# اوى (ا-و-ى) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A7%D9%88%D9%89
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A7%D9%88%D9%89

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ا - و - ى
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A7%D9%88%D9%89/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

أَوَى اـِلَيْهِ
1 أَوَى اـِلَيْهِ ذ , (T, S, M, Mgh, Msb, K,) and أَوَاهُ, (M, Msb, K,) aor. يَأْوِى, (T, S, Msb,) imperative اِيوِ (T,) inf. n. أُوِىُّ, (T, S, M, Mgh, Msb, K,) with damm, (K,) of the measure فُعُولٌ, [originally أُوُوىٌ,] (S,) and اـِوِىٌّ, (Fr, M, K,) with kesr, (K,) and اـِوَآءٌ; (S;) and اليه ↓ أوّى, (M, K,) inf. n. تَأْوِيَةٌ; (K;) and ↓ تأوّى; (M, K;) and ↓ اأْتَوَى, (thus [more commonly ائتوى] accord. to a copy of the M,) or ↓ اتَّوَى, (K,) like اتَّخَذَ, (TK,) and ↓ اِيتَوَى, (M, K,) both of the measure افتعل; (TA;) and ↓ آوَى is used by some in the same sense, but rejected, in this sense, by several; (Msb;) the pronoun relating to a place of abode; (T, S, M, Msb, K;) He betook himself to it, or repaired to it, for lodging, covert, or refuge; (Mgh;) and [simply] he got him or got himself, betook himself, repaired, or resorted, to it; (T, Mgh;) he returned to it; (M;) he took up his abode in it; he lodged, or abode, or dwelt, in it. (Msb, K.) Hence, in the Kur [xi. 45], سَآوِى اـِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِى مِنَ المَآءِ [I will betake myself for refuge to a mountain that shall preserve me from the water]. (S.) الأُوِىُّ properly relates to living beings; but is used otherwise, metaphorically. (M.) In the saying of Lebeed,
بِصَبُوحِ صَافِيَةٍ وَجَذْبِ كَرِينَةٍ
لَهُ اـِبْهَامُهَا ↓ بِمُوَترٍ تَأْتَى
[With a morning-potation of clear wine (خَمْرٍ being understood), and a female singer's straining of her chords, with a stringed instrument to which her thumb returns after the straining], he means تَأْتَوِى لَهُ, of the measure تَفْتَعِلُ, from أَوَيْتُ اـِلَيْهِ signifying عُدْتُ; the و being changed into ا [written ى], and the ى, which is the final radical, being elided. (M. [But see another reading near the end of the first paragraph of art. اول.]) أَوَى, aor. as above, inf. n. أُوِىٌ, also signifies He turned away: and hence, [it is said,] اـِذْ أَوَى الفِتْيَةُ اـِلَى الكَهْفِ [When the young men turned away to the cave: though the verb may be here well rendered betook themselves for refuge]. (Har p. 246.) You say also, أَوَيْتُ اـِلَى فُلَانٍ, (A'Obeyd, T,) or لَهُ, (as afterwards written in a copy of the T,) [I betook myself to such a one, or repaired to him, for lodging, covert, or refuge; or] I joined myself, got myself, betook myself, repaired, or resorted, to such a one: and accord. to AHeyth, أَوَيْتُ فُلَانًا signifies the same; but he did not know أَوَيْتُ to be syn. with آوَيْتُ as explained below. (T.) And أَوَى اـِلَى اللّٰهِ He returned unto God. (TA, from a trad.) ― -b2- أَوَى said of a wound: see 5. -A2- See also 4, in seven places. -A3- أَوَى لَهُ, (T, S, M, Mgh, K,) like رَوَى, (K, TA,) but it would have been more explicit if the author of the K had said like رَمَى, (TA,) [as is shown by the false reading in the CK, أوِىَ لَهُ كَرَوِىّ,] aor. يَأوِى, (T, S, Mgh,) inf. n. أَوْيَةٌ (S, K) and اـِيَّةٌ, (S, Mgh, K,) with kesr, (TA,) [originally اـِوْيَةٌ,] the و being changed into ى because of the kesreh before it, (S,) or because combined with ى and preceded by sukoon [a mistake for “kesreh”], (IB as cited in the TA,) [in a copy of the T written ايَّة, and in a copy of the M and in the CK اَيَّة,] and مَأْوِيَةٌ, (S, M, K,) without teshdeed, (S, TA,) [in my copy of the Mgh written with tesh-deed,] and مَأْوَاهٌ, (S, M, K,) He compassionated him; felt compassion, or pity, for him; (T, S, M, Mgh, K;) as also ↓ ائتوى, (T, K,) of the measure افتعل. (TA.) In using the imperative form, you say, اِوِ لَهُ, [unless this be a mistranscription for اِيوِ لَهُ,] meaning Be thou compassionate to him. (T, TA.)

