# أسد — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D8%AF/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B3%D8%AF/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أسد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D8%AF.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: أسد

الأَسَدُ جمعه أَسُودٌ، وأَسُدٌ مقصورٌ مثقَّلٌ منه، وأُسْدٌ مخفَّفٌ، وآسُدٌ، وآسَادٌ. قال أبو زيد: الأنثى أَسَدَةٌ. وأرضٌ مَأْسَدٌة: ذات أُسْدٍ.
وأَسِدَ الرجلُ بالكسر، إذا رأى الأَسَدَ فَدهِش من الخوف. وأَسِدَ أيضاً: صار كالأَسَدِ في أخلاقه. وفي الحديث: " إذا دخلَ فَهِدَ، وإذا خرج أَسِدَ". واسْتَأْسَدَ عليه: اجترأ. واسْتَأْسَدَ النبتُ: قَويَ والتفّ: قال أبو خِراش الهذَلي: له عَرْمَضٌ مُسْتأْسِدٌ ونَجيلُ وآسَدْتُ بين القوم: أفسدْت. والأَسْديُّ: ضربٌ من الثياب. والإسَادَةُ لغة في الوسادة.

### Türkçe

**الأَسَدُ**: çoğulu **أَسُودٌ**’dur; ondan **أَسُدٌ** (maksûr, müşedded) ve **أُسْدٌ** (muhaffef) ve **آسُدٌ** ve **آسَادٌ** (da gelir). Ebû Zeyd dedi: dişisi **أَسَدَةٌ**’dir. Ve **أرضٌ مَأْسَدٌة**: **أُسْدٍ** sahibi (olan).

**وأَسِدَ** adam (kesre ile), **الأَسَدَ**’i gördüğü zaman; korkudan dehşete düştü (demektir). Ve **أَسِدَ** ayrıca: ahlâkında **الأَسَدِ** gibi oldu. Hadiste: “Girdiği zaman **فَهِدَ**, çıktığı zaman **أَسِدَ**.” Ve **اسْتَأْسَدَ عليه**: cüret etti. Ve **اسْتَأْسَدَ النبتُ**: kuvvetlendi ve dolaştı/sarıldı; Ebû Hırâş el-Hüzelî dedi ki:

له عَرْمَضٌ مُسْتأْسِدٌ ونَجيلُ

Ve **آسَدْتُ** kavim arasında: bozdum/fesat çıkardım. Ve **الأَسْديُّ**: elbiselerden bir türdür. Ve **الإسَادَةُ**: **الوسادة** hakkında bir lugattır.
