# بذو (ب-ذ-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B0%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B0%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ب - ذ - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B0%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و ( *!البَذِيُّ ، كرَضِيَ : الَّرجلُ الفاحِشُ ، وهي بالهاءِ ) . ) يقالُ : هو

*!بَذِيُّ اللِّسانِ ، وهي *!بَذِيَّتُهُ .
( وقد *!بَذُوَ ) ، ككَرُمَ ، ( *!بَذاءً ) ، كسَحابٍ .
( و ) قالَ الجَوْهرِيُّ : أَصْلُه ( *!بَذَاءَةً ) ، فحذِفَتِ الهاءُ لأنَّ مصادِرَ المَضْمومِ ، إنَّما هي بالهاءِ مِثْلُ خَطُبَ خَطابَةً وصَلُبَ صَلابَةً ، وقد تُحْذَفُ مِثْل جَمُل جَمَالاً ، انتَهَى .
قالَ ابنُ بَرِّي : صوابُه *!وبَذاوَةً ، بالواوِ ، لأنَّه من بَذُوَ ، وأَمَّا بَذَاءَة بالهَمْزَة فإنَّها مَصْدرُ بَذُؤَ ، بالهَمْزِ ، وهُما لُغَتانِ ، وقد ذُكِرَ في الهَمْزِ .
( *!وبَذَوْتُ عليهم ) *!وأَبْذَيْتُ عليهم ؛ كما في الصِّحاحِ ، قالَ : وأَنْشَدَ الأصْمعيُّ لعَمْروِ بنِ جميلٍ الأَسدِيّ :
مثل الشُّيَيْخ المُقْذَحِرِّ *!الباذِي
أَوْفَى على رَباوَةٍ *!يُباذِي قالَ ابنُ بَرِّي : وفي المصنِّفِ *!بَذَوْتُ على القوْمِ ( *!وأَبْذَيْتُهُمْ ، من *!البَذاءِ ) ، كسَحابٍ ، ( وهو الكَلامُ القَبِيحُ ) والفحشُ .
وفي حدِيثِ فاطِمَةَ بنت قَيْسٍ : *!بَذَتْ على أَحمائِها وكانَ في لسانِها بعضُ البَذاءِ .
( *!وبَذْوَةُ ) : ) اسمُ ( فَرَسٍ ؛ ) عن ابنِ الأَعْرابيّ ؛ وأَنْشَدَ :
لا أسْلِمُ الدهرَ رأْسَ *!بَذْوَةَ أَو
تَلْقَى رجالٌ كأَنَّها الخُشُبُوقالَ غيرُهُ : هي فَرَسُ عَبَّاد بن خَلَفٍ .
وفي الصِّحاحِ : *!بَذْوُ فَرَسٌ لأبي سِراج ؛ قالَ فيه :
إنَّ الجِيادَ على العِلاَّتِ مُتْعَبَةٌ
فإنْ ظلمناكَ بَذْوُ اليوم فاظَّلِمِقالَ ابنُ بَرِّي : والصَّوابُ : بَذْوَةُ اسمُ فَرَسٍ ( لأَبي سُواجٍ ) الضَّبِّيِّ ،

( وغَلِطَ الجوهريُّ فيه غَلْطَتَيْنِ وفي إنْشادِه البَيْتَ غَلْطَتَيْنِ ) ، أَمَّا الغَلْطَتان الأُوليان فإنَّه قالَ : بَذْوُ اسمُ فَرَسٍ والصَّوابُ بَذْوَة ؛ وقالَ لأَبي سِراج ، والصَّواب لأَبي سُواج ووَقَعَ في بعضِ النسخِ سِراج وهو غَلَطٌ أَيْضاً ؛ وأَمَّا الغَلْطتان في إنشادِ البَيْت فإنَّه قالَ : فإنْ ظلِمناكَ ، بفتْحِ الكافِ كما هو في سائرِ النسخِ مِن الصِّحاحِ ووُجِدَ هكذا بخطِّه ، والصَّوابُ بكسْرِ الكافِ ، لأنَّه يُخاطِبُ فَرَساً أُنْثى ، وقالَ : فاظَّلِمِ والصَّوابُ فاظَّلِمِي بإثْباتِ الياءِ في آخِرِه .
قُلْتُ : ووَجَدْتُ غَلْطَة ثالِثَة في إنشاد البيت : وهو أنَّه ضَبَطَ بَذْوُ اليَوْم بضمِّ الواوِ كما وُجِدَ بخطِّه ، والصَّوابُ بفتْحِها على التَّرْخيمِ ورامَ شَيْخنا أن يَتَعَقَّبَ المصنِّف فلم يَفْعَل شيئاً .
قالَ صاحِبُ اللّسانِ : ورأَيْت حاشِيَةً في أمالي ابنِ بَرِّي مَنْسوبةً إلى مُعْجم الشُّعَراء للمَرْزُبانيِّ قالَ : أَبو سُواج الضَّبِّي اسْمُه الأبْيض ، وقيلَ : عَبَّادُ بنُ خَلَف أَحَدُ بَني عبْد مَنَاة بنِ بكْرِ بنِ سعدٍ جاهِلِيّ ، قالَ : سابَقَ صُرَدَ بن جمرة بن شَدَّاد اليَرْبُوعيّ ، وهو عَمُّ مالِكٍ ومُتَمِّمٍ ابْني نُوَيْرَةَ اليربُوعيّ ، فسَبَقَ أبو سُواجٍ على فَرَسٍ له تُسَمَّى بَذْوَة ، وفَرَسُ صُرَدَ يقالُ له القَطِيبُ ، فقالَ أَبو سُواج في ذلك :