2 اَوَّىَ see 1, first sentence: -A2- and see 4. -A3- أَوَّيْتُ بِالخَيْلِ (ISh, T) [I drew together the horses: this meaning seems to be indicated in the T, by the context: or] I called out to the horses آوَّهْ, in order that they should return at hearing my voice: (ISh:) and in like manner one says to them ↓ آوِ or آوٍ; (ISh, T, TA;) a well-known call of the Arabs to horses; and sometimes آى, with a long meddeh, is said to them from afar. (T, TA.) [See also 5.]

آواهُ
4 آواهُ آواه آواة , (T, S, M, Mgh, Msb, K,) inf. n. اـيوَآءٌ; (T, S, Mgh;) and ↓ أوّاهُ; (K;) and ↓ أَوَاهُ; (T, S, M, Mgh, Msb, K;) the first of which is the [most] approved; (T;) the last used by some; (T, Msb;) both given on the authority of AZ, (S,) and of A'Obeyd, accord. to whom you say, أَوَيْتُ اـِلَيْهِ, with the short ا only; (T, M;) He, or it, gave him, or afforded him, lodging, covert, or refuge; harboured him; sheltered him; protected him; (Mgh;) he lodged him, or lodged him with himself; made him his guest; or gave him refuge or asylum, absolutely, or with himself; syn. أَنْزَلَهُ; (K;) or أَنْزَلَهُ. (T, S, TA.) You say also, الرَّجُلَ اـِلَىَّ ↓ أَوَيْتُ and آوَيْتُهُ [I took the man to me to lodge, to be my guest, or to give him refuge or asylum]. (M.) And آوَاهُ سَقْفٌ [A roof shel-tered him]. (Mgh.) And الاـِبِلَ ↓ أَوَيْتُ and آوَيْتُهَا [I lodged the camels in their nightly resting-place]; both meaning the same. (T.) And it is said in a trad., الحَمْدُ لِلّهِ الَّذِى كَفَانَا وَآوَانَا i. e. [Praise be to God who hath sufficed us and] hath brought us to a place of abode for us, and not made us to be scattered like the beasts. (TA.) AHeyth disallowed ↓ أَوَيْتُ as syn. with آوَيْتُ; but it is correct. (T.) It is said in a form of divorce, ↓ لَا يَأْوِينِى وَاـِيَّاكِ بَيْتٌ [A house, or tent, shall not lodge, or comprise, me with thee]. (Mgh.) And among other instances, is the saying of the Prophet, (T,) الضَّالَّةٌ اـلَّا ضَالٌّ ↓ لَا يَأْوِى [No one will harbour the stray beast but a person straying from the right course of conduct]. (T, Mgh.) And his saying, الجَرِينُ ↓ لَا قَطْعَ فِى ثَمَرٍ حَتَّى يَأْوِيِه i. e. [There shall be no cutting off of the hand in the case of stealing fruit] unless the place where the fruit is dried contain it [at the time of the stealing thereof]. (TA.) ― -b2- Hence, اـِيوَآءُ خَشَبِ الفَحْمِ The throwing of dust, or earth, upon the wood of which charcoal is made, and covering it therewith. (Mgh.) -A2- See also 1, first sentence.

5 تَاَوَّىَ see 1, first sentence. ― -b2- تَأَوَّتِ الطَّيْرُ The birds collected, or flocked, together; (Lth, T, S, M, K;) as also ↓ تَآوَت: (K:) the latter is allowable. (T.) And in like manner one says of other things. (M.) [Thus,] one says, تَأَوَّتِ الخَيْلُ The horses drew, or gathered, themselves together: and تأوّى النَّاسُ The men did so. (T.) You say also, of a wound, ↓ تآوى, and ↓ أَوَى, meaning It drew together, for healing; and so تآزى, and أَزَى: so in the Nawلdir el-Aarلb. (T.) -A2- One may also say, يَتَأَوَّى, without saying it with ه, [i. e. يَتَأَوَّهُ,] meaning He says أَوْهِ. (Fr and T in art. او.) [See also 2; and see art. اوه.]

