# أشش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B4%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B4%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أشش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B4%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أشش

الأش: الخبز اليابس، الهش عن ابن الأعرابي. وعن ابن دريد: الأش القيام والتحرك للشر. والأشاش، والأشاشة: الهشاش والهشاشة، وهو النشاط والارتياح، وقيل: هو الإقبال على الشيء بنشاط، ومنه قولهم: كيف يؤاتيه ولا يؤشه. وفي الحديث أن علقمة بن قيس كان إذا رأى من أصحابه بعض الأشاش وعظهم، أي إقبالا بنشاط. وقد أش على غنمه، يأش، كيهش، قال ابن دريد: أحسبهم قالوا: أش على غنمه يؤش أشا مثل هش هشا قال: ولا أقف على حقيقته. وقال ابن عباد: قولهم: ألحق الحش بالإش، أي الشيء بالشيء، لغة في السين المهملة، وقد ذكر في موضعه. ومما يستدرك عليه: الأش: الطلاقة مثل الهش. وقال شمر، عن بعض الكلابيين: أشت الشحمة ونشت، قال: أشت، إذا أخذت تحلب، ونشت إذا قطرت. وإش، بالكسر وتشديد الشين: من قرى أرض أرزن.

### Türkçe

**الأش**: kuru ekmek; İbnü’l-A‘râbî’den **الهش**. İbn Düreyd’den: **الأش** şer için ayağa kalkma ve hareket etmedir.

**الأشاش** ve **الأشاشة**: **الهشاش** ve **الهشاشة**; o, canlılık ve ferahlamadır; ve denildi ki: o, bir şeye canlılıkla yönelmedir. Ondandır onların sözü: “Ona nasıl uygun düşüyor da onu **يؤشه** etmiyor?”

Hadiste: Alkame b. Kays, ashabından **الأشاش**’tan bir kısmını gördüğü zaman onlara öğüt verirdi; yani canlılıkla yönelme.

Ve gerçekten o, koyunlarının üzerine **أش** etti; **يأش**; **كيهش** gibi. İbn Düreyd dedi: Sanırım onlar dediler ki: “Koyunlarının üzerine **يؤش**; **أشا** (olarak), tıpkı **هش**’in **هشا** (olması) gibi.” Dedi ki: “Onun hakikatine vakıf olmuyorum.”

İbn Abbâd dedi: Onların sözü: “**ألحق الحش بالإش**”, yani şey’i şey’e (eklemek/ulaştırmak); **السين** **المهملة**’de bir lugattır; ve kendi yerinde zikredilmiştir.

Ve ona ilâve olarak istidrâk olunanlardandır: **الأش**: **الهش** gibi açıklık/rahatlık.

Şemmer dedi, bazı Kelbîlerden: “**أشت** içyağını ve **نشت**.” Dedi ki: **أشت**, sağmaya başladığın zaman; ve **نشت**, damladığı zaman.

**إش**; kesre ile ve **الشين**’in şeddelenmesiyle: Arzen toprağının köylerindendir.