أَلم تَرَ أَنَّ بَذْوَةَ إذْ جَرَيْنا
وجَدَّ الجِدُّ مِنَّا والقَطِيباكأنَّ قَطِيبَهم يَتْلُو عُقاباً
على الصَّلْعاءِ وازِمَةً طَلُوبافسَرَى الشَّرُّ بَيْنهما إلى أنِ احْتالَ أَبو سُواج على صُرَدَ فسَقاهُ مَنيَّ عَبْدِه فانتفَخَ وماتَ ؛ وقالَ أَبو سُواجٍ في ذلك :
حَأْحِىءْ بيَرْبُوعَ إلى المَنِيِّ
حَأْحَأَةً بالشارِقِ الخصيِّفي بَطْنه جارية الصبيِّ
وشَيْخِها أَشْمَطَ حَنْظليِّفبَنُو يَرْبُوع يُعَيَّرونَ بذلِكَ ، وقالتِ الشُّعراءُ فيه فأكْثَرُوا ، فمن ذلِكَ قَوْل الأخْطل :
تَعِيبُ الخَمْرَ وهي شرابُ كِسْرَى
ويشْرَبُ قومُك العَجَبَ العَجِيبامَنيَّ العبدِ عَبْدِ أَبي سُواجٍ
أَحَقُّ من المُدامَةِ أَن تَعِيبا ( *!وأَبْذَى بنُ عَدِيِّ ) بنِ تجيبٍ ، ( كأَبْزَى ) مِن ولدِهِ جماعَةٌ مِن أَهْلِ العِلْمِ ، ومِن مَوالِيه جماعَةٌ منهم : عبدُالرحمانِ بنُ يحنس المِصْريُّ كانَ عريفاً على مَوالي بَني تجيبٍ ، وهو الذي تَولَّى قِتالَ ابنِ الزُّبَيْر مُدَّةً ؛ كذا في الإكْمالِ . وهو يَنْتسبُ إلى تَجيبٍ ، فإنَّ أُمَّ عَدِيَ هي تجيبُ بنْتُ ثَوْبان بنِ سليم بنِ مَذْحَجٍ .
( وحَسَنُ بنُ محمدِ بنِ باذَى ) ، بفتْحِ الَّذالِ : ( مُحَدِّثٌ ) ، كذا في النسخ .
وفي التّكْمِلة : الحُسَيْنُ بنُ محمدِ بنِ *!باذِي ، بكسْرِ الذالِ ، فتأَمَّلْ .
هو مُحدِّثٌ مِصْريٌّ رَوَى عن كاتبِ اللّيْثِ ، وعنه