6 تَاَاْوَىَ see 5, in two places.

اأْتَوى
8 اأْتَوى ذ , or ائتوى, or اتَّوَى, and اِيتَوَى, and تَأْتَى for تَأْتَوِى: see 1, first part of the paragraph, in four places. -A2- See also the last sentence but one of the same paragraph.

اسْتَأْوَيْتُهُ
10 اسْتَأْوَيْتُهُ ذ I asked him, or desired him, to compassionate me, or have mercy on me; syn. اسْتَرْحَمْتُهُ. (T.) A poet (namely, Dhu-r-Rummeh, TA) says,
وَلَوْ أَنَّنى اسْتَأْوَيْتُهُ مَا أَوَى لِيَا
[And if I had asked him, or desired him, to compassionate me, he would not have compassionated me]. (T, S.)

أُوَيَّةٌ
أُوَيَّةٌ ذ dim. of آءٌ: see the letter ا.

آوِ
آوِ آو or آوٍ: see 2. -A2- آوٍ [the part. n. of 1] has for its pl. أُوِىٌّ [like one of the inf. ns. of 1]. (T, S.) The latter is applied to birds, signifying Collecting, or flocking, together; (T, S, M, * K; *) syn. ↓ مُتَأَوِّيَةٌ (Lth, T) and مُتَأَوِّيَاتٌ. (Lth, T, S, M, K.)

اِبْنُ آوَى
اِبْنُ آوَى ابن آوى ابن آوي , a determinate noun, (S, M,) [The jackal; vulgarly called in the present day وَاوِى;] a certain small beast, (M, K,) called in Persian شَغَالْ, (S,) or in that language [or in Turkish] چَقَالْ: (TA:) it has been said to be the offspring of the wolf; but is well known to be not of the wolf-kind: (Msb;) آوَى is inseparable from ابن: (M:) it is imperfectly decl., (T, S, Msb,) being of the measure أَفْعَلُ, (S,) or regarded as such; (Lth, T;) or because it has the quality of a proper name and the measure of a verb : (Msb :) the pl. is بَنَاتُ آوَى, (T, S, Msb, K,) though applying to males [as well as females], like بَنَاتُ أَعْوَجَ and بَنَاتُ لَبُون. (AHeyth, T.)

آوِىٌ
آوِىٌ آوى آوي and أَوَوِىٌّ, said to be rel. ns. of آيَةٌ; which see, in, art. اى.

آيَةٌ
آيَةٌ آيه آية , said by some to be originally أَوَيَةٌ:see art. ا ى.

مَأْوًى
مَأْوًى ذ (S, M, Msb, K) and ↓ مَأْوٍ and ↓ مَأْوَاهٌ (M, K [but respecting these two forms see what follows]) nouns of place from the first of the verbs in this art.; (M, K;) [A place to which one betakes himself, or repairs, for lodging, covert, or refuge; a refuge; an asylum; a place of resort; (see 1;)] any place to which a thing betakes itself, &c., (يَأْوِى اـِلَيْهِ,) by night or. by day; (S;) the lodging-place, or abode, of any animal; the nightly resting-place of sheep or goats; (Msb;) and of camels: (Idem in art. روح:) ↓ مَأْوٍ is used peculiarly in relation to camels: (S;) مَأْوِى الاـِبِلِ being a dial. var. of مَأْوَى الاـِبِلِ, but anomalous, (Fr, T, S, Msb,) and the only instance of the kind except مَأْقِى العَيْنِ: (Fr, T, M: [but see art. مأق:]) مَأْوَى and مُؤْق and مَأْق are the forms preferred: (Fr, T:) [Az also says,] I have heard the chaste in speech of the Benoo-Kilلb use, for مَأْوَى الاـِبِلِ, the word ↓ مَأْوَاة. (T.) جَنَّةُ المَأْوَى, in the Kur [liii. 15], is said to mean The paradise to which repair the souls of the martyrs, (M, Bd, Jel, TA,) or the pious, (Bd, Jel,) or the angels: (Jel:) or that in which the night is passed. (TA.)

مَأْوٍ
مَأْوٍ ذ : see مَأْوًى, in four places.

مَأْوَاةٌ
مَأْوَاةٌ ذ : see مَأْوًى, in four places.

