# أشح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B4%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B4%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أشح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B4%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أشح

أشح  الرجل  كفرح  يأشح: إذا  غضب، و  منه  الأشحان: الغضبان  وزنا ومعنى؛ كذا في التهذيب عن أبي عدنان،  وهي أشحى  ، كغضبى. قال: وهذا حرف غريب، وأظن قول الطرماح منه:
  على تشحة من ذائد غير واهن أراد: على اشحة، فقلبت الهمزة تاء، كما قيل: تراث ووراث، وتكلان وأكلان، أي على غضب، أشح يأشح.  والأشاح، بالكسر والضم: الوشاح  ومحله الواو، لأن الهمزة ليست أصلية.

### Türkçe

**أشح** adam, **فرح** gibi, **يأشح**: öfkelendiği zaman; ondan **الأشحان**: öfkeli; vezin ve mana bakımından; **التهذيب**’de Ebû Adnân’dan böyle (nakledilmiştir); ve o **أشحى**’dır, **غضبى** gibi. Dedi: Bu garip bir harftir; ve zannederim Tarmah’ın sözü ondandır:
  “Zayıf olmayan bir savandan bir **تشحة** üzere” “**اشحة** üzere” demek istedi; bunun üzerine hemze **تاء**’ya çevrildi; nitekim **تراث** ve **وراث** denildiği gibi, ve **تكلان** ve **أكلان**; yani öfke üzere; **أشح** **يأشح**. Ve **الأشاح**, kesre ve damme ile: **الوشاح**; ve onun yeri **الواو**’dur; çünkü hemze aslî değildir.