سُلَيْمانُ بنُ أَحمدَ الملطيّ ، ذَكَرَه الأَميرُ .
( *!وبُذَيَّةُ بنُ عِياضٍ ) بنِ عقبةً بنِ السكونِ ، ( كعُلَيَّةَ ) ، وضَبَطَه الحافِظُ كغنية ، وذَكَرَ أَوْلادَه سبرة وصُفيَّ وقادحَ النارِ ، ومن ولدِهِ عاصمُ بنُ أَبي بَرْدَعَةَ وَليَ شَرْطَةَ الرَّيِّ في زَمَنِ أَبي جَعْفَرٍ ، قالَ : واخْتُلِفَ في *!بُذَيَّة مَوْلاة مَيْمون ، فقالَ يونُسُ عن ابنِ شَهابٍ : كعُلَيَّة ، أَبو دَاوُد في السّنَن ، والأَكْثَرُونَ على أنَّه بضمِّ النونِ وسكونِ الدالِ المُهْمَلةِ وفتْحِ الموحَّدَةِ ؛ وزادَ مَعْمر فيه فتْحَ النونِ أَيْضاً .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!أَبْذَيْتُ عليهم : أَفْحَشْتُ .
*!والمُباذَاةُ : المُفاحَشَةُ ؛ قالَ الشاعِرُ :
*!أُبْذِي إذا *!بُوذِيتُ من كَلْبٍ ذَكَرْ ومنه قَوْلُ الراجزِ :
أَوْفَى على رَباوَةِ *!يُباذِي *!وبَذِيَ الرَّجُلُ ، كسَمِعَ ، لُغَةٌ في *!بَذْوَ ، نَقَلَهُ صاحِبُ المِصْباحِ .
*!وبَذَا الرَّجُلُ : سَاءَ الرَّجُلُ : سَاءَ خُلقُه .
*!وأَبْذَى : جاءَ *!بالبذاءِ .

##### Türkçe

: (**البَذِيُّ**), **رَضِيَ** gibi: aşırı çirkin sözlü adam; bu, **الهاء** iledir. Denir: o,

**بَذِيُّ اللِّسانِ**’dır; bu da onun **بَذِيَّتُهُ**’dur.
(ve **بَذُوَ**), **ككَرُمَ** gibi, ( **بَذاءً** ), **كسَحابٍ** gibi.
(ve) el-Cevherî dedi: aslı ( **بَذَاءَةً** )’dir; sonra **الهاء** hazfedildi; çünkü **المَضْموم**un masdarları ancak **الهاء** iledir; **خَطُبَ خَطابَةً** ve **صَلُبَ صَلابَةً** gibi; bazen de **جَمُل جَمَالاً** gibi hazfedilir; bitti.
İbn Berrî dedi: doğrusu **وبَذاوَةً**’dir, **الواو** ile; çünkü o **بَذُوَ**’dandır. **بَذَاءَة** ise **الهَمْزَة** ile, **بَذُؤَ**’nun masdarıdır, **الهَمْز** ile; ikisi iki lugattır; **الهَمْز** bahsinde zikredilmiştir.
( **وبَذَوْتُ عليهم** ) ve **وأَبْذَيْتُ عليهم**; **الصِّحاح**’ta olduğu gibi; dedi: el-Asma‘î, ‘Amr b. Cemîl el-Esedî için inşad etti:
مثل الشُّيَيْخ المُقْذَحِرِّ **الباذِي**
أَوْفَى على رَباوَةٍ **يُباذِي** قالَ ابنُ بَرِّي : وفي المصنِّفِ **بَذَوْتُ على القوْمِ** ( **وأَبْذَيْتُهُمْ** ، من **البَذاءِ** ) ، **كسَحابٍ** ، ( وهو الكَلامُ القَبِيحُ ) ve fuhuş.
Fâtıma bint Kays hadîsinde: **بَذَتْ** kayınlarına karşı; ve dilinde **البَذاءِ**’dan bir miktar vardı.
( **وبَذْوَةُ** ): (bir) isimdir (bir atın); İbnü’l-A‘râbî’den; ve inşad etti:
لا أسْلِمُ الدهرَ رأْسَ **بَذْوَةَ** أَو
تَلْقَى رجالٌ كأَنَّها الخُشُبُوقالَ غيرُهُ : o, ‘Abbâd b. Halef’in atıdır.
**الصِّحاح**’ta: **بَذْوُ** Ebû Sirâc’ın bir atıdır; onun hakkında dedi:
إنَّ الجِيادَ على العِلاَّتِ مُتْعَبَةٌ
فإنْ ظلمناكَ بَذْوُ اليوم فاظَّلِمِقالَ ابنُ بَرِّي : doğrusu: **بَذْوَةُ** bir atın adıdır ( **لأَبي سُواجٍ** ) ed-Dabbî’nin,

