# أوف (أ-و-ف) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%88%D9%81

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: أ - و - ف
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük
- Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءوف · اوف

## Sözlükler (6)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الآفة: العاهةُ. وقد إيفَ الزرعُ، على ما لم يسمَّ فاعله، أي أصابته آفَةٌ، فهو مَئوفٌ.

##### Türkçe

**الآفة**: âfet (hastalık/arıza). Ve **إيفَ الزرعُ**, faili adlandırılmamış üzere (meçhul), yani ona bir **آفَةٌ** isabet etti; o hâlde o **مَئوفٌ**dur.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الآفةُ: العاهةُ، وفي المحكم: عَرَضٌ مُفْسِدٌ لما أَصاب من شيء. ويقال: آفةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ وآفةُ العِلْمِ النِّسيانُ. وطعامٌ مَؤُوفٌ: أَصابته آفةٌ، وفي غير المحكم: طعام مَأْوُوفٌ. وإيفَ الطعامُ، فهو مَئِيفٌ: مثلُ مَعِيفٍ، قال: وعِيهَ فهو مَعُوهٌ ومَعِيهٌ. الجوهري: وقد إيف الزرعُ، على ما لم يُسَمَّ فاعله، أَي أَصابته آفة فهو مؤوف مثل مَعُوفٍ. وآفَ القومُ وأُوفوا وإِيفوا: دخلت عليهم آفة. وقال الليث: إِفُوا، الأَلف مُمالةٌ بينها وبين الفاء ساكن يُبَيِّنُه اللفظ لا الخط. وآفَتِ البلادُ تَؤُوفُ أَوْفاً وآفةً وأُوُوفاً كقولك عُوُوفاً: صارت فيها آفةٌ، واللّه أَعلم.

##### Türkçe

**الآفةُ**: âfet (musibet), ârızî kusur; ve **المحكم**’de: bir şeyden isabet ettiği şeyi bozan bir ârızadır.

Ve denilir: **آفةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ** ve **آفةُ العِلْمِ النِّسيانُ**.

Ve **طعامٌ مَؤُوفٌ**: ona bir âfet isabet etmiştir; ve **المحكم**’den başka yerde: **طعام مَأْوُوفٌ**. Ve **إيفَ الطعامُ، فهو مَئِيفٌ**: **مَعِيفٍ** gibidir; dedi ki: ve **عِيهَ فهو مَعُوهٌ ومَعِيهٌ**.

**الجوهري**: ve gerçekten **إيف الزرعُ** (faili adlandırılmamış üzere), yani ona bir âfet isabet etmiştir; o hâlde o, **مؤوف**tur, **مَعُوفٍ** gibi. Ve **آفَ القومُ** ve **أُوفوا** ve **إِيفوا**: onlara bir âfet girdi. Ve **الليث** dedi: **إِفُوا**; **الأَلف** meyillidir; onunla **الفاء** arasında sâkin bir (harf) vardır; onu yazı değil, lafız açıklar. Ve **آفَتِ البلادُ تَؤُوفُ أَوْفاً وآفةً وأُوُوفاً**; senin “**عُوُوفاً**” demen gibi: onda bir âfet oldu; ve Allah daha iyi bilir.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* أ و ف * * الآفَةُ * العاهة وقد * إيفَ * الزرع على ما لم يسم فاعله أي أصابته * آفَةٌ * فهو * مَئُوفٌ * بوزن معوف

##### Türkçe

* أ و ف * * **الآفَةُ** * âfet (musibet), ârızadır; ve muhakkak ki ekin, faili adlandırılmamış olarak **إيفَ** olundu; yani ona bir **آفَةٌ** isabet etti; artık o, **مَئُوفٌ**dur; **معوف** vezninde.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الآفة: العاهة كما في الصحاح. أو هي: عرض مفسد لما أصابه، وفي المحكم، والعباب لما أصاب من شيء، وفي الحديث: )آفة الحديث الكذب، وآفة العلم النسيان(.
 يقال: إيف الزرع، كقيل.

