# أحح — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AD%D8%AD/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%AD%D8%AD/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أحح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AD%D8%AD.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: أحح

أَحّ: حكاية تنحنح أَو توجع. وأَحَّ الرجلُ: رَدَّدَ التَّنَحْنُحَ في حلقه، وقيل: كأَنه تَوَجُّعٌ مع تَنَحْنُح.
والأُحاحُ، بالضم: العَطَشُ. والأُحاحُ: اشتداد الحرّ، وقيل: اشتداد الحزن أَو العَطش. وسمعت له أُحاحاً وأَحِيحاً إِذا سمعته يتوجع من غيظ أَو حزن؛ قال:
يَطْوي الحَيازِيمَ على أُحاحِ
والأُحَّة: كالأُحاحِ. والأُحاحُ والأَحِيحُ والأَحِيحَةُ: الغيظ والضِّغْنُ وحرارة الغم؛ وأَنشد:
طَعْناً شَفَى سَرائر الأُحاحِ
الفراء: في صدره أُحاحٌ وأَحِيحَةٌ من الضِّغْن، وكذلك من الغيظ والحقد، وبه سمي أُحَيْحَةُ بن الجُلاحِ، وهو اسم رجل من الأَوْسِ، مصغَّر. وأَحَّ الرجلُ يَؤُحُّ أَحّاً: سَعَلَ؛ قال رؤْبة بن العجاج يصف رجلاً بخيلاً إِذا سئل تنحنح وسَعَلَ:
يَكادُ من تَنَحْنُحٍ وأَحِّ،
يَحْكي سُعالَ النَّزِقِ الأَبَحِّ
وأَحَّ القومُ يَئِحُّونَ أَحّاً إِذا سمعت لهم حفيفاً عند مشيهم، وهذا شاذٌّ.

### Türkçe

**أَحّ**: boğaz temizleme yahut acı duyma taklidi. Ve **أَحَّ** adam: boğaz temizlemeyi boğazında tekrarladı; ve denildi: sanki boğaz temizleme ile birlikte bir acı duyma gibidir.

Ve **الأُحاحُ**, ötre ile: susuzluk. Ve **الأُحاحُ**: sıcağın şiddetlenmesi; ve denildi: hüznün yahut susuzluğun şiddetlenmesi. Ve onun için **أُحاحاً** ve **أَحِيحاً** işittim; onu öfkeden yahut hüzünden acı duyuyor işittiğin zaman; dedi ki:
يَطْوي الحَيازِيمَ على **أُحاحِ**

Ve **الأُحَّة**: **الأُحاحِ** gibi. Ve **الأُحاحُ** ve **الأَحِيحُ** ve **الأَحِيحَةُ**: öfke, kin ve kederin harareti; ve inşad etti:
طَعْناً شَفَى سَرائر **الأُحاحِ**

El-Ferrâ: göğsünde kinden **أُحاحٌ** ve **أَحِيحَةٌ** vardır; ve yine öfkeden ve hınçtan da böyledir; ve onunla **أُحَيْحَةُ بن الجُلاحِ** adlandırıldı; o, Evs’ten bir adamın adıdır, küçültme.

Ve **أَحَّ** adam **يَؤُحُّ** **أَحّاً**: öksürdü; Rü’be b. el-‘Accâc, cimri bir adamı vasfederek dedi; sorulduğu zaman boğaz temizler ve öksürür:
يَكادُ من تَنَحْنُحٍ و**أَحِّ**،
يَحْكي سُعالَ النَّزِقِ الأَبَحِّ

Ve **أَحَّ** kavim **يَئِحُّونَ** **أَحّاً**: yürüyüşleri sırasında onlar için bir hışırtı işittiğin zaman; ve bu şâzdır.
