# أفت — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%81%D8%AA/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%81%D8%AA/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أفت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%81%D8%AA.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أفت

الأفت، بالفتح ذكر الفتح مستدرك، قاله شيخنا: الناقة التي عندها من الصبر والبقاء ما ليس عند غيرها، قاله ابن الأعرابي وابن أحمر. الأفت: السريع الذي يغلب الإبل على السير، عن ثعلب، وكذلك الأنثى، وأنشد لابن أحمر:
  كأني لم أقل عاج لأفـت                      تراوح بعد هزتها الرسيما

  الأفت: الكريم، قاله أبو عمرو ،كذا في نسخة قرئت على شمر، وقيد غيره: من الإبل، وكذلك الأنثى ويكسر، كذا في نسخة من التهذيب، وأنشد للعجاج:
  إذا بنات الأرحبي الأفت الأفت، بالفتح: الداهية، والعجب. وحي من هذيل. الإفت، بالكسر: لغة في الإفك ويقال: أفته عنه، كأفكه، إذا صرفه.

### Türkçe

**الأفت**; fetha ile: fethanın zikri müstedrektir; bunu şeyhimiz söyledi: Diğerlerinde bulunmayan sabır ve kalıcılıktan yanında olan dişi deve; bunu İbnü’l-A‘râbî ve İbn Ahmer söyledi. **الأفت**: yürüyüşte develere galip gelen hızlı (olan); Sa‘leb’den (rivayetle). Dişisi de böyledir. İbn Ahmer’den şu şiir okunmuştur:
  Sanki ben **عاج**’a **لأفـت** dememişim;                      sarsıntısından sonra **الرسيما**’yı akşam-sabah götürür.

  **الأفت**: cömert; bunu Ebû ‘Amr söyledi; Şemr’e okunmuş bir nüshada böyledir. Başkası kaydetti: develerden (olan); dişisi de böyledir ve kesrelenir; Tehzîb’den bir nüshada böyledir. ‘Accâc’dan şu şiir okunmuştur:
  **إذا بنات الأرحبي الأفت الأفت**; fetha ile: musibet, ve hayret. Hüzeyl’den bir mahalle. **الإفت**, kesre ile: **الإفك**’te bir lugattır. Ve denilir: **أفته عنه**; **أفكه** gibi; onu (ondan) çevirdiği zaman.
