# أزر — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B2%D8%B1/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B2%D8%B1/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أزر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B2%D8%B1.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: أزر

- أصل الأزر: الإزار الذي هو اللباس، يقال: إزار وإزارة ومئزر، ويكنى بالإزار عن المرأة. قال الشاعر:
*ألا أبلغ أبا حفص رسولا**فدى لك من أخي ثقة إزاري*
(البيت لأبي المنهال الأشجعي واسمه بقيلة، وهو صحابي. وهو في اللسان (أزر) ؛ وشمس العلوم 1/82؛ وتأويل مشكل القرآن ص 265؛ وغريب الحديث للخطابي 2/101. وله قصة انظرها في اللسان)
وتسميتها بذلك لما قال تعالى: ﴿هن لباس لكم وأنتم لباس لهن﴾ [البقرة/187].
وقوله تعالى: ﴿اشدد به أزري﴾ [طه/31]، أي: أتقوى به، والأزر: القوة الشديدة، وآزره: أعانه وقواه، وأصله من شد الإزار، قال تعالى: ﴿كزرع أخرج شطأه فآزره﴾ [الفتح/29].
يقال: آزرته فتأزر، أي: شددت أزره، وهو حسن الإزرة، وأزرت البناء وآزرته: قويت أسافله، وتأزر النبت: طال وقوي، وآزرته ووازرته: صرت وزيره، وأصله الواو، وفرس آزر: انتهى بياض قوائمه إلى موضع شد الإزار.
قال تعالى: ﴿وإذ قال إبراهيم لأبيه آزر﴾ [الأنعام/74]، قيل: كان اسم أبيه تارخ فعرب فجعل آزر، وقيل: آزر معناه الضال في كلامهم (راجع اللسان - آزر)، في آخر المادة، والتعريب والمعرب ص 35).

### Türkçe

- **أصل الأزر**: **الإزار** ki o elbisedir; denilir: **إزار** ve **إزارة** ve **مئزر**; ve **الإزار** ile kadından kinaye yapılır. Şair dedi:
*ألا أبلغ أبا حفص رسولا**فدى لك من أخي ثقة إزاري*
(Beyit Ebû’l-Minhâl el-Eşca‘î’nindir; adı Bukayla’dır; ve o bir sahâbîdir. Ve o Lisân’da (**أزر**)’dedir; ve Şemsü’l-‘Ulûm 1/82; ve Te’vîlü Müşkili’l-Kur’ân s. 265; ve Garîbü’l-Hadîs li’l-Hattâbî 2/101. Ve onun bir kıssası vardır; onu Lisân’da gör.)

Ve onun bu şekilde adlandırılması, Yüce Allah’ın şu sözü sebebiyledir: ﴿هن لباس لكم وأنتم لباس لهن﴾ [البقرة/187].

Ve Yüce Allah’ın sözü: ﴿اشدد به أزري﴾ [طه/31], yani: onunla güçlenirim; ve **الأزر**: şiddetli kuvvettir; ve **آزره**: ona yardım etti ve onu kuvvetlendirdi; ve onun aslı **الإزار**’ı sıkmaktandır. Yüce Allah dedi: ﴿كزرع أخرج شطأه فآزره﴾ [الفتح/29].

Denilir: **آزرته** de, sonra **تأزر** etti; yani: onun **أزر**’ini sıktım; ve o, **حسن الإزرة**’dir. Ve **أزرت** binayı ve **آزرته**: onun alt temellerini kuvvetlendirdim. Ve **تأزر** bitki: uzadı ve kuvvetlendi. Ve **آزرته** ve **وازرته**: onun veziri oldum; ve aslı **الواو**’dur. Ve **فرس آزر**: ayaklarının beyazlığı **الإزار**’ın bağlandığı yere kadar ulaştı.

Yüce Allah dedi: ﴿وإذ قال إبراهيم لأبيه آزر﴾ [الأنعام/74]; denildi: babasının adı Târah idi; sonra Arapçalaştırıldı da **آزر** yapıldı. Ve denildi: **آزر**’in manası onların sözünde sapıktır (Lisân’a bak: **آزر**), maddenin sonunda; ve et-Ta‘rîb ve’l-Mu‘arrab s. 35).
