# بحت — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%AD%D8%AA/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%AD%D8%AA/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بحت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%AD%D8%AA.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بحت

البحت: الصرف، يقال: شراب بحت: غير ممزوج، وفي حديث عمر، رضي الله عنه:  وكره للمسلمين مباحتة الماء  ، أي: شربه بحتا غير ممزوج بعسل، أو غيره. البحت: الخالص من كل شيء يقال: عربي بحت، وأعرابي بحت. وهي بهاء. وخمر بحت، وخمور بحتة. وفي الصحاح: عربي بحت: أي محض، وكذلك المؤنث والاثنان والجمع، وإن شئت، قلت: امرأة عربية بحتة، وثنيت، وجمعت، وقيل: لايثنى، ولا يجمع، ولا يحقر. وأكل الخبز بحتا: بغير أدم، وأكل اللحم بحتا: بغير خبز. وقال أحمد بن يحيى: كل ما أكل وحده مما يؤدم، فهو بحت، وكذلك الأدم دون الخبز. قد بحت الشيء، ككرم، بحوتة: صار بحتا، أي محضا، ويقال: برد بحت لحت، أي: شديد. وباحت فلان القتال إذا صدق القتال وجد فيه، ولم يشبه بهوادة. وباحته الود: خالصه. وفي المحكم: باحته الود: أخلصه له. باحت الرجل فلانا: كاشفه. والمباحتة: المكاشفة. باحت دابته بالضريع، وهو يبيس الكلإ، ونحوه: أطعمها إياه بحتا خالصا. وذا من زياداته. ومحمد بن علي بن بحت السمرقندي محدث، كتب أبو سعد الإدريسي، عن رجل، عنه.

### Türkçe

**البحت**: saf (içecek), denilir: **شراب بحت**: karıştırılmamış. Ömer’in, Allah ondan razı olsun, hadisinde: “Ve Müslümanlara suyu **مباحتة** etmeyi kerih gördü”; yani: onu bal ile veya başkasıyla karıştırılmamış olarak, saf hâlde içmek.

**البحت**: her şeyden hâlis olan; denilir: **عربي بحت** ve **أعرابي بحت**. Ve o, **بهاء**’dır. Ve **خمر بحت** ve **خمور بحتة**.

**الصحاح**’ta: **عربي بحت**: yani sırf; ve yine müennes, ikisi ve cem‘ için; ve istersen, dersin: **امرأة عربية بحتة**; ikileştirirsin ve çoğullaştırırsın. Ve denildi: ikileştirilmez, çoğullaştırılmaz ve küçültme yapılmaz.

Ve ekmeği **بحتا** yemek: katıksız; eti **بحتا** yemek: ekmeksiz.

Ahmed b. Yahyâ dedi: Katık yapılan şeylerden her ne tek başına yenirse, o **بحت**tır; yine ekmeksiz katık da böyledir.

**قد بحت الشيء**; **كرم** gibi; **بحوتة**: **بحتا** oldu; yani sırf oldu. Ve denilir: **برد بحت لحت**; yani: şiddetli.

Ve falan, savaşta **باحَت** etti: savaşı doğru yaptı ve onda ciddiyet gösterdi; gevşekliğe benzemedi.

**وباحته الود**: onun hâlisi. **المحكم**’de: **باحته الود**: onu kendisine hâlis kıldı.

**باحت الرجل فلانا**: onu açığa vurdu. Ve **المباحتة**: açığa vurma.

**باحت دابته بالضريع**—ki o, otun kurusudur—ve benzeri: onu ona **بحتا** hâlis olarak yedirdi. Ve bu, onun ziyadelerindendir.

Ve Muhammed b. Ali b. **بحت** es-Semerkandî bir muhaddistir; Ebû Sa‘d el-İdrîsî, bir adamdan, ondan (rivayetle) yazdı.
