# أوب — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D8%A8/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%88%D8%A8/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أوب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D8%A8.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: أوب

أ و ب
تهنئـك أوبة الغائب‏.‏
وفلان أواه أواب تواب أي رجاع إلى التوبة‏.‏
وآبت الشمس‏:‏ غابت‏.‏
وفي الحديث‏:‏ ‏"‏ شغلونا عن الصلاة الوسطى حتى آبت الشمس ملأ الله قلوبهم ناراً ‏"‏‏.‏
وغابت الشمـس فـي مآبهـا أي فـي مغربهـا‏.‏
وآب بيـده إلـى سيفه ليستله وإلى سهمه ليرمي به وإلى قوسه لينزع فيها‏.‏
وأوّبوا تأويباً‏:‏ ساروا النهار كلّه‏.‏
ولهم إسآد وتأويب‏.‏
وما أعجب أوب يديها أي رجعهما في السير‏.‏
ويقال للمسرع في سيره‏:‏ الأوب أوب نعامة‏.‏
وقال كعب‏:‏ كأن أوب ذراعيها إذا عرقـت وقد تلفع بالقور العساقيل أوب يدي فاقد شمطاء معولة ناحت وجاوبهـا نكـد مثاكيـل وهذا كلام ليس له آيبة ولا رائحة أي مرجوع وفائدة‏.‏
وأبت بني فلان وتأوبتهم‏:‏ جئتهم ليلاً‏.‏
قال امرؤ القيس‏:‏ تأوبني الداء القديم فغلسا أحاذر أن يرتد دائـي فأنكسـا وابك ما رابك دعاء سوء‏.‏
وتقول لمن أمرته بخطة فعصاك ثم وقع فيما يكره آبك أي آبك ما تكره‏.‏
قال رجل من بني عقيل‏:‏ فآبـك هـلا والليالـي بغرة تلـم وفي الأيام عنك غفول وجاءوا من كل أوب أي من كل وجه ومرجع‏.‏
ورمينا أوباً أو أوبين وهو الرشق وهما شاطئا للـوادي وأوبـاه‏.‏
وكنت على صوب فلان وأوبه أي على طريقته ووجهه‏.‏
وما يدرى في أي أوب هو‏.‏
ومازال هذا أوبه أي طريقته وعادته‏.‏

### Türkçe

أ و ب
Seni, gâibin **أوبة**’si tebrik eder.
Ve falan **أواه** **أواب** **تواب**’dır; yani tevbe’ye dönüşlü/geri dönücüdür.
Ve **آبت الشمس**: battı.
Ve hadiste: "Bizi orta namazdan meşgul ettiler; ta ki **آبت الشمس**; Allah onların kalplerini ateşle doldursun."
Ve güneş **مآبها**’sında battı; yani batış yerinde.
Ve eliyle kılıcına döndü ki onu kınından çeksin; ve oku­na ki onunla atsın; ve yayına ki onda çekiş yapsın.
Ve **أوّبوا تأويباً**: bütün gündüz yürüdüler.
Ve onlar için **إسآد** ve **تأويب** vardır.
Ve onun iki elinin **أوب**’u ne acayip! yani yürüyüşte ikisinin dönüşü.
Ve yürüyüşünde hızlı olana denir: **الأوب** **أوب** devekuşunun (yürüyüşü).
Ve Ka‘b dedi: Sanki onun iki kolunun **أوب**’u, terlediği vakit—ve o, iri hörgüçlü develerle bürünmüşken—, **أوب** (sanki) iki elin (hâli)dir: kaybeden, ak saçlı, feryat eden; inledi ve ona, ağır musibetli, uğursuz cevap verdi. Ve bu, kendisi için ne **آيبة**si ne de koku(=eser)i olan bir sözdür; yani geri dönüşü ve faydası yoktur.
Ve falan oğullarına **وأبت** ve onları **تأوبتهم**: onlara geceleyin geldim.
İmru’ul-Kays dedi:
**تأوبني** eski hastalık; derken karanlıkta (geldi);
Hastalığımın geri dönmesinden sakınırım da (bu yüzden) zayıflarım.
Ve seni kuşkulandıranı ağla: kötü dua.
Ve birine, ona bir plan emrettiğin, o da sana karşı geldiği, sonra hoşlanmadığı şeye düştüğü zaman dersin: **آبك**; yani sana hoşlanmadığın şey döndü.
Benî ‘Akîl’den bir adam dedi:
Derken sana **فآبك**: helâk; geceler ise bir parlaklıkla,
Toplar; ve günlerde senden yana bir gaflet vardır.
Ve her **أوب**’dan geldiler; yani her yönden ve her dönüş yerinden.
Ve bir **أوب** yahut iki **أوب** attık; o, atış (salvosu)dur; ve ikisi vadinin iki kıyısıdır; ve onun iki **أوب**’u.
Ve falanın **صوب**’u ve **أوبه** üzerindeydim; yani onun yöntemi ve yönü üzere.
Ve bilinmez ki o hangi **أوب** içindedir.
Ve bu, onun **أوبه**’u olmaya devam etti; yani onun yolu ve âdeti.
