# أكر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%83%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%83%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أكر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%83%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: اكر

أَكَرَ
1 أَكَرَ ذ , aor. اَََِ , inf. n. أَكْرٌ, He tilled the ground; ploughed it up for sowing. (Msb.) ― -b2- He dug the ground. (TA.) ― -b3- He cut, or dug, a river, or canal, or rivulet. (Msb.) ― -b4- And أَكَرَ, aor اَََُ , (TA,) inf. n. as above; (K;) and ↓ تأكّر; (K;) He dug a hollow, or cavity, in the ground, for water to collect therein and to be baled out therefrom clear: (K, TA:) or أُكَرَّا ↓ تأكّر signifies he dug hollows, or cavities, in the ground. (S.)

آكرهُ
3 آكرهُ آكره آكرة , (TK.) inf. n. مُؤَاكَرَةٌ, (S, K,) He made a contract, or bargain, with him to till and sow and cultivate land for a share of its produce; syn. of the inf. n. مُخَابَرَةٌ. (S, K, TA.) The doing of this is forbidden. (TA.)

5 تَاََََّ see 1, in two places.

أُكْرَةٌ
أُكْرَةٌ ذ A hollow, or cavity, dug in the ground, (S, Msb, K,) in which water collects, and from which it is baled out clear: (K:) pl. أُكَرٌ. (S, Msb.) -A2- Also a dial. var. of كُرَةٌ, (K,) [A ball] with which one plays: (TA:) [and a sphere, or globe:] but it is of weak authority. (K.)

اِكَارَةٌ
اِكَارَةٌ أكار أكاره أكارة اـكارة اكاره اكارة كارى , as used in practical law, Land which is given by its owners to men who sow and cultivate it [app. for a certain share of its produce: see 3]. (Mgh.)

أَكَّارٌ
أَكَّارٌ ذ A tiller, or cultivator, of land: (Msb, K:) pl. أَكَرَةٌ; as though it were pl. of آكِرٌ, (S, Msb, K,) like as كَفَرَةٌ is pl. of كَافِرٌ. (Msb.)

### Türkçe

أَكَرَ
1 **أَكَرَ** ذ , muzâri‘ **اَََِ** , mastar ismi **أَكْرٌ**, O, toprağı sürdü; ekim için onu sürdü. (Msb.) ― -b2- O, toprağı kazdı. (TA.) ― -b3- O, bir ırmağı, yahut kanalı, yahut dereciği kesti, yahut kazdı. (Msb.) ― -b4- Ve **أَكَرَ**, muzâri‘ **اَََُ** , (TA,) mastar ismi yukarıdaki gibidir; (K;) ve ↓ **تأكّر**; (K;) O, suyun orada toplanması ve oradan berrak olarak kovayla çekilip çıkarılması için, yerde bir çukur, yahut oyuk kazdı: (K, TA:) yahut **أُكَرَّا** ↓ **تأكّر** şu mânâya gelir: o, yerde çukurlar, yahut oyuklar kazdı. (S.)

آكرهُ
3 **آكرهُ** **آكره** **آكرة** , (TK.) mastar ismi **مُؤَاكَرَةٌ**, (S, K,) O, onunla, ürününün bir payı karşılığında araziyi sürmek ve ekmek ve işlemek üzere bir akit, yahut pazarlık yaptı; mastar ismi **مُخَابَرَةٌ**’nın eşanlamlısıdır. (S, K, TA.) Bunun yapılması yasaklanmıştır. (TA.)

5 **تَاََََّ** bkz. 1, iki yerde.

أُكْرَةٌ
**أُكْرَةٌ** ذ Yerde kazılmış bir çukur, yahut oyuk; (S, Msb, K,) içinde suyun toplandığı ve ondan berrak olarak kovayla çekilip çıkarıldığı: (K:) çoğulu **أُكَرٌ**. (S, Msb.) -A2- Ayrıca **كُرَةٌ**’nın bir lehçe varyantıdır, (K,) [kendisiyle oynanan bir top]: (TA:) [ve bir küre, yahut yuvarlak cisim:] fakat o, zayıf bir otoriteye sahiptir. (K.)

اِكَارَةٌ
**اِكَارَةٌ** **أكار** **أكاره** **أكارة** **اـكارة** **اكاره** **اكارة** **كارى** , amelî fıkıhta kullanıldığı üzere, sahipleri tarafından onu eken ve işleyen adamlara verilen arazi [görünüşe göre ürününün belli bir payı için: bkz. 3]. (Mgh.)

أَكَّارٌ
**أَكَّارٌ** ذ Arazinin sürücüsü, yahut işleyicisi: (Msb, K:) çoğulu **أَكَرَةٌ**; sanki o, **آكِرٌ**’ün çoğulu imiş gibi, (S, Msb, K,) tıpkı **كَفَرَةٌ**’nin **كَافِرٌ**’ün çoğulu olması gibi. (Msb.)
