# بحح — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%AD%D8%AD/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%AD%D8%AD/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بحح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%AD%D8%AD.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: بحح

في صوته بُحَّةٌ بالضم. يقال بَحِحْتُ بالكسر أَبَحُّ بَحَحاً. ورجل أَبَحُّ، ولا يقال باحٌّ، وامرأةٌ بَحَّاءُ بيِّنا البَحَح. وقال أبو عبيدة: بَحَحتُ بالفتح أَبَحُّ بَحَّاً، لغة فيه. وامرأةٌ بَحَّةٌ: في صوتها بُحَّةٌ. والبُحُّ: جمع أبَحّ، وربما وصفوا به القِداحَ التي يُسْتَقْسَمُ بها. وتقول: ما زِلْتُ أَصيحُ حتَّى أَبَحَّني ذلك.

### Türkçe

Sesinin içinde **بُحَّةٌ** vardır, zamme ile. Denilir: kesre ile **بَحِحْتُ**; **أَبَحُّ** (ben) **بَحَحاً** (olarak). Ve (bir) adam **أَبَحُّ**(tur); **باحٌّ** denilmez. Ve (bir) kadın **بَحَّاءُ**; **البَحَح**ı apaçık (olan). Ebû Ubeyde dedi: fetha ile **بَحَحتُ**; **أَبَحُّ** (ben) **بَحَّاً** (olarak); onda bir dildir (lehçedir). Ve (bir) kadın **بَحَّةٌ**: sesinin içinde **بُحَّةٌ** vardır. Ve **البُحُّ**: **أبَحّ**ın çoğuludur; bazen onunla, kendisiyle kura çekilen **القِداحَ**ı vasfederler. Ve dersin: “Ben bağırmayı sürdürdüm, ta ki bu, beni **أَبَحَّ** edinceye kadar.”
