# أوف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%88%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أوف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%88%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: أوف

الآفة: العاهة كما في الصحاح. أو هي: عرض مفسد لما أصابه، وفي المحكم، والعباب لما أصاب من شيء، وفي الحديث: )آفة الحديث الكذب، وآفة العلم النسيان(.
 يقال: إيف الزرع، كقيل.

  أصابته آفة فهو مؤوف، كمعوف، كما في الصحاح، ومئيف، وقال الليث: إذا دخلت الآفة على القوم قيل: قد أوفو، هكذا بالواو بين الهمزة والفاء في نسخة صحيحة من العين، نقل الأزهري عن الليث، يقال في لغة: إيفوا بالياء وأفوا بضم الهمزة وإفوا بكسرها، قال الأزهري: قلت: الهمزة ممالة بينها وبين الفاء ساكنة يبينها اللفظ لا الخط، قال الصاغاني: والذي في كتابه: ويقال في لغة: قد أففوا، بفاءين محققتين، والأولى منهما مشددة في عدة نسخ من كتابه، وفي بعض النسخ ما قدمنا ذكره آنفا: أي دخلت الآفة عليهم، ج: آفات، ومنه قولهم: لكل شيء آفة، وللعلم آفات.
 ومما يستدرك عليه: آف القوم، وأوفوا، وإيفوا: دخلت عليهم آفة.
 وآفت البلاد تؤوف، أوفا وآفة وأووفا بالضم: صارت فيها آفة.

### Türkçe

**الآفة**: الصحاح’ta olduğu gibi **العاهة**. Yahut o: kendisine isabet edene ilişkin bozucu bir **عرض**; ve المحكم’de ve العباب’da: bir şeyden isabet edene (ilişkin). Ve hadiste: (**آفة الحديث الكذب، وآفة العلم النسيان**).

Denilir: **إيف الزرع**; **قيل** gibi.

Ona **آفة** isabet etti; o hâlde o **مؤوف**’tur; **كمعوف** gibi; الصحاح’ta olduğu gibi; ve **مئيف**. Leys dedi: âfet kavmin üzerine girdiği zaman “**قد أوفو**” denilir; aynen böyle, hemze ile **الفاء** arasında **الواو** ile; العين’in sahih bir nüshasında; Ezherî, Leys’ten nakletti. Bir dilde denilir: **إيفوا** (yâ ile) ve **أفوا** (hemzenin dammesiyle) ve **إفوا** (onun kesresiyle). Ezherî dedi: “Dedim: hemze, onunla **الفاء** arasında imâle edilmiştir; ve **الفاء** sâkindir; onu yazı değil, lafız açıklar.” Sâğânî dedi: “Onun kitabında olan: ‘Bir dilde denilir: **قد أففوا**’; iki **فاء** ile, tahkik edilmiş; ve onların birincisi, kitabının birçok nüshasında şeddelidir.” Bazı nüshalarda, az önce zikrettiğimizi (vardır): yani âfet onların üzerine girdi. Çoğulu: **آفات**. Ondandır onların sözü: “Her şey için bir **آفة** vardır; ve ilim için **آفات** vardır.”

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **آف القوم** ve **أوفوا** ve **إيفوا**: onların üzerine âfet girdi.

Ve **آفت البلاد تؤوف**: **أوفا** ve **آفة** ve **أووفا** (damme ile): onda âfet oldu.
