# بذو — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B0%D9%88/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B0%D9%88/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بذو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B0%D9%88.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: بذو

بَذُوَ
1 بَذُوَ ذ , (T, S, M, &c.,) aor. يَبْذُو, (T, S,) inf. n. بَذَآءٌ (S, M, Msb, K) and بَذَآءَةٌ, (K,) or the latter is the original form, but the ة is elided, as in جَمَالٌ, inf. n. of جَمُلَ, (S,) or بَذَآءَةٌ is an inf. n. of the verb with ء, but that of بذو is بَذَآءٌ; (IB;) and some say, بَذِىَ, (T,) which is a dial. var. of the former, (Msb,) aor. يَبْذَى, inf. n. بَذَآءٌ; (T in art. بذأ;) He (a man) was, or became, foul, unseemly, or obscene [in tongue]; (T, S, M, K;) evil in speech; (T in art. بذأ;) as also بَذُؤَ, (T, M, K, in that art.,) and بَذَأَ, (Msb and K in art. بذأ,) and بَذِئَ: (K in that art.:) and ↓ ابذى he uttered foul, unseemly, or obscene, speech or language. (TA.) And بَذَوْتُ عَلَى القَوْمِ, (S, M, Msb, * K,) aor. بَذُوَ , inf. n. بَذَآءٌ; (Msb;) and ↓ أَبْذَيْتُ عَلَيْهِمْ, (S, Msb, *) or أَبْذَيْتُهُمْ, (M, IB, K,) or both, (TA,) I uttered foul, unseemly, or obscene, language against the people, or company of men: (S, M, K, TA:) or behaved in a lightwitted, weak, stupid, or foolish, manner, or ignorantly, towards them; and uttered foul, unseemly, or obscene, language against them; and so though with truth. (Msb.) And بَذَا also signifies He (a man) was, or became, evil in disposition. (TA.)

باذي
3 باذي ذ , (S, TA,) inf. n. مُبَاذَاةٌ, (TA,) [He vied with another, or strove to surpass him, in foul, unseemly, or obscene, speech or language: or he held such discourse with another:] the inf. n. is syn. with مُفَاحَشَةٌ. (TA.)

4 أَبْذَوَ see 1, in two places.

بَذَآءٌ
بَذَآءٌ ذ [inf. n. of 1, used as a subst,] Foul, unseemly, or obscene, speech or language. (S, M, K.)

بَذِىٌ
بَذِىٌ ذ , (T, M, Msb, K,) or بَذِىٌ اللِّسَانِ, (S,) A man foul, unseemly, or obscene, in tongue: (T, S, M, * K: *) or lightwitted, weak, stupid, or ignorant, in behaviour; and foul, unseemly, or obscene, in speech; and so though speaking truth: (Msb:) fem. with ة: (S, Msb:) and pl. أَبْذِيَآءُ. (T.)

### Türkçe

**بَذُوَ**
1 **بَذُوَ** **ذ** , (T, S, M, &c.,) muzâri‘ı **يَبْذُو**, (T, S,) mastarı **بَذَآءٌ** (S, M, Msb, K) ve **بَذَآءَةٌ**, (K,) yahut ikincisi aslî şekildir; fakat **ة**, **جَمَالٌ**’da olduğu gibi hazfedilmiştir; **جَمُلَ**’ın mastarıdır; (S,) yahut **بَذَآءَةٌ**, hemzeli fiilin mastarıdır; fakat **بذو**’nun mastarı **بَذَآءٌ**’dur; (IB;) ve bazıları **بَذِىَ** der, (T,) ki o, ilkinin bir lehçe varyantıdır, (Msb,) muzâri‘ı **يَبْذَى**, mastarı **بَذَآءٌ**; (T, “بذأ” maddesinde;) O (bir adam) dilde çirkin, yakışıksız veya müstehcen idi yahut oldu; (T, S, M, K;) sözde kötü; (T, “بذأ” maddesinde;) bunun gibi **بَذُؤَ**, (T, M, K, o maddede,) ve **بَذَأَ**, (Msb ve K, “بذأ” maddesinde,) ve **بَذِئَ**: (K, o maddede:) ve ↓ **ابذى** çirkin, yakışıksız veya müstehcen söz yahut dil söyledi. (TA.) Ve **بَذَوْتُ عَلَى القَوْمِ**, (S, M, Msb, * K,) muzâri‘ı **بَذُوَ** , mastarı **بَذَآءٌ**; (Msb;) ve ↓ **أَبْذَيْتُ عَلَيْهِمْ**, (S, Msb, *) yahut **أَبْذَيْتُهُمْ**, (M, IB, K,) yahut ikisi de, (TA,) ben kavme, yahut erkekler topluluğuna karşı çirkin, yakışıksız veya müstehcen dil söyledim: (S, M, K, TA:) yahut onlara karşı hafif akıllı, zayıf, ahmak veya budala bir tarzda, yahut cahilce davrandı; ve onlara karşı çirkin, yakışıksız veya müstehcen dil söyledi; ve böylece, doğru ile olsa bile. (Msb.) Ve **بَذَا** ayrıca şu mânaya gelir: O (bir adam) huyda kötü idi yahut oldu. (TA.)

**باذي**
3 **باذي** **ذ** , (S, TA,) mastarı **مُبَاذَاةٌ**, (TA,) [başkasıyla çirkin, yakışıksız veya müstehcen söz yahut dilde yarıştı, yahut onu geçmeye çalıştı: yahut başkasıyla böyle bir konuşma yaptı:] mastar, **مُفَاحَشَةٌ** ile eşanlamlıdır. (TA.)

4 **أَبْذَوَ** bk. 1, iki yerde.

**بَذَآءٌ**
**بَذَآءٌ** **ذ** [1’in mastarı, isim olarak kullanılır,] Çirkin, yakışıksız veya müstehcen söz yahut dil. (S, M, K.)

**بَذِىٌ**
**بَذِىٌ** **ذ** , (T, M, Msb, K,) yahut **بَذِىٌ اللِّسَانِ**, (S,) Dilde çirkin, yakışıksız veya müstehcen bir adam: (T, S, M, * K: *) yahut davranışta hafif akıllı, zayıf, ahmak veya cahil; ve sözde çirkin, yakışıksız veya müstehcen; ve böylece, doğru söylese bile: (Msb:) dişili **ة** ile: (S, Msb:) ve çoğulu **أَبْذِيَآءُ**. (T.)