  أصابته آفة فهو مؤوف، كمعوف، كما في الصحاح، ومئيف، وقال الليث: إذا دخلت الآفة على القوم قيل: قد أوفو، هكذا بالواو بين الهمزة والفاء في نسخة صحيحة من العين، نقل الأزهري عن الليث، يقال في لغة: إيفوا بالياء وأفوا بضم الهمزة وإفوا بكسرها، قال الأزهري: قلت: الهمزة ممالة بينها وبين الفاء ساكنة يبينها اللفظ لا الخط، قال الصاغاني: والذي في كتابه: ويقال في لغة: قد أففوا، بفاءين محققتين، والأولى منهما مشددة في عدة نسخ من كتابه، وفي بعض النسخ ما قدمنا ذكره آنفا: أي دخلت الآفة عليهم، ج: آفات، ومنه قولهم: لكل شيء آفة، وللعلم آفات.
 ومما يستدرك عليه: آف القوم، وأوفوا، وإيفوا: دخلت عليهم آفة.
 وآفت البلاد تؤوف، أوفا وآفة وأووفا بالضم: صارت فيها آفة.

##### Türkçe

**الآفة**: الصحاح’ta olduğu gibi **العاهة**. Yahut o: kendisine isabet edene ilişkin bozucu bir **عرض**; ve المحكم’de ve العباب’da: bir şeyden isabet edene (ilişkin). Ve hadiste: (**آفة الحديث الكذب، وآفة العلم النسيان**).

Denilir: **إيف الزرع**; **قيل** gibi.

Ona **آفة** isabet etti; o hâlde o **مؤوف**’tur; **كمعوف** gibi; الصحاح’ta olduğu gibi; ve **مئيف**. Leys dedi: âfet kavmin üzerine girdiği zaman “**قد أوفو**” denilir; aynen böyle, hemze ile **الفاء** arasında **الواو** ile; العين’in sahih bir nüshasında; Ezherî, Leys’ten nakletti. Bir dilde denilir: **إيفوا** (yâ ile) ve **أفوا** (hemzenin dammesiyle) ve **إفوا** (onun kesresiyle). Ezherî dedi: “Dedim: hemze, onunla **الفاء** arasında imâle edilmiştir; ve **الفاء** sâkindir; onu yazı değil, lafız açıklar.” Sâğânî dedi: “Onun kitabında olan: ‘Bir dilde denilir: **قد أففوا**’; iki **فاء** ile, tahkik edilmiş; ve onların birincisi, kitabının birçok nüshasında şeddelidir.” Bazı nüshalarda, az önce zikrettiğimizi (vardır): yani âfet onların üzerine girdi. Çoğulu: **آفات**. Ondandır onların sözü: “Her şey için bir **آفة** vardır; ve ilim için **آفات** vardır.”

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **آف القوم** ve **أوفوا** ve **إيفوا**: onların üzerine âfet girdi.

Ve **آفت البلاد تؤوف**: **أوفا** ve **آفة** ve **أووفا** (damme ile): onda âfet oldu.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

#### Madde başı: اوف

آفَتِ البِلَادُ
1 آفَتِ البِلَادُ آفت البلاد , aor. تَؤُوفُ, inf. n. أَوْفٌ and آفَةٌ (M, TA) and أُوُوفٌ, (M,) or أُؤُوفٌ, (TA,) The country, or countries, had therein what is termed آفَة [i. e. a blight or blast or the like, or a pest or plague or the like]. (M, TA.) And اـِيفَ الطَّعَامُ, (Ibn Buzurj, T,) or الزَّرْعُ, (K,) or البَّشْىءُ, with the verb in the pass. form, (Msb,) like قِيلَ, (K,) The wheat, or seed-produce, or thing, became affected, or smitten, with what is termed آفَة [i. e. a blight, blast, taint, canker, or the like]. (T, K, Msb.) And آفَ القَوْمُ, (M, TA,) and أُوفُوا, (K,) thus in a correct copy of the 'Eyn, (TA,) and اـِيفُوا, (Lth, T, K,) and أُفُوا, (K, TA,) [in the CK اُفِّفُوا,]) and اـِفُوا, (Lth, T, K, [in the CK اُفُوا,]) the last, namely, اـِفُوا, with the ا termed مُمَالَة, having a quiescent letter [i. e. ى] rendered apparent by utterance but not by writing, between it and the ف, (T, K, * [in which is a strange omission, of the words سَاكِنٌ بَيَّنَهُ اللَّفْظُ لَا الخَطُّ as in the T, or سَاكِنَةٌ يُبَيِّنُهَا الخ as in the TA,] TA,) The people became affected, or smitten, with what is termed آفَة [i. e. a pest or plague or the like]. (Lth, T, M, K.) Lth says, in this case one says اـِفُوا, and in one dial. اـِيفُوا: (T:) in several copies of his book, in one dial. أُفِّفُوا, with two distinct ف s, of which the former is with teshdeed: but in some copies as mentioned just before. (Sgh, TA.)

