# أشش — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B4%D8%B4/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B4%D8%B4/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أشش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B4%D8%B4.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: أشش

الأَشُّ والأَشاش والهَشَاشُ: النشاط والارْتِياح، وقيل: هو الإِقبال على الشيء بنشاط، أَشَّه يَؤُشُّه أَشّاً؛ وأَنشد: كَيْف يُؤَاتِيهِ ولا يَؤُشُّهُ
والأَشَّاش: الهَشَّاش. وفي الحديث: أَن علقمة بن قيس كان إِذا رأَى من أَصحابه بعض الأَشاش وعَظهم، أَي إِقْبالاً بنشاط. والأشاش والهَشَاش: الطَّلاقة والبَشاشة. وأَشَّ القومُ يَؤُشُّون أَشّاً: قام بعضهم إِلى بعض وتحرّكوا؛ قال ابن دريد: وأَحسبهم قالوا أَشَّ على غَنَمه يَؤُشُّ أَشّاً مثل هَشَّ هَشّاً، قال: ولا أَقف على حقيقته. ابن الأَعرابي: الأَشُّ الخبز اليابس الهَشّ؛ وأَنشد شمر:
رُبَّ فَتَاةٍ من بَني العِنازِ،
حَيَّاكةٍ ذَاتِ هَنٍ كِنَازِ
ذي عَضُدَيْنِ مُكْلَئِزٍّ نازِي،
تَأَشُّ لِلْقُبْلَةِ والمَحازِ
شمر عن بعض الكلابيين: أَشَّت الشَّحْمة ونَشَّت، قال: أَشَّت إِذا أَخذَت تَحَلَّبُ، ونَشَّت إِذا قَطَرت.

### Türkçe

**الأَشُّ** ve **الأَشاش** ve **الهَشَاشُ**: canlılık ve ferahlık; ve denildi ki: o, bir şeye canlılıkla yönelmedir. **أَشَّه يَؤُشُّه أَشّاً**; ve inşad etti:

KAYFA YUʾĀTĪHİ WA-LĀ YAʾUŞŞUHU

Ve **الأَشَّاش**: **الهَشَّاش**tır. Ve hadiste: **علقمة بن قيس**’in, ashabından **الأَشاش**’tan bir kısmını gördüğü zaman onlara öğüt verdiği (vardır); yani canlılıkla bir yöneliş. Ve **الأشاش** ve **الهَشَاش**: açıklık ve güler yüzlülük. Ve **أَشَّ القومُ يَؤُشُّون أَشّاً**: bazısı bazısına doğru kalktı ve hareketlendiler; İbn Düreyd dedi ki: ve sanırım onlar “**أَشَّ على غَنَمه يَؤُشُّ أَشّاً**” dediler; “**هَشَّ هَشّاً**” gibi; dedi ki: ve onun hakikati üzerine durmam.

İbnü’l-A‘râbî: **الأَشُّ** kuru, gevrek ekmektir; ve Şemmer inşad etti:

RUBBA FATĀTIN MIN BANĪ AL-ʿINĀZِ،
ḤAYYĀKATIN DHĀTI HANٍ KINĀZِ
DHĪ ʿAḌUDAYNِ MUKLAʾIZZٍ NĀZĪ،
TAʾAŞŞU LIL-QUBLAHِ WA-L-MAḤĀZِ

Şemmer, bazı Kilâbîlerden: **أَشَّت الشَّحْمة** ve **نَشَّت** (dedi); dedi ki: **أَشَّت**: sağılmaya başladığı zaman; ve **نَشَّت**: damladığı zaman.
