# أسب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B3%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أسب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أسب

الإسب بالكسر قيل همزتها مبدلة من واو: شعر الركب، محركة، أو هو شعر الفرج قاله ثعلب، وجمعه أسوب، أو هو شعر الاست. اقتصر عليه الجوهري، وحكى ابن جنى في جمعه آساب، قال الهيثم: العانة منبت الشعر من قبل المرأة والرجل، والشعر النابت عليها يقال له: الشعرة، والإسب، وأنشد:
  لعمر التي جاءت بكم من شفلحلدى نسييها ساقط الإسب أهلبا وقيل: إن همزته منقلبة عن الواو فأصله الوسب، وهو كثرة العشب والنبات، فقلبت الواو همزة، كما قالوا: إرث وورث، ومنه قولهم كبش مؤسب، كمعظم، أي كثير الصوف، وقد آسبت، وفي نسخة أوسبت الأرض، إذا أعشبت فهي مؤسبة.

### Türkçe

**الإسب** kesre ile; denildi ki onun hemzesi vâvdan bedel kılınmıştır: dizin kılı; harekeli olarak; yahut o, **الفرج** kılıdır; bunu **ثعلب** söyledi. Ve onun çoğulu **أسوب**’dur. Yahut o, **الاست** kılıdır. **الجوهري** bununla yetindi. **ابن جنى** onun çoğulunda **آساب**’ı nakletti. **الهيثم** dedi ki: **العانة** kadının ve erkeğin ön tarafından kılın bittiği yerdir; onun üzerinde biten kıla **الشعرة** ve **الإسب** denilir. Ve inşad etti:

  “Lâ-‘amru’lletî câet bikum min şeflahladâ
  nesiyyeyhâ sâkıtu **الإسب** ehlebâ”

Ve denildi ki: onun hemzesi vâvdan dönmüştür; aslı **الوسب**’dir; o da otun ve bitkinin çokluğudur; vâv hemzeye çevrilmiştir; nitekim dediler: **إرث** ve **ورث**. Ve ondan onların sözü: **كبش مؤسب**; **كمعظم** gibi; yani yünü çok. Ve **آسبت**. Ve bir nüshada: **أوسبت الأرض**; otlandığı zaman; artık o **مؤسبة**’dir.