آفَةٌ
آفَةٌ آفه آفة [A blight, blast, taint, canker, disease, bane, pest, plague, or the like; any evil affection; an evil; a cause of mischief or harm or injury; anything that is noxious or destructive; a calamity;] i. q. عَاهَةٌ; (S, Msb, K;) i. e. (Msb, [in the K “ or, ”]) an accident that mars, or corrupts, that which it affects, or befalls, or smites: (T, M, O, Msb, K:) pl. آفَاتٌ. (Msb, K.) [See 1.] One says, آفَهُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ وَ آفَةُ العِلْمِ النِّسعيَانُ [The bane of elegance in manners, or the like, is the overpassing the due limits therein, and arrogating to oneself superiority therein, through pride; and the bane of science is forgetfulness]. (T.) And it is said in a trad., آفَةُ الحَدِيثِ الكَذِبُ وَ آفَةُ العِلْمِ النِّسْيَانُ [The bane of discourse is lying; and the bane of science is forgetfulness]. (TA.) And hence the saying, لِكُلِّ شَىْءٍ آفَةٌ وَ لِلْعِلْم آفَاتٌ [To everything there is a bane; and to science there are banes]. (TA.)

مَؤُوفٌ
مَؤُوفٌ ذ , (Ks, T, S, M, Msb, K,) originally مَأْوُوفٌ, (Msb,) and ↓ مَئِيفٌ, (Ibn-Buzurj, T, K,) Affected, or smitten, with what is termed آفَة; (T, S, M, &c.;) applied to wheat, (Ks, Ibn-Buzurj, T, M,) or seed-produce, (S, K,) &c. (Msb.)

مَئِيفٌ
مَئِيفٌ ذ : see مَؤُوفٌ.

