# أذن — Salmone

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B0%D9%86/sozluk/salmone
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B0%D9%86/entries/salmone

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أذن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B0%D9%86.md)
- Salmone: H. Anthony Salmone · 19. yy

## Madde başı: ءذن

أَذَنَ
أَذَنَ U ( n. ac. أَذْن 1 ),
a.  Hit or hurt the ear of.

أَذِنَ
أَذِنَ A ( n. ac. اِذْن 2 ,  أَذَن 4 ,  أَذَاْن 22 ,  أَذَاْنَة 22t )
a.  [ La or Ila ], Listened, harkened to; longed for, desired.

b.  [ La &  Fi ], Permitted, granted to.

c.  [ Bi ], Knew, was apprised of.

أَذَّنَ
أَذَّنَ II ,
a.  Pulled or twisted the ear of.

b.  Made known, announced, proclaimed; called to prayer.

آذَنَ
آذَنَ IV ,
a.  Prevented, repelled.

b.  [ acc. &  Bi ], Apprised, informed of.

تَأَذَّنَ
تَأَذَّنَ V ,
a.  see IV (b) ,

b.  Swore.

اِسْتَأْذَنَ
اِسْتَأْذَنَ X ,
a.  Asked permission, leave of.

b.  [ Min ], Took leave of.

اِذْن
اِذْن 2 ,
a.  Permission, leave; acquiescence.

b.  Leave of absence, furlough.

أُذْن
أُذْن 3 , ( pl. آذَاْن 38 ),
a.  Ear;  anything having the shape of an ear: handle &c.

أُذُن
أُذُن 10 ,
a.  see 3 .

مَأْذَنَة
مَأْذَنَة 17t ,  مَئْذَنَة 20t , ( pl. مَوَاذِن ,

مَآذِن
مَآذِن ),
a.  Place from which the time of prayer is notified: minaret.

آذِن
آذِن 21 ,
a.  Doorkeeper; chamberlain, usher.

c.  Surety ( person ).

أَذَاْن
أَذَاْن 22 ,
a.  Announcement, notification.

b.  [ art. ] Azān: the call to prayer.

أَذِيْن
أَذِيْن 25 ,
a.  Announcer, appriser.

b.  Responsible, answerable, surety for.

أَذَّنَ
N.Ag. أَذَّنَ II ,
a.  Caller to prayer.

### Türkçe

**أَذَنَ**
**أَذَنَ** U ( n. ac. **أَذْن** 1 ),
a. Kulağına vurdu veya kulağını incitti.

**أَذِنَ**
**أَذِنَ** A ( n. ac. **اِذْن** 2 , **أَذَن** 4 , **أَذَاْن** 22 , **أَذَاْنَة** 22t )
a. [ La veya Ila ], dinledi, kulak verdi; özledi, arzuladı.

b. [ La & Fi ], izin verdi, müsaade etti.

c. [ Bi ], bildi, haberdar edildi.

**أَذَّنَ**
**أَذَّنَ** II ,
a. Kulağını çekti veya kulağını büktü.

b. Bildirdi, ilan etti, duyurdu; namaza çağırdı.

**آذَنَ**
**آذَنَ** IV ,
a. Men etti, geri püskürttü.

b. [ acc. & Bi ], hakkında haberdar etti, bildirdi.

**تَأَذَّنَ**
**تَأَذَّنَ** V ,
a. bkz. IV (b) ,

b. Yemin etti.

**اِسْتَأْذَنَ**
**اِسْتَأْذَنَ** X ,
a. İzin istedi, müsaade istedi.

b. [ Min ], izin alıp ayrıldı.

**اِذْن**
**اِذْن** 2 ,
a. İzin, müsaade; rıza.

b. İzinli ayrılma, izin.

**أُذْن**
**أُذْن** 3 , ( pl. **آذَاْن** 38 ),
a. Kulak; kulak biçimine sahip olan her şey: kulp vb.

**أُذُن**
**أُذُن** 10 ,
a. bkz. 3 .

**مَأْذَنَة**
**مَأْذَنَة** 17t , **مَئْذَنَة** 20t , ( pl. **مَوَاذِن** ,

**مَآذِن**
**مَآذِن** ),
a. Namaz vaktinin bildirildiği yer: minare.

**آذِن**
**آذِن** 21 ,
a. Kapıcı; mabeyinci, teşrifatçı.

c. Kefil (kimse).

**أَذَاْن**
**أَذَاْن** 22 ,
a. İlan, bildirim.

b. [ art. ] **أَذَاْن**: ezan; namaza çağrı.

**أَذِيْن**
**أَذِيْن** 25 ,
a. İlan eden, haberdar eden.

b. Sorumlu, mesul, kefil olan.

**أَذَّنَ**
N.Ag. **أَذَّنَ** II ,
a. Ezan okuyan.
