# أيض — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%8A%D8%B6/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%8A%D8%B6/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أيض](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%8A%D8%B6.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ايض

آضَ يَئِيضُ أَيضاً: سارَ وعادَ. وآضَ إِلى أَهله: رجع إِليهم. قال ابن دريد: وفعلت كذا وكذا أَيْضاً من هذا، أَي رجعت إِليه وعُدْتُ. وتقول: افعل ذلك أَيضاً، وهو مَصْدر آضَ يَئِيضُ أَيضاً أَي رجع، فإِذا قيل لك: فعلت ذلك أَيضاً، قلت: أَكثرتَ من أَيْضٍ ودَعْني من أَيْضٍ؛ قال الليث: الأَيْضُ صَيْرورةُ الشيء شيئاً غيره. وآضَ كذا أَي صار. يقال: آضَ سوادُ شعره بياضاً، قال: وقولهم أَيْضاً كأَنه مأْخوذ من آضَ يَئِيضُ أَي عادَ يَعُود، فإِذا قلت أَيضاً تقول أَعِد لي ما مضى؛ قال: وتفسيرُ أَيْضاً زِيادةٌ. وفي حديث سمرة في الكسوف: إِن الشمس اسودت حتى آضَتْ كأَنها تَنُّومة؛ قال أَبو عبيد: آضَتْ أَي صارت ورَجَعَتْ؛ وأَنشد قول كعب يذكر أَرضاً قطعها:
قَطَعت إِذا ما الآلُ آضَ، كأَنه
سُيوفٌ تَنَحَّى تارةً ثم تَلْتَقي
وتقول: فعلت كذا وكذا أَيضاً.

### Türkçe

**آضَ يَئِيضُ أَيضاً**: yürüdü ve döndü. Ve **آضَ إِلى أَهله**: onlara döndü. Dedi
İbn Düreyd: ve şunu şunu yaptım **أَيْضاً** bundan, yani ona döndüm ve geri döndüm.
Ve dersin: şunu **أَيضاً** yap; ve o, **آضَ يَئِيضُ أَيضاً**’ın mastarıdır, yani döndü; şu vakit ki denilse
sana: şunu **أَيضاً** yaptın, dersin: **أَيْضٍ**’den çoğalttın ve beni **أَيْضٍ**’den bırak; dedi
el-Leys: **الأَيْضُ** bir şeyin başka bir şey hâline dönüşmesidir. Ve **آضَ** şöyle şöyle, yani oldu. Denilir: **آضَ**
saçının siyahlığı beyazlık oldu; dedi: ve onların **أَيْضاً** sözleri sanki alınmış **آضَ يَئِيضُ**’dan, yani
döndü, döner; şu vakit ki dedin **أَيضاً**, dersin: bana geçen şeyi iade et; dedi: ve tefsiri
**أَيْضاً**’ın bir ziyadedir. Semüre’nin küsûf hakkında hadisinde: Şüphesiz güneş karardı, ta ki **آضَتْ** sanki o
**تَنُّومة** imiş gibi; dedi Ebû Ubeyd: **آضَتْ** yani oldu ve döndü; ve Ka‘b’ın sözünü inşad etti, bir yeri zikrederek
onu katetmişti:
Kestirdim, şu vakit ki serap **آضَ**, sanki o
kılıçlar; bir kere uzaklaşır, sonra buluşur
Ve dersin: şunu şunu **أَيضاً** yaptım.
