# بخت — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%AE%D8%AA/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%AE%D8%AA/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بخت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%AE%D8%AA.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: بخت

بَخَتَهُ
1 بَخَتَهُ باخ بخ بخا بخت بخته بختة He beat, struck, or smote, him; (JK, K;) namely, a man. (JK.) [See also بَكَتَهُ.]

تَبْخِيتٌ
2 تَبْخِيتٌ تبخيت [inf. n. of بَخَّتَهُ] The overcoming another with an argument or the like; or reducing him to silence, through inability to reply; i. q. تَبْكِيتٌ: and the addressing an adversary in a dispute or litigation with speech so as to put a stop to his plea, or allegation: from the author of the Tekmileh. (Mgh.) ― -b2- Also, as a term of the theologians, The believing at first view, without consideration of a thing: so in صَلَّى عَلَى التَّبْخِيتِ [he prayed according to the belief which he formed at first view, without consideration]; said of a person when the kibleh is doubtful, and he cannot work out a solution of the difficulty. (Mgh.)

تَبَخْتَى
Q. Q. 2 تَبَخْتَى تبختى تبختي : see تَبَخْتَرَ.

بَخْتٌ
بَخْتٌ باخ بخ بخا بخت Fortune; or particularly good fortune; syn. جَدٌّ, (S, A, K,) and حَظٌّ: (Msb, TA:) a foreign, or Persian, word, (Msb,) arabicized: (S, K:) or post-classical: accord. to the 'Ináyeh, not a chaste Arabic word: but in the Shifá el-Ghaleel said to have been used by the Arabs in ancient times; and the like is said in the L: Az says, “ I know not if it be Arabic or not. ” (TA.)

بُخْتُ
بُخْتُ باخ بخ بخا بخت [a coll. gen. n.] A species of camels; (S, * Msb;) the Khurásánee [or Bactrian] camels; (K;) begot between an Arabian she-camel and a فَالِج [which is a large two-humped camel brought from Es-Sind for the purpose of covering]; (TA;) long-necked; (Nh;) [large and strong, accord. to Ibn-Maaroof; and two-humped, accord. to Leo Africanus: the Mauritanian Arabs call thus all camels promiscuously; but accord. to the more common use of the word are to be understood hairy camels, fit for winter-work; generally of Turhumán or Bactrian breed; distinct from the Arabian, which are accustomed to bear bardens in winter and summer: (Golius:)] they are also called ↓ بُخْتِيَّةٌ: (K:) n. un. ↓ بُخْتِىٌّ; (S, Msb;) fem. ↓ بُخْتِيَّةٌ: (S:) pl. بَخَاتِىُّ, (S, Msb, K,) imperfectly decl., (S,) and بَخَاتَى (K, TA [in the CK بَخَاتِى]) and بَخَاتٍ, (K,) and you may say [with the article] البَخَاتِى, without tenween: (S, Msb:) it is a foreign, or Persian, word, (TA,) arabicized: but some say, it is Arabic: (S, TA:) some hesitate as to its being Arabic because بَخْتٌ, meaning خَظٌّ, is not. (Msb.)

بُخْتِىٌّ
بُخْتِىٌّ بخت بختى بختي and بُخْتِيَّةٌ: see بُخْتٌ; for the latter, in two places.

بَخِيتٌ
بَخِيتٌ بخيت , not thought by IDrd to be a chaste word, (TA,) Fortunate; possessed of good fortune; (A, K, TA;) as also ↓مَبْخُوتٌ. (S, A, K.)

بَخَّاتٌ
بَخَّاتٌ بخات One who acquires, as his permanent property, camels such as are termed بُخْت: (K:) and one who makes use of such camels. (TA.)

مَبْخُوتٌ
مَبْخُوتٌ مبخوت : see بَخِيتٌ.

### Türkçe

بَخَتَهُ
1 **بَخَتَهُ** باخ بخ بخا بخت بخته بختة Onu dövdü, vurdu yahut çarptı; (JK, K;) yani bir adamı. (JK.) [Ayrıca **بَكَتَهُ**’ye de bak.]

