# ألف — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%84%D9%81/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%84%D9%81/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ألف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%84%D9%81.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ألف

الألْفُ عددٌ، وهو مذكر، يقال: هذا ألْفٌ واحدٌ، ولا يقال: واحدة. وهذا أَلْفٌ أَقرعُ، أي تامٌّ، ولا يقال: قرعاءُ. وقال ابن السكيت: لو قلت هذه أَلْفٌ بمعنى هذه الدراهم أَلْفٌ؛ لجاز. والجمع أُلوفٌ وآلافٌ. وأَلَفَهُ يَأْلِفُهُ بالكسر: أعطاه أَلْفاً. وآلَفْتُ القومَ إيلافاً، أي كمّلتهم أَلْفاً، وآلَفوهُمْ أيضاً بأنفسهم. وكذلك آلَفْتُ الدراهم وآلَفَتْ هي. والإلْفُ: الأَليْفُ. يقال: حَنَّتِ الإلْفُ إلى الإلْفِ. وجمع الأَليفِ آلائِفُ. قال ذو الرمة:
فأصبح البَكْرُ فرداً من أَلائِفِهِيرتاد أَحْلِيَةً أَعْجازُها شَذَبُ
والأُلاّفُ: جمعُ آلِفٍ. وفلان قد أَلِفَ هذا الموضع بالكسر يَأْلَفُهُ إلْفاً، وآلَفَهُ إيّاهُ غيرُه. ويقال أيضاً: آلَفْتُ الموضعَ أُولِفهْ إيلافاً، وكذلك آلَفْتُ الموضعَ أُؤْالِفُهُ مُؤّالَفَةً وَإلافاً، وأَلّفْتُ بين الشيئين تَأْليفاً، فتَتَأَلّفا وأْتَلَفا. ويقال أيضاً أَلْفٌ مُؤَلَّفَةٌ، أي مكمَّلَةٌ. وتَأَلّفْتُهُ على الإسلام. ومنه المُؤَلَّفَةُ قلوبُهم. وقوله تعالى: "لإيلافِ قريشٍ إيلافِهِمْ" يقول تعالى: أهلكت أصحاب الفيل لأُولِفَ قريشاَ مكّة، ولِتُؤَلِّفَ قريشٌ رحلَة الشتاء والصيف، أي تجمَعَ بينهما، إذا فرغوا من ذِهِ أخذوا في ذِهِ.

### Türkçe

**الألْفُ** bir sayıdır; ve o müzekkerdir. Denir ki: bu **ألْفٌ** bir(tek)tir; ve **واحدة** denmez. Ve bu **أَلْفٌ أَقرعُ**dur; yani tamdır; ve **قرعاءُ** denmez. İbnü’s-Sikkît dedi: Eğer “bu **أَلْفٌ**” desen, “bu dirhemler **أَلْفٌ**” mânâsında; câiz olurdu. Çoğulu **أُلوفٌ** ve **آلافٌ**tur. Ve **أَلَفَهُ يَأْلِفُهُ** kesre ile: ona **أَلْفاً** verdi. Ve **آلَفْتُ القومَ إيلافاً**: yani onları **أَلْفاً** olarak tamamladım; ve onları ayrıca kendileriyle de **آلَفوهُمْ**. Yine bunun gibi: **آلَفْتُ الدراهم** ve o da **آلَفَتْ**. Ve **الإلْفُ**: **الأَليْفُ**tir. Denir ki: **حَنَّتِ الإلْفُ إلى الإلْفِ**. **الأَليفِ**in çoğulu **آلائِفُ**tur. Zû’r-Rumme dedi:

فأصبح البَكْرُ فرداً من **أَلائِفِهِ**
يرتاد أَحْلِيَةً أَعْجازُها شَذَبُ

Ve **الأُلاّفُ**: **آلِفٍ**in çoğuludur. Ve falan kimse bu yeri kesre ile **أَلِفَ** eder, onu **يَأْلَفُهُ** **إلْفاً** (olarak); ve onu ona başkası **آلَفَهُ إيّاهُ**. Ve ayrıca denir: **آلَفْتُ الموضعَ أُولِفهْ إيلافاً**; yine bunun gibi: **آلَفْتُ الموضعَ أُؤْالِفُهُ مُؤّالَفَةً وَإلافاً**; ve iki şeyin arasını **أَلّفْتُ** **تَأْليفاً**; böylece **فتَتَأَلّفا** ve **أْتَلَفا**. Ve ayrıca denir: **أَلْفٌ مُؤَلَّفَةٌ**; yani tamamlanmış. Ve onu İslâm üzere **تَأَلّفْتُهُ**. Ondandır: **المُؤَلَّفَةُ قلوبُهم**. Ve Yüce Allah’ın sözü: “**لإيلافِ قريشٍ إيلافِهِمْ**”; Yüce Allah der ki: Fil sahiplerini, Kureyş’i Mekke’ye alıştırayım diye helâk ettim; ve Kureyş’in kış ve yaz yolculuğunu **تُؤَلِّفَ** etmesi için; yani ikisini bir araya toplaması için; şu(ndan) boşaldıklarında şu(na) başladıkları vakit.
