# أرف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B1%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B1%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أرف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B1%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أرف

الأرفة، بالضم: الحد بين الأرضين وفصل ما بين الدور والضياع، وزعم يعقوب أن فاء أرفة بدل من ثاء أرثة، ج: أرف كغرف، وفي حديث عثمان رضي الله عنه: الأرف تقطع الشفعة. وهي الحجاز، وكانوا لا يرون الشفعة للجار، وقل اللحياني: الأرف والأرث: الحدود بين الأرضين.
 الأرفة أيضا: العقدة نقله الصاغاني.

  والأرفي: كقمري: اللبن الطيب المحض الخالص، عن ابن الأعرابي، وبه فسر حديث المغيرة: )لحديث من في العاقل اشهى إلي من الشهد بماء رصفة بمحض الأرفي( قال ابن الأثير: كذا قاله الهروي عند شرحه الرصفة، في حرف الراء.
 الأرفي أيضا الماسح الذي يمسح الأرض ويعلمها بحدود.
 قال الصاغاني: والكلام على الأرفي كالكلام على الأثفية. وأرف على الأرض تأريفا: جعلت لها حدود، وقسمت، ومنه الحديث: )أي مال اقتسم، وأرف عليه فلا شفعة فيه( كما في الصحاح.
 وتأريف الحبل: عقده.
 يقال: هو مؤارفي أي: حده إلى حدى في السكنى والمكان كما نقول: متاخمي.
 ومما يستدرك عليه: أرف الدار والأرض تأريفا: قسمها وحدها.
 والأرفة، بالضم: الحد، ومنه حديث عبد الله بن سلام: )ما أجد بهذه الأمة من أرفة أجل بعد السبعين أي: من حد ينتهي إليه، وقالت امرأة من العرب: جعل على زوجي أرفة لا أخورها. أي: علامة قاله ثعلب.
 وإنه لفي إرف مجد، كإرث مجد، حكاه يعقوب في البدل. والأرفة أيضا: المسناة بن قراحين، عن ثعلب، وجمعه: أرف، كدخنة ودخن.
 وقال الأصمعي: الآرف: الذي يأتي قرناه على وجهه من الكبوش.

### Türkçe

**الأرفة**، ötre ile: iki arazi arasındaki sınır ve evler ile çiftlikler arasındakini ayırma; Ya‘kūb, **أرفة**’nin **فاء**’sının **أرثة**’nin **ثاء**’sından بدل olduğunu ileri sürdü; çoğulu: **أرف** ( **غرف** gibi). Ve ‘Uthmān رضي الله عنه hadîsinde: “**الأرف** şuf‘ayı keser.” Ve o, Hicaz’dır; onlar komşu için şuf‘a görmezlerdi. Ve el-Lihyānî dedi ki: **الأرف** ve **الأرث**: iki arazi arasındaki sınırlardır.
**الأرفة** ayrıca: düğüm; es-Sâğânî onu nakletti.

  Ve **الأرفي**: **قمري** gibi: iyi, katıksız, saf, hâlis süt; İbnü’l-A‘râbî’den. Ve onunla el-Muğîra hadîsi tefsir edildi: “(Akıllıdaki **من**’in hadîsi, bana **محض الأرفي** ile **ماء رصفة** içindeki baldan daha iştahlıdır.)” İbnü’l-Esîr dedi ki: el-Herevî, **الرصفة**’yi şerh ederken, **الراء** harfinde, onu böyle söylemiştir.
**الأرفي** ayrıca: yeri ölçüp sınırlarla işaretleyen silici (ölçücü).
Es-Sâğânî dedi ki: **الأرفي** üzerine söz, **الأثفية** üzerine söz gibidir. Ve “arazi üzerine **أرف** etti, **تأريفا**”: ona sınırlar koydun ve taksim ettin. Ve ondan hadîs: “(Herhangi bir mal taksim edilip üzerinde **أرف** edilirse, onda şuf‘a yoktur.)” **الصحاح**’ta olduğu gibi.
Ve **تأريف الحبل**: onu düğümlemek.
Denir ki: “O benim **مؤارفي**’mdir”; yani: meskende ve mekânda onun sınırı benim sınırıma kadardır; bizim “**متاخمي**” dediğimiz gibi.
Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: “Evi ve araziyi **أرف** etti, **تأريفا**”: onu taksim etti ve sınırlandırdı.
Ve **الأرفة**، ötre ile: sınır. Ve ondan ‘Abdullâh b. Selâm hadîsi: “(Bu ümmette yetmişten sonra kendisine varılacak bir **أرفة** bulmuyorum)”; yani: kendisinde sona erilecek bir sınır. Ve Araplardan bir kadın dedi ki: “Kocam üzerine bir **أرفة** kılındı; onu aşmam.” Yani: alâmet; bunu Sa‘leb söyledi.
Ve şüphesiz o, bir şeref **إرف**’indedir; bir şeref **إرث**’i gibi; Ya‘kūb bunu بدل bahsinde nakletti. Ve **الأرفة** ayrıca: iki karâhînli set (su bendi); Sa‘leb’den. Ve onun çoğulu: **أرف**; **دخنة** ve **دخن** gibi.
El-Asma‘î dedi ki: **الآرف**: koçlardan boynuzları yüzünün üzerine gelen kimsedir.
