# أفخ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%81%D8%AE/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%81%D8%AE/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أفخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%81%D8%AE.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: أفخ

اليأْفوخ: حيث التقى عظم مقدَّم الرأْس وعظم مؤخره، وهو الموضع الذي يتحرك من رأْس الطفل؛ وقيل: هو حيث يكون لَيِّناً من الصبي، قبل أَن يتلاقى العظمان السَّمَّاعةُ والرَّمَّاعةُ والنَّمَغَةَ؛ وقيل: هو ما بين الهامة والجبهة. قال الليث: من همز اليأْفُوخ فهو على تقدير يَفْعُول. ورجل مأْفوخ إذا شُجَّ في يأْفوخه، ومن لم يهمز فهو على تقدير فاعُول من اليَفْخ، والهمز أَصوب وأَحسن، وجمع اليأْفوخ يآفِيخُ. وفي حديث العقيقة: ويوضع على يافوخ الصبي؛ هو الموضع الذي يتحرك من رأْس الطفل، ويجمع على يآفيخ، والياء زائدة. وفي حديث عليّ، رضي الله عنه: وأَنتم لَهامِيمُ العرب ويآفيخُ الشرف؛ استعار للشرف رؤُوساً وجعلهم وسطها وأَعلاها. وأَفَخَه يأْفِخُه
(* قوله «وأفخه يأفخه» كذا بضبط الأصل من باب ضرب
ومقتضى اطلاق القاموس انه من باب كتب) أَفْخاً: ضرب يأْفوخه. أَبو عبيد: أَفَخْتُه وأَذَنْتُه أَصبت يأْفُوخَه وأُذنه. ويأْفوخ الليل: معظمه.

### Türkçe

**اليأْفوخ**: başın ön tarafı kemiği ile arka tarafı kemiğinin buluştuğu yer; o, çocuğun başından hareket eden yerdir; ve denildi ki: iki kemik, **السَّمَّاعةُ** ve **الرَّمَّاعةُ** ve **النَّمَغَةَ** karşılaşmadan önce, oğlanda yumuşak olan yerdir; ve denildi ki: **الهامة** ile **الجبهة** arasındaki şeydir. Leys dedi: **اليأْفُوخ**’u hemzeleyen kimse için o, **يَفْعُول** takdiri üzerinedir. Ve **مأْفوخ** adam: **يأْفوخ**’unda yarılmış olduğu zaman; hemzelemeyen kimse ise **اليَفْخ**’tan **فاعُول** takdiri üzerinedir; hemze daha doğru ve daha güzeldir. **اليأْفوخ**’un çoğulu **يآفِيخُ**’tur. **العقيقة** hadîsinde: “ve oğlanın **يافوخ**’u üzerine konur”; o, çocuğun başından hareket eden yerdir; ve **يآفيخ** üzere çoğul yapılır; **الياء** ziyadedir. Ali’nin, Allah ondan razı olsun, hadîsinde: “ve siz Arap’ın **لَهامِيمُ**’isiniz ve şerefin **يآفيخُ**’isiniz”; şeref için başlar ödünç aldı ve onları onun ortası ve en üstü kıldı.

Ve **أَفَخَه** **يأْفِخُه**
(* “Ve **أفخه يأفخه**” sözü: aslın ضبط’ıyla böyle, **ضرب** bâbındandır; ve **القاموس**’un إطلاق’ının مقتضى’sı, onun **كتب** bâbından olduğudur) **أَفْخاً**: onun **يأْفوخ**’unu vurdu. Ebû Ubeyd: **أَفَخْتُه** ve **أَذَنْتُه**: onun **يأْفُوخ**’unu ve kulağını isabet ettirdim. Ve **يأْفوخ الليل**: onun çoğudur.
