# أنه — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D9%87/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%86%D9%87/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أنه](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%86%D9%87.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أنه

: ( *!أَنَهَ *!يَأْنِهُ ) ، من حَدِّ ضَرَبَ ، ( *!أَنَهاً ) ، بالفتْحِ ، ( *!وأُنوهاً ) ، بالضَّمِّ ، مثْلُ ( أَنَحَ ) يَأْنِحُ ، وذلِكَ إذا تَزَحَّرَ من ثِقَلٍ يَجِدُه ؛ نَقَلَهُ الجوْهرِيُّ عن الأَصْمعيّ .
( و ) أَنَهَ يَأْنهُ : إذا ( حَسَدَ .
( ورجُلٌ *!أَنِهٌ ، كخَجِلٍ ) ، أَي ( حاسِدٌ ) ، وكذلِكَ نافِسٌ ونَفِيسٌ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
رجالٌ *!أُنَّهٌ ، كسُكَّر ، مِثْلُ أُنَّحٍ ؛ وأَنْشَدَ الجوْهرِيُّ لرُؤْبَة يَصِفُ فَحْلاً :

رَعَّابَةٌ يُخْشِي نُفوسَ *!الأُنَّه ِبِرَجْسِ بَهْباهِ الهَدِيرِ البَهْبَهِأَي يَرْعَبُ نُفوسَ الذين *!يَأْنِهُونَ ؛ كما في الصِّحاحِ .
*!والأَنِيهُ ، كأَمِيرٍ : الزَّحيرُ عند المسأَلةِ ؛ نَقَلَهُ ابنُ سِيدَه .
*!وإِنِيه ، بكسْرَتَيْن : صَوْتُ رزمةِ السَّحابِ ، عن ابنِ جنِّي ، وبه فُسّر قَوْل الشاعِرِ :
بينما نحن مرتعون بفَلجقالت الدلح الرواء *!إنِيه

### Türkçe

: ( **أَنَهَ** **يَأْنِهُ** ) ، **ضَرَبَ** babının sınırından, ( **أَنَهاً** ) ، fetha ile, ( **وأُنوهاً** ) ، damme ile, **أَنَحَ** **يَأْنِحُ** gibidir; bu, kendisinde bulduğu bir ağırlıktan dolayı inleyip homurdanması hâlindedir; onu Cevherî, Asmaî’den nakletmiştir.
( Ve ) **أَنَهَ** **يَأْنهُ** : ( **حَسَدَ** ) ettiği zaman.
( Ve bir adam **أَنِهٌ** ، **خَجِلٍ** gibi ) ، yani ( **حاسِدٌ** ) ; yine bunun gibi **نافِسٌ** ve **نَفِيسٌ**.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
**أُنَّهٌ** erkekler, **سُكَّر** gibi, **أُنَّحٍ** gibidir; ve Cevherî, Rü’be’nin bir aygırı vasfederken söylediği şu beyti rivayet etmiştir:

رَعَّابَةٌ يُخْشِي نُفوسَ **الأُنَّه** ِبِرَجْسِ بَهْباهِ الهَدِيرِ البَهْبَهِ
Yani **يَأْنِهُونَ** olanların nefislerini korkutur; Sıhâh’ta olduğu gibi.

**الأَنِيهُ** ، **أَمِيرٍ** gibi: istek/istemede inleme; onu İbn Sîde nakletmiştir.
**إِنِيه** ، iki kesre ile: bulut yığınının sesi; İbn Cinnî’den; ve onunla şairin sözü tefsir edilmiştir:
بينما نحن مرتعون بفَلجقالت الدلح الرواء **إنِيه**