مَاوِيَّةٌ
مَاوِيَّةٌ ماويه ماوية مائي مائية : see art. موه.

مُتَأَوِّيَةٌ
مُتَأَوِّيَةٌ ذ : see آوٍ.

##### Türkçe

**أَوَى اـِلَيْهِ**
1 **أَوَى اـِلَيْهِ** ذ, (T, S, M, Mgh, Msb, K,) ve **أَوَاهُ**, (M, Msb, K,) muzârîsi **يَأْوِى**, (T, S, Msb,) emir **اِيوِ** (T,) mastarı **أُوِىُّ**, (T, S, M, Mgh, Msb, K,) damme ile, (K,) **فُعُولٌ** vezninde, [aslında **أُوُوىٌ**], (S,) ve **اـِوِىٌّ**, (Fr, M, K,) kesre ile, (K,) ve **اـِوَآءٌ**; (S;) ve **اليه** ↓ **أوّى**, (M, K,) mastarı **تَأْوِيَةٌ**; (K;) ve ↓ **تأوّى**; (M, K;) ve ↓ **اأْتَوَى**, (M’nin bir nüshasına göre böyle [daha yaygın olarak **ائتوى**]) yahut ↓ **اتَّوَى**, (K,) **اتَّخَذَ** gibi, (TK,) ve ↓ **اِيتَوَى**, (M, K,) ikisi de **افتعل** vezninde; (TA;) ve ↓ **آوَى** bazılarınca aynı manada kullanılır; fakat bu manada birkaç kişi tarafından reddedilmiştir; (Msb;) zamir bir mesken yerine râcidir; (T, S, M, Msb, K;) Ona, konaklama, sığınak yahut iltica için yöneldi; (Mgh;) ve [yalnızca] ona vardı, kendini ona verdi, ona yöneldi, ona gitti yahut ona başvurdu; (T, Mgh;) ona döndü; (M;) onda ikamet etti; onda konakladı, yahut kaldı, yahut oturdu. (Msb, K.) Bundan dolayı, Kur’ân’da [xi. 45], **سَآوِى اـِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِى مِنَ المَآءِ** [Suyun beni koruyacağı bir dağa sığınmak üzere yöneleceğim]. (S.) **الأُوِىُّ** aslında canlı varlıklara ilişkindir; fakat mecazen başka türlü de kullanılır. (M.) Lebîd’in sözünde,
**بِصَبُوحِ صَافِيَةٍ وَجَذْبِ كَرِينَةٍ**
**لَهُ اـِبْهَامُهَا ↓ بِمُوَترٍ تَأْتَى**
[Sabah içkisi olarak berrak şarapla ( **خَمْرٍ** kastedilerek) ve bir kadın şarkıcının tellerini germesiyle; germe sonrası başparmağının kendisine döndüğü telli bir çalgı ile], onun kastı **تَأْتَوِى لَهُ**’dur; **تَفْتَعِلُ** vezninde, **أَوَيْتُ اـِلَيْهِ**’den, **عُدْتُ** manasında; **و** harfi, önündeki kesre sebebiyle **ا**’ya [yazıda **ى**] çevrilmiş, ve son kök harfi olan **ى** düşürülmüştür. (M. [Fakat bkz. **اول** maddesinin birinci paragrafının sonuna yakın başka bir kıraat.]) **أَوَى**, yukarıdaki gibi muzârîsiyle, mastarı **أُوِىٌ**, ayrıca “yüz çevirdi” manasına da gelir: bundan dolayı, [denir ki,] **اـِذْ أَوَى الفِتْيَةُ اـِلَى الكَهْفِ** [Gençler mağaraya yüz çevirdiklerinde: her ne kadar fiil burada “sığınmak üzere yöneldiler” diye de iyi tercüme edilebilir]. (Har p. 246.) Yine dersin ki, **أَوَيْتُ اـِلَى فُلَانٍ**, (A'Obeyd, T,) yahut **لَهُ**, (T’nin bir nüshasında sonradan böyle yazılmıştır,) [Şu kimseye, konaklama, sığınak yahut iltica için yöneldim; yahut] kendimi şu kimseye kattım, kendimi ona verdim, ona yöneldim, ona gittim yahut ona başvurdum: ve AHeyth’e göre, **أَوَيْتُ فُلَانًا** da aynı manaya gelir; fakat o, aşağıda açıklanacağı üzere **أَوَيْتُ**’ün **آوَيْتُ** ile eş anlamlı olduğunu bilmiyordu. (T.) Ve **أَوَى اـِلَى اللّٰهِ**: Allah’a döndü. (TA, bir rivayetten.) ― -b2- **أَوَى** yaraya nispetle söylenir: bkz. 5. -A2- Ayrıca 4’e de bak, yedi yerde. -A3- **أَوَى لَهُ**, (T, S, M, Mgh, K,) **رَوَى** gibi, (K, TA,) fakat K’nin müellifi **رَمَى** gibi deseydi daha açık olurdu, (TA,) [CK’deki yanlış kıraatın gösterdiği üzere, **أوِىَ لَهُ كَرَوِىّ**], muzârîsi **يَأوِى**, (T, S, Mgh,) mastarı **أَوْيَةٌ** (S, K) ve **اـِيَّةٌ**, (S, Mgh, K,) kesre ile, (TA,) [aslında **اـِوْيَةٌ**], önündeki kesre sebebiyle **و**’nun **ى**’ya çevrilmesiyle, (S,) yahut **ى** ile birleşip sükûnla önce gelmesi sebebiyle [“kesre” yerine “sükûn” denmesi hatadır], (IB, TA’da naklen,) [T’nin bir nüshasında **ايَّة**, M’nin bir nüshasında ve CK’de **اَيَّة** yazılmıştır], ve **مَأْوِيَةٌ**, (S, M, K,) şedde olmaksızın, (S, TA,) [Mgh nüshamda şedde ile yazılmıştır], ve **مَأْوَاهٌ**, (S, M, K,) Ona acıdı; ona merhamet etti yahut ona şefkat/pity duydu; (T, S, M, Mgh, K;) bunun gibi ↓ **ائتوى**, (T, K,) **افتعل** vezninde. (TA.) Emir sigasını kullanırken, **اِوِ لَهُ** dersin, [bu, **اِيوِ لَهُ** için bir yanlış yazım değilse], manası: Ona merhamet et. (T, TA.)

