# أذن — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B0%D9%86/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B0%D9%86/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أذن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B0%D9%86.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: أذن

* أ ذ ن * * أذِن * له في الشيء بالكسر * إذْنا * و * أذِنَ * بمعنى علم وبابه طرب ومنه قوله تعالى ﴿فأذنوا بحرب من الله ورسوله﴾ وأذن له استمع وبابه طرب قال قعنب بن أم صاحب % إن يأذنوا ريبة طاروا بها فرحا % مني وما أذنوا من صالح دفنوا % % صم إذا سمعوا خيرا ذكرت به % وإن ذكرت بشر عندهم أذنوا % قلت ومنه قوله تعالى ﴿وأذنت لربها وحقت﴾ وفي الحديث ﴿ما أذن الله لشيء كأذنه لنبي يتغنى بالقرآن﴾ و * الأَذَانُ * الإعلام وأذان الصلاة معروف وقد أذّن أذانا و * المِئْذَنَةُ * المنارة و * الأُذُنُ * يخفف ويثقل وهي مؤنثة وتصغيرها * أُذَيْنَةٌ * ورجل * أُذُنٌ * إذا كان يسمع مقال كل أحد يستوي فيه الواحد والجمع و * آذَنَهُ * بالشيء بالمد أعلمه به يقال * آذَن * و * تَأَذَّنَ * بمعنى كما يقال أيقن وتيقن ومنه قوله تعالى ﴿وإذ تأذن ربك﴾ و * إذَنْ * حرف مكافأة وجواب إذا قدمته على الفعل المستقبل نصبت به لا غير كما لو قال قائل الليلة أزورك فقلت إذن أكرمك وإن أخرته ألغيت كما لو قلت أكرمك إذن فإن كان الفعل الذي بعده فعل الحال لم يعمل فيه لأن الحال لا تعمل فيه العوامل الناصبة

### Türkçe

* أ ذ ن * **أذِن** onun için şeyde kesre ile **إذْنا**; ve **أذِنَ** “bildi” mânâsında; kapısı **طرب**’dır. Ondandır, Yüce Allah’ın sözü: ﴿**فأذنوا بحرب من الله ورسوله**﴾; ve **أذِن** onun için “dinledi”; kapısı **طرب**’dır. **قعنب بن أم صاحب** dedi:

% إن يأذنوا ريبة طاروا بها فرحا %
% مني وما أذنوا من صالح دفنوا %
% صم إذا سمعوا خيرا ذكرت به %
% وإن ذكرت بشر عندهم أذنوا %

Dedim: Ondandır, Yüce Allah’ın sözü: ﴿**وأذنت لربها وحقت**﴾. Ve hadiste: ﴿**ما أذن الله لشيء كأذنه لنبي يتغنى بالقرآن**﴾. Ve **الأَذَانُ** ilân etmektir; namazın ezanı mâlûmdur. Ve o, **أذّن** etti, ezan olarak. Ve **المِئْذَنَةُ** minaredir. Ve **الأُذُنُ** hafifletilir ve ağırlaştırılır; o müennestir. Onun küçültmesi **أُذَيْنَةٌ**’dir. Ve bir adam **أُذُنٌ** (dır), eğer her bir kimsenin sözünü işitiyor ise; onda tekil ile çoğul eşit olur. Ve **آذَنَهُ** şeyi ile, med ile: onu onunla bilgilendirdi; denir: **آذَن**. Ve **تَأَذَّنَ** “yakîn etti” denildiği gibi mânâsındadır. Ondandır, Yüce Allah’ın sözü: ﴿**وإذ تأذن ربك**﴾. Ve **إذَنْ** karşılık ve cevap harfidir; onu gelecek fiilin önüne getirdiğin zaman, onunla ancak nasb edersin; tıpkı bir söyleyen “bu gece seni ziyaret edeceğim” dese de sen “**إذن** sana ikram ederim” desen gibi. Eğer onu sona bırakırsan, iptal edersin; tıpkı “sana ikram ederim **إذن**” demen gibi. Şayet ondan sonra olan fiil hâl fiili ise, onda amel etmez; çünkü hâlde nasb edici âmiller amel etmez.
