# أيح (أ-ي-ح) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%8A%D8%AD
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%8A%D8%AD

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: أ - ي - ح
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%8A%D8%AD/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

أَيْحَى: كلمة
(* قوله «أُيحى كلمة إلخ» بفتح الهمزة وكسرها مع فتح
الحاء فيهما. وآح، بكسر الحاء غير منوّن: حكاية صوت الساعل. ويقال لمن يكره الشيء: آح بكسر الحاء وفتحها بلا تنوين فيهما كما في القاموس.) تقال للرامي إِذا أَصاب، فإِذا أَخطأَ قيل: بَرْحَى. الأَزهري في آخر حرف الحاء في اللفيف: أَبو عمرو: يقال لبياض البيضة التي تؤْكل: الآحُ، ولصفرتها: الماحُ، والله أَعلم.

##### Türkçe

**أَيْحَى**: bir kelime.
(*Onun “**أُيحى** bir kelime ilh.” sözü: hemzenin fethasıyla ve kesresiyle; ikisinde de **الحاء**’ın fethasıyladır. Ve **آح**: **الحاء**’ın kesresiyle, tenvinsiz: **الساعل**’in sesinin hikâyesidir. Ve bir şeyi kerih görene denilir: **آح**; **الحاء**’ın kesresiyle ve fethasıyla; ikisinde de tenvin olmaksızın; **القاموس**’ta olduğu gibi.) atıcıya, isabet ettiği zaman söylenir; hata ettiği zaman ise: **بَرْحَى** denilir. **الأَزهري**, **الحاء** harfinin sonunda, **اللفيف**’te: **أَبو عمرو**: yenilen yumurtanın beyazlığı için: **الآحُ** denilir; sarılığı için: **الماحُ**; Allah daha iyi bilir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%8A%D8%AD/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الآح، كباب: بياض البيض الذي يؤكل  . وصفرته الماح، كذا في التهذيب في آخر حرف الحاء في اللفيف، عن أبي عمرو.  وآح  مبنيا على الكسر:  حكاية صوت الساعل   وأيحى وإيحى  ، بالفتح والكسر: كلمتا تعجب، يقال للمقرطس  إذا أصاب. فإذا أخطأ قيل: برحى.  ويقال لمن يكره الشيء: آح  بالكسر،  أو آح  بالفتح.

##### Türkçe

**الآح**، كباب: Yenen yumurtanın beyazının beyazlığıdır. Onun sarısı **الماح**’tır; **التهذيب**’de, **الحاء** harfinin sonunda, **اللفيف** bahsinde, Ebû Amr’dan (naklen) böyledir.

**وآح** kesre üzere mebnî: **الساعل**’in sesinin hikâyesidir.

**وأيحى وإيحى**, fetha ve kesre ile: iki taaccüb kelimesidir; isabet ettiğinde **المقرطس**’a söylenir. Şayet hata ederse: **برحى** denir.

Bir şeyi kerih görene de: kesre ile **آح**, yahut fetha ile **آح** denir.