2 **اَوَّىَ**: bkz. 1, ilk cümle: -A2- ve bkz. 4. -A3- **أَوَّيْتُ بِالخَيْلِ** (ISh, T) [Atları bir araya topladım: bu mana T’de bağlamdan anlaşılıyor görünmektedir: yahut] Atlar sesimi işitince dönsünler diye onlara **آوَّهْ** diye seslendim: (ISh:) ve aynı şekilde onlara ↓ **آوِ** yahut **آوٍ** denir; (ISh, T, TA;) Arapların atlara yönelik meşhur bir çağrısıdır; ve bazen uzatmalı bir med ile **آى** uzaktan onlara söylenir. (T, TA.) [Ayrıca bkz. 5.]

**آواهُ**
4 **آواهُ** **آواه** **آواة**, (T, S, M, Mgh, Msb, K,) mastarı **اـيوَآءٌ**; (T, S, Mgh;) ve ↓ **أوّاهُ**; (K;) ve ↓ **أَوَاهُ**; (T, S, M, Mgh, Msb, K;) bunların ilki [en] makbul olandır; (T;) sonuncusu bazılarınca kullanılır; (T, Msb;) ikisi de AZ’nin rivayetiyle verilmiştir, (S,) ve A'Obeyd’in rivayetiyle; ona göre **أَوَيْتُ اـِلَيْهِ** dersin, yalnız kısa **ا** ile; (T, M;) O, yahut o şey, ona konaklama, sığınak yahut iltica verdi; onu barındırdı; onu gölgelendirdi; onu korudu; (Mgh;) onu misafir etti yahut onu kendi yanında konaklattı; onu misafir edindi; yahut ona mutlak olarak, yahut kendi yanında, sığınma/iltica verdi; eş anlamlısı **أَنْزَلَهُ**; (K;) yahut **أَنْزَلَهُ**. (T, S, TA.) Yine dersin ki, **الرَّجُلَ اـِلَىَّ ↓ أَوَيْتُ** ve **آوَيْتُهُ** [Adamı yanıma aldım; onu konaklatmak, misafir etmek yahut ona sığınma/iltica vermek için]. (M.) Ve **آوَاهُ سَقْفٌ** [Bir çatı onu barındırdı/gölgelendirdi]. (Mgh.) Ve **الاـِبِلَ ↓ أَوَيْتُ** ve **آوَيْتُهَا** [Develeri geceleme yerine koydum/konaklattım]; ikisi de aynı manadadır. (T.) Ve bir rivayette şöyle denmiştir: **الحَمْدُ لِلّهِ الَّذِى كَفَانَا وَآوَانَا** yani [Bize yeten Allah’a hamd olsun ve] bizi bize bir mesken yerine ulaştırdı; bizi hayvanlar gibi dağınık kılmadı. (TA.) AHeyth ↓ **أَوَيْتُ**’ü **آوَيْتُ** ile eş anlamlı saymayı uygun görmedi; fakat o doğrudur. (T.) Bir talâk lafzında şöyle denir: ↓ **لَا يَأْوِينِى وَاـِيَّاكِ بَيْتٌ** [Bir ev yahut çadır beni seninle birlikte barındırmayacak / ikimizi bir araya getirmeyecek]. (Mgh.) Ve diğer örnekler arasında Peygamber’in sözü vardır, (T,) **الضَّالَّةٌ اـلَّا ضَالٌّ ↓ لَا يَأْوِى** [Yoldan sapmış