(ve Cevherî onda iki yanılgı yaptı ve beyti inşadında iki yanılgı yaptı); ilk iki yanılgıya gelince: dedi ki: **بَذْوُ** bir atın adıdır; doğrusu **بَذْوَة**’dir; ve Ebû Sirâc’a (nisbet etti); doğrusu Ebû Suvâc’adır; bazı nüshalarda Sirâc vâki oldu, o da bir yanılgıdır; beyti inşaddaki iki yanılgıya gelince: dedi ki: **فإنْ ظلِمناكَ**; **الكاف**’ın fethiyle, **الصِّحاح**’ın diğer nüshalarında olduğu gibi; kendi hattıyla da böyle bulundu; doğrusu **الكاف**’ın kesridir; çünkü dişi bir ata hitap eder; ve dedi ki: **فاظَّلِمِ**; doğrusu sonunda **الياء**’ı ispat ederek **فاظَّلِمِي**’dir.
Dedim: ve beytin inşadında üçüncü bir yanılgı buldum: o da şudur ki: **بَذْوُ اليَوْم**’u **الواو**’un zammıyla ضبط etti, kendi hattıyla böyle bulunduğu gibi; doğrusu onu terhîm üzere fethiyle (okumaktır); şeyhimiz musannifi ta‘kîb etmeyi istedi, fakat bir şey yapmadı.
Lisân sahibi dedi: ve İbn Berrî’nin emâlîsinde, el-Merzûbânî’nin Mu‘cemü’ş-Şu‘arâ’sına nisbet edilen bir hâşiye gördüm; dedi: Ebû Suvâc ed-Dabbî’nin adı el-Ebyad’dır; ve denildi ki: ‘Abbâd b. Halef, Benî ‘Abd Menât b. Bekr b. Sa‘d’dan bir câhiliyyelidir; dedi: Surad b. Cemre b. Şeddâd el-Yerbû‘î ile yarıştı; o, Mâlik ve Mütemmim, Nüveyre el-Yerbû‘î’nin iki oğlunun amcasıdır; Ebû Suvâc, **بَذْوَة** denilen bir at üzerinde geçti; Surad’ın atına **القَطِيبُ** denirdi; Ebû Suvâc bunun hakkında dedi:

أَلم تَرَ أَنَّ بَذْوَةَ إذْ جَرَيْنا
وجَدَّ الجِدُّ مِنَّا والقَطِيباكأنَّ قَطِيبَهم يَتْلُو عُقاباً
على الصَّلْعاءِ وازِمَةً طَلُوبافسَرَى الشَّرُّ binekleri arasında, Ebû Suvâc Surad’a hile yapıncaya kadar; ona kölesinin menisini içirdi; şişti ve öldü; Ebû Suvâc bunun hakkında dedi:
حَأْحِىءْ بيَرْبُوعَ إلى المَنِيِّ
حَأْحَأَةً بالشارِقِ الخصيِّفي بَطْنه جارية الصبيِّ
وشَيْخِها أَشْمَطَ حَنْظليِّفBenû Yerbû‘ bununla ayıplanır oldular; şairler onun hakkında söylediler ve çoğalttılar; bundan (biri) Ahtal’ın sözüdür:
تَعِيبُ الخَمْرَ وهي شرابُ كِسْرَى
ويشْرَبُ قومُك العَجَبَ العَجِيبامَنيَّ العبدِ عَبْدِ أَبي سُواجٍ
أَحَقُّ من المُدامَةِ أَن تَعِيبا ( **وأَبْذَى بنُ عَدِيِّ** ) b. Tecîb’in ( **كأَبْزَى** ); onun soyundan ilim ehli bir cemaat vardır; mevlâlarından da bir cemaat vardır; onlardan: ‘Abdurrahmân b. Yahnus el-Mısrî; Benî Tecîb’in mevlâları üzerine arîf idi; İbnü’z-Zübeyr’le bir müddet savaşmayı üstlenen odur; **الإكْمال**’da böyle. O, Tecîb’e nisbet edilir; çünkü ‘Adî’nin annesi, Sevbân b. Selîm b. Mezhic’in kızı Tecîb’dir.
( **وحَسَنُ بنُ محمدِ بنِ باذَى** ), **الَّذال**’in fethiyle: (bir **مُحَدِّثٌ**); nüshalarda böyle.
**التّكْمِلة**’de: el-Hüseyn b. Muhammed b. **باذِي**, **الذال**’in kesriyle; öyleyse düşün.
O, Mısırlı bir muhaddistir; Leys’in kâtibinden rivayet etti; ondan da

