# بأس — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%A3%D8%B3/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%A3%D8%B3/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بأس](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%A3%D8%B3.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: بأس

* ب أ س * * البَأْسُ * العذاب وهو أيضا الشدة في الحرب تقول منه * بَؤُس * الرجل بالضم فهو * بَئِيسٌ * كفعيل أي شجاع وعذاب بئيس أيضا أي شديد و * بَئِسَ * الرجل بالكسر * بُؤْسَا * و * بئيسا * اشتدت حاجته فهو * يائِسُ * و * بئيسٌ * اسم وضع موضع المصدر و * بئسَ * كلمة ذم وهي ضد نعم تقول بئس الرجل زيد وبئست المرأة هند وهما فعلان ماضيان لا يتصرفان لأنهما أزيلا عن بعضهما فنعم منقول من قولك نعم فلان إذا أصاب نعمة وبئس منقول من بئس فلان إذا أصاب بؤسا فنقلا إلى المدح والذم فشابها الحروف فلم يتصرفا وفيهما أربع لغات نذكرها في ن ع م إن شاء الله تعالى ولا * تبتئِسْ * أي لا تحزن ولا تشتك و * المُبْتِسُ * الكاره والحزين و * البَأساءُ * الشدة و * البُؤْسَى * ضد النعمة

### Türkçe

* ب أ س * * **البَأْسُ** * azaptır; ve o, ayrıca savaşta şiddettir. Ondan şöyle dersin: * **بَؤُس** * (adam) (ب harfinin) ötreli olmasıyla; o hâlde o * **بَئِيسٌ** * (kalıbı) **فعيل** gibi; yani cesur; ve “azap **بئيس**” de (vardır), yani şiddetli. Ve * **بَئِسَ** * adam (ب harfinin) kesreli olmasıyla, * **بُؤْسَا** * ve * **بئيسا** * (şeklinde); ihtiyacı şiddetlendi; o hâlde o * **يائِسُ** * ve * **بئيسٌ** * (dır); (bu) mastarın yerine konulmuş bir isimdir. Ve * **بئسَ** * bir zemm kelimesidir; ve o, **نعم**’ın zıddıdır. “**بئس** adam Zeyd” ve “**بئست** kadın Hind” dersin; ve ikisi, çekimlenmeyen iki mâzî fiildir; çünkü ikisi, (asıl kullanımlarından) uzaklaştırılmışlardır: zira **نعم** “falanca **نعم** etti” sözünden nakledilmiştir; o, bir nimet isabet ettiğinde (söylenir); ve **بئس** “falanca **بئس** etti”den nakledilmiştir; o, bir yoksulluk/şiddet isabet ettiğinde (söylenir). Sonra ikisi, övgü ve zemme nakledildiler; böylece harflere benzediler; bu yüzden çekimlenmediler. Ve onlarda dört lehçe vardır; onları, inşallah Teâlâ, ن ع م’de zikrederiz. Ve * **تبتئِسْ** * (yani) üzülme ve şikâyet etme. Ve * **المُبْتِسُ** *: hoşlanmayan ve hüzünlü (kimse). Ve * **البَأساءُ** *: şiddet. Ve * **البُؤْسَى** *: nimetin zıddı.
