# أسك — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D9%83/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B3%D9%83/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أسك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D9%83.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: أسك

الإِسْكَتانِ، بكسر الهمزة: جانبا الفرج وهما قُدَّتاه، وطرفاه الشُّفْرانِ؛ وقال شمر: الإِسْكُ جانب الاسْتِ. ابن سيده: الإِسْكَتَانِ والأَسْكَتان شُفْرا الرَّحِم، وقيل: جانباه مما يلي شُفْريه؛ قال جرير: تَرَى بَرَصاً يلُوح بإِسْكَتَيْها،
كعَنْفَقةِ الفَرَزْدق حين شابا
والجمع إِسَكٌ وأَسْكٌ وإِسْكٌ، أَنشد ابن الأَعرابي:
قَبَحَ الإِلَهُ، ولا أُقَبِّح غيرَهُمْ؛
إِسْكَ الإِماءِ بَني الأَسَكّ مُكَدِّمِ
قال ابن سيده: كذا رواه إِسْك، بالإِسكان، وقيل: الإِسك جانب الاسْت هنا شبههم بجوانب الحَياء في نتنهم. ويقال للإِنسان إِذا وصف بالنَّتْن: إِنما هو إِسك أَمَةٍ، وإِنما هو عَطِينة؛ وقال مُزَرَّد: إِذا شَفَتاه ذاقتا حَرَّ طَعْمِه،
تَرَمَّزَتَا للحَرِّ كالإِسَكِ الشُّعْرِ
وامرأَة مَأْسُوكَةٌ: أَخْطأَت خافِضَتُها فأَصابت غير موضع الخَفْضِ، وفي التهذيب: فأَصابت شيئاً من أَسْكَتَيْها. وآسَكُ: موضع.

### Türkçe

**الإِسْكَتانِ**, hemzenin kesriyle: ferçin iki yanı; ikisi de onun iki yarığı ve iki ucu, **الشُّفْرانِ**’dır. Şemr dedi: **الإِسْكُ** **الاسْتِ**’in yanıdır. İbn Sîdeh: **الإِسْكَتَانِ** ve **الأَسْكَتان** rahmin iki **شُفْرا**’sıdır; ve “iki yanı, iki **شُفْريه**’ine bitişik olan taraftandır” denildi. Cerîr dedi:

تَرَى بَرَصاً يلُوح بإِسْكَتَيْها،
كعَنْفَقةِ الفَرَزْدق حين شابا

Çoğulu **إِسَكٌ** ve **أَسْكٌ** ve **إِسْكٌ**’dür. İbnü’l-A‘râbî inşâd etti:

قَبَحَ الإِلَهُ، ولا أُقَبِّح غيرَهُمْ؛
إِسْكَ الإِماءِ بَني الأَسَكّ مُكَدِّمِ

İbn Sîdeh dedi: Böylece **إِسْك** diye, sükûn ile, rivayet etti; ve “**الإِسك** **الاسْتِ**’in yanıdır” denildi. Burada onları, kokularındaki hayânın yanlarına benzetti. Ve insana, kokuşmuşlukla vasfedildiği zaman, denilir: “O ancak bir cariyenin **إِسك**’idir; o ancak **عَطِينة**’dir.” Müzerred dedi:

إِذا شَفَتاه ذاقتا حَرَّ طَعْمِه،
تَرَمَّزَتَا للحَرِّ كالإِسَكِ الشُّعْرِ

Ve **مَأْسُوكَةٌ** kadın: onu indiren (ebe) hata etti de, indirme yerinin dışında bir yere isabet etti; **التهذيب**’de: onun iki **أَسْكَتَيْها**’sından bir şeye isabet etti. Ve **آسَكُ**: bir yer.
