# أنم — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D9%85/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%86%D9%85/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أنم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D9%85.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: أنم

الأنامُ: ما ظهر على الأرض من جميع الخَلْق، ويجوز في الشِّعْر الأَنِيمُ، وقال المفسرون في قوله عز وجل: والأرضَ وَضَعَها لِلأَنام؛ همُ الجِنُّ والإنْس، قال: والدليلُ على ما قالوا أَنَّ الله تعالى قال بعَقِبِ ذِكْره الأنامَ إلى قوله: والرَّيْحان فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبان، ولم يَجْرِ للجنِّ ذِكْر قبلَ ذلك إنما ذَكَر الجانَّ بعده فقال: خَلَق الإنْسانَ من صَلْصالٍ كالفَخَّار وخَلَق الجانَّ من مارجٍ من نارٍ؛ والجِنُّ والإنسُ هُما الثَّقَلان، وقيل: جاز مُخاطَبَةُ الثَّقَلَيْن قبل ذِكْرِهِما معاً لأنها ذكرا بِعَقِب الخِطاب؛ قال المُثَقَّب العَبْدي:
فما أَدْرِي، إذا يَمَّمْتُ أَرْضاً
أُرِيدُ الخَيْرَ، أَيُّهما يَلِيني؟
أَأَلخَيْر الذي أنا أَبْتَغيهِ،
أمِ الشَّر الذي هو يَبْتَغِيني؟
فقال: أَيُهما ولم يَجْر للشرّ ذكر إلا بعد تَمام البيت.

### Türkçe

**الأنامُ**: yeryüzünde bütün yaratılmışlardan ortaya çıkan şeydir; şiirde **الأَنِيمُ** caiz olur. Müfessirler, Aziz ve Celil olanın şu sözü hakkında: “ve yeri **لِلأَنام** için koydu”; onlar **الجِنُّ** ve **الإنْس**tir, dediler. Dedi ki: söylediklerine delil, Allah Teâlâ’nın **الأنامَ**ın zikrinin akabinde şu sözüne kadar söylemiş olmasıdır: “ve **الرَّيْحان**; öyleyse Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz”; bundan önce **الجنِّ** için bir zikir cereyan etmedi; ancak ondan sonra **الجانَّ**ı zikretti de şöyle dedi: “**الإنْسانَ**ı çömlek gibi kuru balçıktan yarattı ve **الجانَّ**ı ateşten bir alevden yarattı”; **الجِنُّ** ve **الإنسُ** ikisi **الثَّقَلان**dır. Ve denildi ki: ikisinin birlikte zikrinden önce **الثَّقَلَيْن**e hitap caiz oldu; çünkü ikisi hitabın akabinde zikredildi. **المُثَقَّب العَبْدي** dedi:

فما أَدْرِي، إذا يَمَّمْتُ أَرْضاً
أُرِيدُ الخَيْرَ، أَيُّهما يَلِيني؟
أَأَلخَيْر الذي أنا أَبْتَغيهِ،
أمِ الشَّر الذي هو يَبْتَغِيني؟

Böylece “**أَيُهما**” dedi; hâlbuki şer için zikir, beytin tamamlanmasından sonra cereyan etmedi.