##### Türkçe

آفَتِ البِلَادُ
1 **آفَتِ البِلَادُ** آفت البلاد, muzâri‘ **تَؤُوفُ**, mastar ismi **أَوْفٌ** ve **آفَةٌ** (M, TA) ve **أُوُوفٌ**, (M,) yahut **أُؤُوفٌ**, (TA,) Ülke, yahut ülkeler, içinde **آفَة** diye adlandırılan şey bulundu [yani bir kıran yahut yakıp-kavuran şey yahut benzeri, yahut bir veba yahut taun yahut benzeri]. (M, TA.) Ve **اـِيفَ الطَّعَامُ**, (İbn Buzurj, T,) yahut **الزَّرْعُ**, (K,) yahut **البَّشْىءُ**, fiil meçhul sîgada olarak, (Msb,) **قِيلَ** gibi, (K,) Buğday, yahut tohum-ürün, yahut şey, **آفَة** diye adlandırılan şey ile [yani bir kıran, yakıp-kavuran şey, bozulma, kanserleşme, yahut benzeri] etkilenmiş, yahut vurulmuş oldu. (T, K, Msb.) Ve **آفَ القَوْمُ**, (M, TA,) ve **أُوفُوا**, (K,) ‘Ayn’ın sahih bir nüshasında böyle, (TA,) ve **اـِيفُوا**, (Lth, T, K,) ve **أُفُوا**, (K, TA,) [CK’de **اُفِّفُوا**,]) ve **اـِفُوا**, (Lth, T, K, [CK’de **اُفُوا**,]) sonuncusu yani **اـِفُوا**, **مُمَالَة** diye adlandırılan **ا** ile, onunla **ف** arasında, sükûnlu bir harf [yani **ى**] bulunup telaffuzla açık kılınmış fakat yazıyla değil, (T, K, * [orada T’deki yahut TA’daki gibi **سَاكِنٌ بَيَّنَهُ اللَّفْظُ لَا الخَطُّ** yahut **سَاكِنَةٌ يُبَيِّنُهَا الخ** sözlerinin garip bir düşürülmesi vardır,] TA,) Kavim, **آفَة** diye adlandırılan şey ile [yani bir veba yahut taun yahut benzeri] etkilenmiş, yahut vurulmuş oldu. (Lth, T, M, K.) Lth der ki, bu durumda **اـِفُوا** denir; ve bir lehçede **اـِيفُوا**: (T:) kitabının birkaç nüshasında, bir lehçede **أُفِّفُوا**, iki ayrı **ف** ile; bunların birincisi teşdîd iledir: fakat bazı nüshalarda, az önce zikredildiği üzere. (Sgh, TA.)

آفَةٌ
**آفَةٌ** آفه آفة [bir kıran, yakıp-kavuran şey, bozulma, kanserleşme, hastalık, belâ, musibet, veba, taun, yahut benzeri; her türlü kötü arıza; bir kötülük; fesat yahut zarar yahut incitmeye sebep; zararlı yahut yıkıcı olan her şey; bir felâket;] **عَاهَةٌ** ile aynı mânâda; (S, Msb, K;) yani (Msb, [K’de “yahut,”]) etkilediği şeyi bozan yahut ifsat eden, yahut isabet eden, yahut vuran bir ârızadır: (T, M, O, Msb, K:) çoğulu **آفَاتٌ**. (Msb, K.) [Bkz. 1.] Denir ki, **آفَهُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ وَ آفَةُ العِلْمِ النِّسعيَانُ** [edep ve zarafet(in) belâsı, onda haddini aşmak ve kibir sebebiyle onda kendine üstünlük isnat etmektir; ilmin belâsı ise unutkanlıktır]. (T.) Ve bir hadiste şöyle denilmiştir: **آفَةُ الحَدِيثِ الكَذِبُ وَ آفَةُ العِلْمِ النِّسْيَانُ** [sözün belâsı yalandır; ilmin belâsı unutkanlıktır]. (TA.) Ve buradan şu söz: **لِكُلِّ شَىْءٍ آفَةٌ وَ لِلْعِلْم آفَاتٌ** [her şey için bir belâ vardır; ilim için de belâlar vardır]. (TA.)

مَؤُوفٌ
**مَؤُوفٌ** ذ , (Ks, T, S, M, Msb, K,) aslında **مَأْوُوفٌ**, (Msb,) ve ↓ **مَئِيفٌ**, (İbn-Buzurj, T, K,) **آفَة** diye adlandırılan şey ile etkilenmiş, yahut vurulmuş; (T, S, M, vb.;) buğdaya uygulanır, (Ks, İbn-Buzurj, T, M,) yahut tohum-ürüne, (S, K,) vb. (Msb.)

مَئِيفٌ
**مَئِيفٌ** ذ : **مَؤُوفٌ**’a bak.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

#### Madde başı: ءوف

آفَ
آفَ ( w )  U ( n. ac. أَوْف 1 ),
a.  Injured.

b.  Corrupted.

آفَة
آفَة ( pl. reg. )
a.  Misfortune.

b.  Corruption, taint.

##### Türkçe

آفَ
آفَ ( w )  U ( n. ac. **أَوْف** 1 ),
a.  Yaralandı.

b.  Bozuldu.

آفَة
آفَة ( pl. reg. )
a.  Musibet.

b.  Bozulma, leke.