تَبْخِيتٌ
2 **تَبْخِيتٌ** تبخيت [**بَخَّتَهُ**’nin mastarı] Bir başkasını bir delil yahut benzeriyle alt etme; yahut cevap verememe sebebiyle onu susturma; **تَبْكِيتٌ** ile aynı: ve bir çekişme yahut dava-hukukta hasma, onun savunmasını yahut iddiasını durduracak şekilde sözle hitap etme: Tekmileh müellifinden. (Mgh.) ― -b2- Yine, kelâmcıların bir terimi olarak, bir şeyi düşünmeksizin ilk bakışta inanma: **صَلَّى عَلَى التَّبْخِيتِ**’te olduğu gibi [ilk bakışta, bir şeyi düşünmeksizin oluşturduğu inanca göre namaz kıldı]; kıblenin şüpheli olduğu ve güçlüğün çözümünü çıkaramadığı zaman bir kimse hakkında söylenir. (Mgh.)

تَبَخْتَى
Q. Q. 2 **تَبَخْتَى** تبختى تبختي : **تَبَخْتَرَ**’ye bak.

بَخْتٌ
**بَخْتٌ** باخ بخ بخا بخت Talih; yahut özellikle iyi talih; eş anlamlısı **جَدٌّ**, (S, A, K,) ve **حَظٌّ**: (Msb, TA:) yabancı, yahut Farsça, bir kelime, (Msb,) Arapçalaştırılmış: (S, K:) yahut müteahhir: 'Ináyeh’e göre fasih bir Arapça kelime değildir: fakat Shifá el-Ghaleel’de Araplar tarafından eski zamanlarda kullanılmış olduğu söylenmiştir; ve benzeri L’de söylenmiştir: Az der ki, “Arapça mı değil mi bilmem.” (TA.)

بُخْتُ
**بُخْتُ** باخ بخ بخا بخت [cins isim] Develerden bir tür; (S, * Msb;) Horasanî [yahut Baktriya] develeri; (K;) Arap bir dişi deve ile **فَالِج** arasında doğmuş [ki o, Es-Sind’den aşım için getirilen büyük iki hörgüçlü bir devedir]; (TA;) uzun boyunlu; (Nh;) [İbn-Maaroof’a göre büyük ve güçlü; Leo Africanus’a göre iki hörgüçlü: Mağrib Arapları böylece bütün develeri karışık olarak adlandırırlar; fakat kelimenin daha yaygın kullanımına göre kastedilen, kış işine elverişli kıllı develerdir; genellikle Turhumán yahut Baktriya neslinden; Arap develerinden ayrı olup onlar kış ve yaz yük taşımaya alışkındırlar: (Golius:)] bunlara ayrıca ↓ **بُخْتِيَّةٌ** de denir: (K:) tekili ↓ **بُخْتِىٌّ**; (S, Msb;) müennesi ↓ **بُخْتِيَّةٌ**: (S:) çoğulu **بَخَاتِىُّ**, (S, Msb, K,) gayr-i munsarif, (S,) ve **بَخَاتَى** (K, TA [CK’de **بَخَاتِى**]) ve **بَخَاتٍ**, (K,) ve [elif-lâm ile] **البَخَاتِى** de diyebilirsin, tenvinsiz: (S, Msb:) yabancı, yahut Farsça, bir kelimedir, (TA,) Arapçalaştırılmış: fakat bazıları, Arapçadır der: (S, TA:) bazıları onun Arapça oluşunda tereddüt eder; çünkü **بَخْتٌ**, **خَظٌّ** manasında, değildir. (Msb.)

بُخْتِىٌّ
**بُخْتِىٌّ** بخت بختى بختي ve **بُخْتِيَّةٌ**: **بُخْتٌ**’e bak; ikincisi için, iki yerde.

بَخِيتٌ
**بَخِيتٌ** بخيت , IDrd tarafından fasih bir kelime olduğu düşünülmeyen, (TA,) Talihli; iyi talihe sahip; (A, K, TA;) bunun gibi ↓**مَبْخُوتٌ** da. (S, A, K.)

بَخَّاتٌ
**بَخَّاتٌ** بخات **بُخْت** diye adlandırılan türden develeri kalıcı mülk olarak edinen kimse: (K:) ve böyle develeri kullanan kimse. (TA.)

مَبْخُوتٌ
**مَبْخُوتٌ** مبخوت : **بَخِيتٌ**’e bak.