Süleymân b. Ahmed el-Maltî rivayet etti; onu el-Emîr zikretti.
( **وبُذَيَّةُ بنُ عِياضٍ** ) b. ‘Ukbe b. es-Sekûn’un, ( **كعُلَيَّةَ** ); hâfız onu **كغنية** gibi ضبط etti; oğullarını Sebre, Sufeyy ve **قادحَ النارِ** diye zikretti; onun soyundan ‘Âsım b. Ebî Berda‘a vardır; Ebû Ca‘fer zamanında Rey’in şurtasını üstlendi; dedi: **بُذَيَّة**’nin Meymûn’un mevlâsı oluşunda ihtilaf edildi; Yûnus, İbn Şihâb’dan: **كعُلَيَّة** (dedi); Ebû Dâvûd **السّنَن**’de; ekseriyet ise onun **النون**’un zammı, **الدال المُهْمَلة**’nin sükûnu ve **الموحَّدَة**’nin fethi üzere olduğuna (gitti); Ma‘mer onda **النون**’un fethini de artırdı.
Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
**أَبْذَيْتُ عليهم**: çirkin söz söyledim.
**والمُباذَاةُ**: karşılıklı çirkin söz söyleme; şair dedi:
**أُبْذِي** إذا **بُوذِيتُ** من كَلْبٍ ذَكَرْ ومنه râcizin sözü:
أَوْفَى على رَباوَةِ **يُباذِي** **وبَذِيَ الرَّجُلُ** , **كسَمِعَ**; **بَذْوَ**’da bir lugattır; **المِصْباح** sahibi onu nakletti.
**وبَذَا الرَّجُلُ**: adam kötü oldu: huyu kötü oldu.
**وأَبْذَى**: **بالبذاءِ** geldi.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B0%D9%88/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

بَذُوَ
1 بَذُوَ ذ , (T, S, M, &c.,) aor. يَبْذُو, (T, S,) inf. n. بَذَآءٌ (S, M, Msb, K) and بَذَآءَةٌ, (K,) or the latter is the original form, but the ة is elided, as in جَمَالٌ, inf. n. of جَمُلَ, (S,) or بَذَآءَةٌ is an inf. n. of the verb with ء, but that of بذو is بَذَآءٌ; (IB;) and some say, بَذِىَ, (T,) which is a dial. var. of the former, (Msb,) aor. يَبْذَى, inf. n. بَذَآءٌ; (T in art. بذأ;) He (a man) was, or became, foul, unseemly, or obscene [in tongue]; (T, S, M, K;) evil in speech; (T in art. بذأ;) as also بَذُؤَ, (T, M, K, in that art.,) and بَذَأَ, (Msb and K in art. بذأ,) and بَذِئَ: (K in that art.:) and ↓ ابذى he uttered foul, unseemly, or obscene, speech or language. (TA.) And بَذَوْتُ عَلَى القَوْمِ, (S, M, Msb, * K,) aor. بَذُوَ , inf. n. بَذَآءٌ; (Msb;) and ↓ أَبْذَيْتُ عَلَيْهِمْ, (S, Msb, *) or أَبْذَيْتُهُمْ, (M, IB, K,) or both, (TA,) I uttered foul, unseemly, or obscene, language against the people, or company of men: (S, M, K, TA:) or behaved in a lightwitted, weak, stupid, or foolish, manner, or ignorantly, towards them; and uttered foul, unseemly, or obscene, language against them; and so though with truth. (Msb.) And بَذَا also signifies He (a man) was, or became, evil in disposition. (TA.)

باذي
3 باذي ذ , (S, TA,) inf. n. مُبَاذَاةٌ, (TA,) [He vied with another, or strove to surpass him, in foul, unseemly, or obscene, speech or language: or he held such discourse with another:] the inf. n. is syn. with مُفَاحَشَةٌ. (TA.)

4 أَبْذَوَ see 1, in two places.

بَذَآءٌ
بَذَآءٌ ذ [inf. n. of 1, used as a subst,] Foul, unseemly, or obscene, speech or language. (S, M, K.)

بَذِىٌ
بَذِىٌ ذ , (T, M, Msb, K,) or بَذِىٌ اللِّسَانِ, (S,) A man foul, unseemly, or obscene, in tongue: (T, S, M, * K: *) or lightwitted, weak, stupid, or ignorant, in behaviour; and foul, unseemly, or obscene, in speech; and so though speaking truth: (Msb:) fem. with ة: (S, Msb:) and pl. أَبْذِيَآءُ. (T.)

