# أنف — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D9%81/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%86%D9%81/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أنف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D9%81.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: أنف

أ ن ف
أرغم أنوفهم وآنفهم‏.‏
ونفست عن أنفيه أي منخريه‏.‏
قال مزاحم‏:‏ يسوف بأنفيه النقـاع كأنـه عن البقل من فرط النشاط كعيم وامرأة أنوف‏:‏ طيبة الأنف‏.‏
وتزوج أعرابي فقال‏:‏ وجدتها رصوفاً رشوفاً أنوفاً‏.‏
ومن المشتق منه‏:‏ فيهم أنفة وأنف وقد أنف من كذا‏.‏
ألا ترى أنهم قالوا الأنف في الأنف‏.‏
والمؤمن كالجمل الأنف وهو الذي أوجعت أنفه الخزامة‏.‏
ومن المجاز‏:‏ هو أنف قومه وهم أنف الناس‏.‏
قال الحطيئة‏:‏ ويحرم سر جارتهم عليهم ويأكـل جارهـم أنـف القصاع وجارية أنف‏:‏ لم تطمث‏.‏
وقال طريح الثقفي‏:‏ أيـام سلمى غريرة أنف كأنهـا خـوط بانـة رؤد وأتيته آنفاً‏.‏
ومضت آنفة الشباب‏.‏
وهو يتأنف الإخوان أي يطلبهم آنفين لم يعاشروا أحداً‏.‏
واستأنف الشيء وأتنفه‏.‏
ونصل مؤنف‏:‏ محدد‏.‏
وفلان يتبع أنفه أي يتشمم‏.‏
قال‏:‏ (من الطويل) وجاء كمِثْلِ الرألِ يَتْبَعُ أَنْفَهُ لخفيه من وَقْعِ لبصخور قَعاقِعُ

### Türkçe

أ ن ف
Onların burunlarını ve burunlarını yere sürttü.
**أنفيه**’den, yani iki burun deliğinden, nefes aldım.
مزاحم dedi ki:
Burnuyla tozu süpürür; sanki yeşillikten, aşırı canlılıktan dolayı, **كعيم** gibidir. Ve **امرأة أنوف**: burnu hoş (güzel kokulu) olan.
Bir bedevî evlendi de dedi ki: Onu **رصوفاً** **رشوفاً** **أنوفاً** buldum.
Ondan türetilenlerdendir: Onlarda **أنفة** ve **أنف** vardır; ve falancadan dolayı **أنف** etti.
Görmüyor musun, onlar “burunda burun” dediler.
Ve mümin, **الجمل الأنف** gibidir; o, **الخزامة**’nın burnunu acıttığı kimsedir.
Mecazdandır: O, kavminin **أنف**’idir; ve onlar insanların **أنف**’idir.
Hutay’e dedi ki:
Komşularının sırrını onlara haram kılar ve komşuları, çanakların **أنف**’ini yer. Ve **جارية أنف**: hayız görmemiş.
Tureyh es-Sekafî dedi ki:
Selmâ’nın günleri, **غريرة أنف**; sanki o, **خوط بانة** (gibi) **رؤد**. Ve ona **آنفاً** geldim.
Gençliğin **آنفة**’si geçti.
Ve o, kardeşleri **يتأنف** eder; yani onları **آنفين** olarak ister; hiç kimseyle düşüp kalkmamış (kimseler).
Ve şeyi **استأنف** etti ve onu **أتنفه** etti.
**نصل مؤنف**: sivriltilmiş.
Ve falanca, **أنفه**’ini takip eder; yani koklar.
Dedi ki: (tavîlden)
Ve **الرأل**’in benzeri gibi geldi; **أَنْفَهُ**’ini takip eder;
İki ayağının hafifliğinden, kayaların vuruşundan **قَعاقِعُ** (sesler) çıkar.
