوتُجِرَ**’in ism-i fâili]. Muhammed İbn-Bişr el-Hâricî, (L,) [S’de söylendiği gibi] Ebû-Dahbal değil, der ki: (L,)
**يَا لَيْتَ أَنِّى بِأَثْوَابِي وَ رَاحِلَتِى
عَبْدٌ لِأَهْلِكَ هٰذَا الشَّهْرَ مُؤْتَجَرُ**
[“Keşke ben, elbiselerim ve binek devemle birlikte, bu ay senin ailene kiralanmış bir köle olsaydım”]: (S, L.) yani **مَعَ أَثْوَابِي**. (S.)

**يَاجُورٌ**
**يَاجُورٌ** ياجور: **آجُرٌّ**’e bak.
