# أضخ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B6%D8%AE/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D8%B6%D8%AE/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أضخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D8%B6%D8%AE.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أضخ

أضاخ، كغراب: ع بالبادية، يصرف ولا يصرف، وقيل جبل، يذكر ويؤنث وفي المراصد أنه من قرى اليمامة لبني نمير، وقيل: من أعمال المدينة. ويقال: وضاخ، قال امرؤ القيس يصف سحابا.

  فلما أن دنا لقفـا أضـاخ                      وهت أعجاز ريقه فخارا وفي اللسان: وكذلك أضايخ، أنشد ابن الأعرابي.

  صوادرا من شوك أو أضايخا

### Türkçe

**أضاخ**، **كغراب**: Bâdiyede bir ‘alemdir; tenvin alır ve tenvin almaz; ve “dağ” denildi; müzekker de gelir müennes de. **المراصد**’da, Yemâme’nin Benî Numeyr’e ait köylerinden olduğu; ve “Medine’nin amellerinden” olduğu söylendi. Ve **وضاخ** denilir. İmru’ul-Kays bir bulutu vasfederek dedi:

  “Ne vakit ki **أضاخ**’ın iki tepesine yaklaştı,
                      tükürüğünün art tarafları övünçle döküldü.”

Ve **اللسان**’da: ve yine **أضايخ**; İbnü’l-A‘râbî inşâd etti:

  “Dönüşte olanlar, dikenlerden yahut **أضايخ**’tan.”