##### Türkçe

**بَذُوَ**
1 **بَذُوَ** **ذ** , (T, S, M, &c.,) muzâri‘ı **يَبْذُو**, (T, S,) mastarı **بَذَآءٌ** (S, M, Msb, K) ve **بَذَآءَةٌ**, (K,) yahut ikincisi aslî şekildir; fakat **ة**, **جَمَالٌ**’da olduğu gibi hazfedilmiştir; **جَمُلَ**’ın mastarıdır; (S,) yahut **بَذَآءَةٌ**, hemzeli fiilin mastarıdır; fakat **بذو**’nun mastarı **بَذَآءٌ**’dur; (IB;) ve bazıları **بَذِىَ** der, (T,) ki o, ilkinin bir lehçe varyantıdır, (Msb,) muzâri‘ı **يَبْذَى**, mastarı **بَذَآءٌ**; (T, “بذأ” maddesinde;) O (bir adam) dilde çirkin, yakışıksız veya müstehcen idi yahut oldu; (T, S, M, K;) sözde kötü; (T, “بذأ” maddesinde;) bunun gibi **بَذُؤَ**, (T, M, K, o maddede,) ve **بَذَأَ**, (Msb ve K, “بذأ” maddesinde,) ve **بَذِئَ**: (K, o maddede:) ve ↓ **ابذى** çirkin, yakışıksız veya müstehcen söz yahut dil söyledi. (TA.) Ve **بَذَوْتُ عَلَى القَوْمِ**, (S, M, Msb, * K,) muzâri‘ı **بَذُوَ** , mastarı **بَذَآءٌ**; (Msb;) ve ↓ **أَبْذَيْتُ عَلَيْهِمْ**, (S, Msb, *) yahut **أَبْذَيْتُهُمْ**, (M, IB, K,) yahut ikisi de, (TA,) ben kavme, yahut erkekler topluluğuna karşı çirkin, yakışıksız veya müstehcen dil söyledim: (S, M, K, TA:) yahut onlara karşı hafif akıllı, zayıf, ahmak veya budala bir tarzda, yahut cahilce davrandı; ve onlara karşı çirkin, yakışıksız veya müstehcen dil söyledi; ve böylece, doğru ile olsa bile. (Msb.) Ve **بَذَا** ayrıca şu mânaya gelir: O (bir adam) huyda kötü idi yahut oldu. (TA.)

**باذي**
3 **باذي** **ذ** , (S, TA,) mastarı **مُبَاذَاةٌ**, (TA,) [başkasıyla çirkin, yakışıksız veya müstehcen söz yahut dilde yarıştı, yahut onu geçmeye çalıştı: yahut başkasıyla böyle bir konuşma yaptı:] mastar, **مُفَاحَشَةٌ** ile eşanlamlıdır. (TA.)

4 **أَبْذَوَ** bk. 1, iki yerde.

**بَذَآءٌ**
**بَذَآءٌ** **ذ** [1’in mastarı, isim olarak kullanılır,] Çirkin, yakışıksız veya müstehcen söz yahut dil. (S, M, K.)

**بَذِىٌ**
**بَذِىٌ** **ذ** , (T, M, Msb, K,) yahut **بَذِىٌ اللِّسَانِ**, (S,) Dilde çirkin, yakışıksız veya müstehcen bir adam: (T, S, M, * K: *) yahut davranışta hafif akıllı, zayıf, ahmak veya cahil; ve sözde çirkin, yakışıksız veya müstehcen; ve böylece, doğru söylese bile: (Msb:) dişili **ة** ile: (S, Msb:) ve çoğulu **أَبْذِيَآءُ**. (T.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B0%D9%88/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

بَذَا
بَذَا U ( n. ac. بَذْو 1 )
a.  [ 'Ala ], Spoke foully to.

b.  ( n. ac. بَذَآء [ بَذَاْو 22 ]), Was foul; unseemly, obscene, dissolute ( in language ).

أَبْذَوَ
أَبْذَوَ IV ,
a.  see I (a) .

بَذَاْو
بَذَاْو 22 ,
a.  Obsceneness.

بَذَىّ
بَذَىّ [ 25 ],
a.  Obscene, foul.

b.  Ignorant.

##### Türkçe

بَذَا
**بَذَا** U (n. ac. **بَذْو** 1)
a. [‘Ala]’ya karşı çirkin söz söyledi.

b. (n. ac. **بَذَآء** [**بَذَاْو** 22]), (dilde) çirkin; yakışıksız, müstehcen, sefih oldu.

أَبْذَوَ
**أَبْذَوَ** IV,
a. I (a)’ya bak.

بَذَاْو
**بَذَاْو** 22,
a. Müstehcenlik.

بَذَىّ
**بَذَىّ** [25],
a. Müstehcen, çirkin.

b. Cahil.
