# أين — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%8A%D9%86/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A3%D9%8A%D9%86/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [أين](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A3%D9%8A%D9%86.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: أين

- لفظ يبحث به عن المكان، كما أن (متى يبحث به عن الزمان، والآن: كل زمان مقدر بين زمانين ماض ومستقبل، نحو: أنا الآن أفعل كذا، وخص الآن بالألف واللام المعرف بهما ولزماه، وافعل كذا آونة، أي: وقتا بعد وقت، وهو من قولهم: الآن.
وقولهم: هذا أوان ذلك، أي: زمانه المختص به وبفعله.
قال سيبويه (راجع: أخباره في إنباه الرواة 2/346) رحمه الله تعالى: الآن آنك، أي: هذا الوقت وقتك.
وآن يؤون، قال أبو العباس (هو أحمد بن يحي، المعروف بثعلب، المتوفى سنة 291) رحمه الله: ليس من الأول، وإنما هو فعل على حدته.
والأين: الإعياء، يقال: آن يئين أينا، وكذلك: أنى يأني أينا: إذا حان.
وأما بلغ إناه فقد قيلك هو مقلوب من أنى، وقد تقدم.
قال أبو العباس: قال قوم: آن يئين أينا، والهمزة مقلوبة فيه عن الحاء، وأصله: حان يحين حينا، قال: وأصل الكلمة من الحين.

### Türkçe

- Mekân hakkında kendisiyle araştırma yapılan bir lafızdır; nitekim (**متى**) zaman hakkında kendisiyle araştırma yapılır; ve (**الآن**): geçmiş ve gelecek iki zaman arasında takdir edilmiş her zamandır; şu söz gibi: “Ben **الآن** şöyle yapıyorum”; ve **الآن** onu tanıtan **الألف** ve **اللام** ile tahsis etti ve ikisine de lüzumlu kıldı; ve “Şöyle yap **آونة**”, yani: vakit vakit; ve o, onların “**الآن**” sözündendir.
Ve onların sözü: “Bu, şunun **أوان**’ıdır”; yani: ona ve onun yapılmasına mahsus olan zamanı.
Sîbeveyh (bkz.: haberleri, **إنباه الرواة** 2/346) –Allah Teâlâ ona rahmet etsin– dedi: “**الآن** **آنك**”; yani: bu vakit senin vaktindir.
Ve “**آن** **يؤون**”; Ebû’l-‘Abbâs (o, 291 yılında vefat eden, Sa‘leb diye bilinen Ahmed b. Yahyâ’dır) –Allah ona rahmet etsin– dedi: Birinciden değildir; ancak o, başlı başına bir fiildir.
Ve (**الأين**): bitkinliktir; “**آن** **يئين** **أينا**” denir; yine: “**أنى** **يأني** **أينا**”: vakti gelince.
“**بلغ إناه**”a gelince; onun, **أنى**’dan kalb edilmiş olduğu söylenmiştir; ve daha önce geçti.
Ebû’l-‘Abbâs dedi: Bir kavim dedi ki: “**آن** **يئين** **أينا**”; ve hemze onda **الحاء**’dan kalb edilmiştir; aslı: “**حان** **يحين** **حينا**”dır; dedi ki: kelimenin aslı **الحين**’dendir.