kişi dışında hiç kimse başıboş hayvanı barındırmaz]. (T, Mgh.) Ve onun sözü: **الجَرِينُ ↓ لَا قَطْعَ فِى ثَمَرٍ حَتَّى يَأْوِيِه** yani [Meyve çalma halinde el kesme yoktur] meyvenin kurutulduğu yer onu içine almadıkça [hırsızlık anında]. (TA.) ― -b2- Bundan dolayı, **اـِيوَآءُ خَشَبِ الفَحْمِ**: kömür yapılan odunun üzerine toprak yahut toz atmak ve onu bununla örtmek. (Mgh.) -A2- Ayrıca 1, ilk cümleye de bak.

5 **تَاَوَّىَ**: bkz. 1, ilk cümle. ― -b2- **تَأَوَّتِ الطَّيْرُ**: Kuşlar toplandı yahut sürüleşti; (Lth, T, S, M, K;) bunun gibi ↓ **تَآوَت**: (K:) ikincisi caizdir. (T.) Ve aynı şekilde başka şeyler hakkında da söylenir. (M.) [Böylece,] **تَأَوَّتِ الخَيْلُ** dersin: Atlar kendilerini bir araya topladı; ve **تأوّى النَّاسُ**: İnsanlar da böyle yaptı. (T.) Yine dersin ki, yara hakkında, ↓ **تآوى**, ve ↓ **أَوَى**, manası: İyileşmek için büzüşüp toplandı; ve aynı şekilde **تآزى**, ve **أَزَى**: Nawâdir el-A‘râb’da böyledir. (T.) -A2- Ayrıca, **ه** ile söylemeksizin, **يَتَأَوَّى** da denebilir, [yani **يَتَأَوَّهُ**], manası: **أَوْهِ** der. (Fr ve T, **او** maddesinde.) [Ayrıca bkz. 2; ve bkz. **اوه** maddesi.]

6 **تَاَاْوَىَ**: bkz. 5, iki yerde.

**اأْتَوى**
8 **اأْتَوى** ذ, yahut **ائتوى**, yahut **اتَّوَى**, ve **اِيتَوَى**, ve **تَأْتَى** ( **تَأْتَوِى** yerine): bkz. 1, paragrafın ilk kısmı, dört yerde. -A2- Ayrıca aynı paragrafın sondan bir önceki cümlesine de bak.

**اسْتَأْوَيْتُهُ**
10 **اسْتَأْوَيْتُهُ** ذ: Ondan bana merhamet etmesini yahut bana acımasını istedim; eş anlamlısı **اسْتَرْحَمْتُهُ**. (T.) Bir şair (yani Dhu-r-Rummeh, TA) der ki,
**وَلَوْ أَنَّنى اسْتَأْوَيْتُهُ مَا أَوَى لِيَا**
[Ve eğer ondan bana merhamet etmesini isteseydim, bana merhamet etmezdi]. (T, S.)

**أُوَيَّةٌ**
**أُوَيَّةٌ** ذ, **آءٌ**’ün tasğîridir: bkz. **ا** harfi.

**آوِ**
**آوِ** **آو** yahut **آوٍ**: bkz. 2. -A2- **آوٍ** [1’in ism-i fâili] çoğulu **أُوِىٌّ**’dür [1’in mastarlarından birinin benzeri]. (T, S.) İkincisi kuşlara uygulanır; manası: Toplanan yahut sürüleşen; (T, S, M, * K; *) eş anlamlısı ↓ **مُتَأَوِّيَةٌ** (Lth, T) ve **مُتَأَوِّيَاتٌ**. (Lth, T, S, M, K.)

