# بربط — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D8%A8%D8%B7/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B1%D8%A8%D8%B7/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بربط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D8%A8%D8%B7.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بربط

البربط، كجعفر أهمله الجوهري، وقال الليث: هو العود من آلات الملاهي، قيل: هو معرب بربط، بكسر الراء، أي صدر الإوز، وبر بالفارسية: الصدر لأنه يشبهه. وفي حديث علي زين العابدين رضي الله عنه:  لا قدست أمة فيها البربط  . وقال ابن الأثير: أصله بربت فإن الضارب به يضعه على صدره، واسم الصدر بر. وبرباط، بالكسر كما نقله الصاغاني وضبطه ياقوت بالفتح: واد بالأندلس، من أعمال شذونة، على شاطئ نهر سبه من شماليه، قاله ابن حوقل. وبربطانية، بالفتح وتخفيف الياء التحتية: د كبير بها، أي بالأندلس يتصل عمله بعمل لاردة، وكانت سدا بين المسلمين والروم، ولها مدن وحصون، وفي أهلها جلادة وممانعة للعدو، وهي في شرقي الأندلس، اغتصبها الفرنج، خذلهم الله تعالى، فهي اليوم بأيديهم، أعادها الله إلى الإسلام. والبربيطياء، بالكسر والمد: النبات، عن أبي عمرو، هكذا ضبطه الصاغاني في كتابيه بالنون والباء الموحدة. وفي المعجم عن أبي عمرو: البربيطياء ثياب، وهكذا وقع في اللسان جمع ثوب. والبربيطياء أيضا: ع ينسب إليه الوشي وبه فسر قول ابن مقبل:
  خزامى وسعدان كأن رياضها                      مهدن بذي البربيطياء المهدب قلت: وهذا يؤيد قول أبي عمرو السابق: إنه ثياب، وسبق أنه لا نظير له إلا قرقيسياء: اسم بلد.ومما يستدرك عليه: قال ابن حبيب: في أسد بن خزيمة: برباط بن بهد بن سعد ابن الحارث بن ثعلبة بن دودان بن أسد.

### Türkçe

**البربط**; **جعفر** gibi; el-Cevherî onu ihmal etti. el-Leys dedi: O, eğlence âletlerinden **العود**’dur. Denildi ki: O, muarreb **بربط**’tur; **الراء**’ın kesresiyle; yani “kazın göğsü”. **بر** Farsçada: “göğüs”tür; çünkü ona benzer.

Ali Zeynü’l-Âbidîn رضي الله عنه hadîsinde: “İçinde **البربط** bulunan bir ümmet takdis edilmesin.”

İbnü’l-Esîr dedi: Aslı **بربت**’tir; çünkü onunla vuran onu göğsünün üzerine koyar; göğsün adı **بر**’dur.

Ve **برباط**, kesre ile; es-Sâgânî’nin naklettiği üzere; Yâkūt onu fetih ile ضبط etti: Endülüs’te bir vâdî; Şezûne amellerindendir; Nehr-i Sebe’nin kıyısında, onun kuzey tarafındadır; bunu İbn Havkal söyledi.

Ve **بربطانية**, fetih ile ve alttaki **الياء**’ın tahfîfiyle: Orada, yani Endülüs’te büyük bir **د**; onun ameli Lârde’nin ameliyle birleşir; Müslümanlarla Rûm arasında bir set idi; onun şehirleri ve kaleleri vardır; halkında metanet ve düşmana karşı direnme vardır; Endülüs’ün doğusundadır; Frenkler onu gasbetti, Allah Teâlâ onları zelil kılsın; bugün o onların ellerindedir; Allah onu İslâm’a iade etsin.

Ve **البربيطياء**, kesre ve med ile: bitki; Ebû Amr’dan. es-Sâgânî onu iki kitabında **النون** ve **الباء**’ın tevhîdiyle böyle ضبط etti.

Ve Mu‘cem’de Ebû Amr’dan: **البربيطياء** elbiselerdir; Lisân’da da böyle vâki oldu: **ثوب**’un cem‘i.

Ve **البربيطياء** ayrıca: kendisine **الوشي** nisbet edilen bir **ع**; ve bununla İbn Mukbil’in sözü tefsir edildi:

خزامى وسعدان كأن رياضها                      مهدن بذي **البربيطياء** المهدب

Dedim ki: Bu, Ebû Amr’ın önceki sözünü teyit eder: onun elbiseler olduğu; ve daha önce geçti ki onun benzeri yoktur, ancak **قرقيسياء**: bir beldenin adı.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: İbn Habîb dedi: Esed b. Huzeyme’de: **برباط** b. Behd b. Sa‘d b. el-Hâris b. Sa‘lebe b. Dûdân b. Esed.
