# أدر — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AF%D8%B1/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%AF%D8%B1/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أدر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%AF%D8%B1.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: أدر

الأُدْرَةُ، بالضم: نفخةٌ في الخُصْيةِ؛ يقال: رجل آدَرُ بَيْنُ الأَدَرِ. غيرُه: الأَدَرُ والمأْدُورُ الذي يَنْفَتِقُ صِفاقُهُ فيَقعُ قُصْبُه ولا يَنْفَتِقُ إِلاَّ من جانبه الأَيسرِ، وقيل: هو الذي يُصيبهُ فَتْقٌ في إِحدى الخُصْيتينِ، ولا يقال امرأَةٌ أَدْراءُ، إِما لأَنه لم يُسْمَعْ، وإِما أَن يكون لاختلاف الخِلْقَة؛ وقد أَدِرَ يأْدَرُ أَدَراً، فهو آدَرُ، والاسم الأُدْرَةُ؛ وقيل: الأدَرَةُ الخُصْيَةُ، والخُصْيَةُ الأَدْراءُ: العظيمةُ من غير فَتْقٍ. وفي الحديث: أَنَّ رجلاً أَتاه وبه أُدْرَةٌ، فقال: ائْتِ بِعُسٍّ، فحَسا مَجَّه فيه، وقال: انْتَضِحْ به، فذهبت عنه الأُدْرَةُ. ورجل آدَرُ: بَيْنُ الأَدَرَةِ، بفتح الهمزة والدال، وهي التي تسميها الناسُ القَيْلَةَ. ومنه الحديث: إِن بني إِسرائيلَ كانوا يقولونَ إِن موسى آدَرُ، من أَجل أَنه كان لا يغتَسل إِلاَّ وحدَه. وفيه نزل قوله تعالى: ولا تكونوا كالذين آذَوْا موسى (الآية). الليث: الأَدَرَةُ والأَدَرُ مصدران، والأُدْرَةُ اسم تلك المنْتَفِخَة، والآدَرُ نَعْتٌ.

### Türkçe

**الأُدْرَةُ**, zamme ile: husyede bir şişliktir; denilir: adam **آدَرُ**dur, **الأَدَرِ**i açık olandır.

Başkası: **الأَدَرُ** ve **المأْدُورُ**, **صِفاقُهُ** yarılıp da **قُصْبُه** düşen kimsedir; ancak yalnız sol tarafından yarılır; ve denildi: o, iki husyeden birinde kendisine **فَتْقٌ** isabet eden kimsedir; ve “kadın **أَدْراءُ**” denilmez; ya işitilmediği için, yahut yaratılışın farklılığı sebebiyle olabilir; ve **أَدِرَ** **يأْدَرُ** **أَدَراً**, o hâlde o **آدَرُ**dur; isim **الأُدْرَةُ**dur; ve denildi: **الأَدَرَةُ** husyedir; ve **الخُصْيَةُ الأَدْراءُ**: **فَتْقٍ** olmaksızın büyük olandır.

Hadiste: bir adam ona geldi, onda **أُدْرَةٌ** vardı; dedi ki: “Bir **عُسٍّ** getir”; onda bir yudum aldı, onu içine tükürdü; ve dedi ki: “Onunla serpiştir”; böylece ondan **الأُدْرَةُ** gitti.

Ve adam **آدَرُ**dur: **الأَدَرَةِ**i açık olan; hemzenin ve **الدال**’ın fethi ile; ve o, insanların **القَيْلَةَ** diye adlandırdığıdır.

Ondan hadistir: “Şüphesiz Benî İsrâîl, Mûsâ’nın **آدَرُ** olduğunu söylüyorlardı”; onun yalnız başına yıkanıyor olması sebebiyle. Ve onda şu yüce söz indi: “Ve Mûsâ’ya eziyet edenler gibi olmayın” (âyet).

**الليث**: **الأَدَرَةُ** ve **الأَدَرُ** iki mastardır; **الأُدْرَةُ** o şişkinliğin adıdır; **الآدَرُ** ise bir sıfattır.