**اِبْنُ آوَى**
**اِبْنُ آوَى** **ابن آوى** **ابن آوي**, belirli bir isimdir, (S, M,) [çakal; günümüzde halk arasında **وَاوِى** diye adlandırılır;] küçük bir hayvandır, (M, K,) Farsçada **شَغَالْ** denir, (S,) yahut o dilde [yahut Türkçede] **چَقَالْ**: (TA:) kurdun yavrusu olduğu söylenmiştir; fakat kurt türünden olmadığı iyi bilinir: (Msb;) **آوَى**, **ابن**’den ayrılmaz: (M:) i‘râbı noksandır, (T, S, Msb,) **أَفْعَلُ** vezninde olduğundan, (S,) yahut öyle sayıldığından; (Lth, T;) yahut özel isimlik niteliği ve fiil vezni taşıdığı için: (Msb:) çoğulu **بَنَاتُ آوَى**’dır, (T, S, Msb, K,) erkeklere de [dişilere olduğu gibi] uygulanmakla birlikte, **بَنَاتُ أَعْوَجَ** ve **بَنَاتُ لَبُون** gibi. (AHeyth, T.)

**آوِىٌ**
**آوِىٌ** **آوى** **آوي** ve **أَوَوِىٌّ**, **آيَةٌ**’nin nisbe isimleri olduğu söylenir; ona bak, **اى** maddesinde.

**آيَةٌ**
**آيَةٌ** **آيه** **آية**, bazılarınca aslının **أَوَيَةٌ** olduğu söylenir: bkz. **ا ى** maddesi.

**مَأْوًى**
**مَأْوًى** ذ (S, M, Msb, K) ve ↓ **مَأْوٍ** ve ↓ **مَأْوَاهٌ** (M, K [fakat bu iki şekil hakkında aşağıda gelecek olana bak]) bu maddedeki fiillerin birincisinden mekân isimleridir; (M, K;) [Kişinin konaklama, sığınak yahut iltica için yöneldiği yer; sığınak; iltica yeri; başvuru yeri; (bkz. 1;)] bir şeyin gece yahut gündüz kendisine yöneldiği her yer, vb., (**يَأْوِى اـِلَيْهِ**); (S;) herhangi bir hayvanın barınağı yahut ikamet yeri; koyun yahut keçinin geceleme yeri; (Msb;) ve develerinki: (aynısı **روح** maddesinde:) ↓ **مَأْوٍ** özellikle develerle ilgili olarak kullanılır: (S;) **مَأْوِى الاـِبِلِ**, **مَأْوَى الاـِبِلِ**’in lehçe varyantıdır; fakat şâzdır, (Fr, T, S, Msb,) ve **مَأْقِى العَيْنِ** dışında bu türden tek örnektir: (Fr, T, M: [fakat bkz. **مأق** maddesi:]) tercih edilen şekiller **مَأْوَى** ve **مُؤْق** ve **مَأْق**’tır: (Fr, T:) [Az da der ki,] Benû-Kilâb’ın fasih konuşanlarından, **مَأْوَى الاـِبِلِ** yerine, ↓ **مَأْوَاة** kelimesini kullandıklarını işittim. (T.) Kur’ân’da [liii. 15] **جَنَّةُ المَأْوَى**, şehitlerin ruhlarının yöneldiği cennet demektir, (M, Bd, Jel, TA,) yahut salihlerin, (Bd, Jel,) yahut meleklerin: (Jel:) yahut gecenin geçirildiği yer. (TA.)

**مَأْوٍ**
**مَأْوٍ** ذ: bkz. **مَأْوًى**, dört yerde.

**مَأْوَاةٌ**
**مَأْوَاةٌ** ذ: bkz. **مَأْوًى**, dört yerde.

**مَاوِيَّةٌ**
**مَاوِيَّةٌ** **ماويه** **ماوية** **مائي** **مائية**: bkz. **موه** maddesi.

**مُتَأَوِّيَةٌ**
**مُتَأَوِّيَةٌ** ذ: bkz. **آوٍ**.
