# أنس — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D8%B3/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%86%D8%B3/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أنس](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D8%B3.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: أنس

* أ ن س * * الإنْسُ * البشر والواحد * إنْسِيٌ * بالكسر وسكون النون و * أَنَسِيٌ * بفتحتين والجمع * أنَاسِيُّ * قال الله تعالى ﴿وأناسي كثيرا﴾ وكذا * الأَنَاسِيَةُ * مثل الصيارفة والصياقلة ويقال للمرأة أيضا * إنْسانٌ * ولا يقال أنسانة وإنسان العين المثال الذي يرى في السوادوجمعه * أَنَاسِيُّ * أيضا وتصغير إنسان * أُنَيْسَانٌ * قال بن عباس رضي الله عنه إنما سمي إنسانا لأنه عهد إليه فنسي و * الأُنَاسَ * بالضم لغة في * االناسِ * وهو الأصل و * الأَنِيسُ * المؤانس وكل ما يؤنس به وما بالدار * أنيسٌ * أي أحد و * آنَسهُ * بالمد أبصره و * آنَسَ * منه رشدا أيضا علمه وآنس الصوت أيضا سمعه و * الإيناسُ * خلاف الإيحاش وكذا * التأْنيسُ * وكانت العرب تسمي يوم الخميس * مُؤْنِساً * و * يُونُسُ * بضم النون وفتحها وكسرها اسم رجل وحكي فيه الهمز أيضا و * الأَنَسُ * بفتحتين لغة في الإنس والأنَسُ أيضا ضد الوحشة وهو مصدر * أنِسَ * به من باب طرب و * اَنَسةً * أيضا بفتحتين وفيه لغة أخرى * أنَسَ * به يأنس بالكسر * أُنْساً * بالضم

### Türkçe

* أ ن س * * **الإنْسُ** * البشر ve tekili * **إنْسِيٌ** * (kesre ile ve **النون**’un sükûnu ile) ve * **أَنَسِيٌ** * (iki fetha ile); cem‘i * **أنَاسِيُّ** *; Allah Teâlâ dedi ki: ﴿وأناسي كثيرا﴾; ve yine * **الأَنَاسِيَةُ** * (tıpkı الصيارفة ve الصياقلة gibi). Kadına da * **إنْسانٌ** * denir; * أنسانة denmez. Ve gözün insanı: siyahlıkta görülen misal; onun cem‘i de * **أَنَاسِيُّ** *’dur. Ve **إنسان**’ın tasğîri * **أُنَيْسَانٌ** *’dır. İbn Abbas رضي الله عنه dedi ki: “Ancak ona **إنسان** adı verildi; çünkü ona ahd verildi de unuttu.” Ve * **الأُنَاسَ** * (damme ile) * **االناسِ** *’te bir lugattır; ve o asıldır. Ve * **الأَنِيسُ** * ünsiyet eden; ve kendisiyle ünsiyet edilen her şey. Ve evde * **أنيسٌ** * yoktur; yani kimse yoktur. Ve * **آنَسهُ** * (med ile) onu gördü. Ve * **آنَسَ** * ondan rüşdü de bildi. Ve sesi de **آنس** etti; yani onu işitti. Ve * **الإيناسُ** * îhâşın zıddıdır; yine * **التأْنيسُ** * de böyledir. Araplar perşembe gününe * **مُؤْنِساً** * adını verirlerdi. Ve * **يُونُسُ** * (**النون**’un dammesiyle, fethasıyla ve kesresiyle) bir adam adıdır; onda hemze de hikâye edilmiştir. Ve * **الأَنَسُ** * (iki fetha ile) **الإنس**’te bir lugattır. Ve **الأَنَسُ** ayrıca vahşetin zıddıdır; o, * **أنِسَ** * (bâbı طرب’dan) ile “ona ünsiyet etti”nin masdarıdır; ve * **اَنَسةً** * da (iki fetha ile). Onda başka bir lugat daha vardır: * **أنَسَ** * ona ünsiyet eder; kesre ile يأنس; * **أُنْساً** * (damme ile).
