# أسو — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D9%88/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B3%D9%88/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أسو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B3%D9%88.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: أسو

* أ س و * * أسَّاهُ تَأْسِيَةً * عزاه و * آساهُ * بماله * مؤَاساةً * أي جعله أسوته فيه و * وَاسَاهُ * لغة ضعيفة فيه و * الأُسوَةُ * بكسر الهمزة وضمها لغتان وهو ما * يَأْتَسِي * به الحزين يتعزى به وجمعها * إسًى * بكسر الهمزة وضمها ثم سمي الصبر أسى و * أْتَسَى * به أي افتدى به يقال لا تأتس بمن ليس لك بأسوة أي لا تقتد بمن ليس لك بقدوة و * تأسَّى * به تعزى و * تآسَوْا * أي آسى بعضهم بعضا ولي في فلان * إسْوَةٌ * بالكسر والضم أي قدوة و * الأَسَى * مفتوح مقصور المداواة والعلاج وهو أيضا الحزن و * الإسَاء * مكسور ممدود الدواء وهو أيضا الأطبة جمع الآسي مثل الرعاء جمع الراعي وقد * أسَوْتُ * الجرح من باب عدا داويته فهو * مَأْسَوٌ * و * أسِيٌ * أيضا على فعيل و * الآسِي * الطبيب والجمع * أُسَاةٌ * مثل رام ورماة و * أسِيَ * على مصيبة من باب صدي أي حزن وقد أسى له أي حزن له

### Türkçe

* أ س و * **أسَّاهُ تَأْسِيَةً**: onu teselli etti; ve **آساهُ** malıyla **مؤَاساةً**: yani onu, onda kendisine **أُسْوَةٌ** kıldığı (şeye) çevirdi; ve **وَاسَاهُ**: bunda zayıf bir dildir. Ve **الأُسوَةُ**: hemzenin kesresiyle ve dammesiyle iki dildir; o, mahzunun kendisiyle **يَأْتَسِي** ettiği, kendisiyle teselli bulduğu şeydir; çoğulu **إسًى**’dır; hemzenin kesresiyle ve dammesiyle. Sonra sabra **أسى** adı verildi. Ve **أْتَسَى** onunla: yani onunla fidye verdi; “Kendin için kendisine **بأسوة** olmayan kimseyle **تأتس** etme” denir; yani kendin için kendisine örnek/önder olmayan kimseye uyma. Ve **تأسَّى** onunla: teselli buldu. Ve **تآسَوْا**: yani bazısı bazısını teselli etti. Ve benim falanda **إسْوَةٌ** vardır; kesreyle ve dammeyle: yani örnek/önder. Ve **الأَسَى**: fethalı, maksûr; tedavi ve ilaçla iyileştirmedir; o aynı zamanda hüzündür. Ve **الإسَاء**: kesreli, memdûd; ilaçtır; o aynı zamanda hekimlerdir; **الآسي**’nin çoğulu; tıpkı **الرعاء**’ın **الراعي**’nin çoğulu olması gibi. Ve ben yarayı **أسَوْتُ**; **عدا** babından: onu tedavi ettim; o da **مَأْسَوٌ**’dur; ve ayrıca **أسِيٌ**; **فعيل** vezni üzere. Ve **الآسِي**: tabip; çoğulu **أُسَاةٌ**; **رام** ve **رماة** gibi. Ve **أسِيَ** bir musibete; **صدي** babından: yani hüzünlendi; ve “ona **أسى** etti” yani onun için hüzünlendi.
