# بردج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بردج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بردج

البردج: السبى  أنشد ابن السكيت يصف الظليم:
  كما رأيت في الملاء البردجا وهو  معرب  ، وأصله بالفارسية  برده  قال ابن برى: صوابه أن يقول: يصف البقر، وقبله:
  وكل عيناء تزجى بحزجا
  كأنه مسرول أرنـدجـا قال: العيناء: البقرة الوحشية، والبحزج: ولدها، وتزجى: تسوق برفق به؛ ليتعلم المشى، والأرندج: جلد أسود تعمل منه الأخفاف، وإنما قال ذلك؛ لأن بقر الوحش في قوائمها سواد، والملاء: الملاحف، والبردج: ما سبى من ذرارى الروم وغيرها، شبه هذه البقر البيض المسرولة بالسواد، بسبى الروم؛ لبياضهم ولباسهم الأخفاف السود. بردج:  ة، بشيراز  .  وبرديج، كبلقيس  ، يعنى بالكسر، كما جزم به الصاغاني في العباب، ووافقه الجماهير:  د، بأذربيجان  من عمل برذعة، بينهما وبين أذربيجان أربعة عشر فرسخا، قاله ابن الأثير. قالوا: والنسبة برديجى بالفتح، كما في أكثر شروج ألفية العراقي الاصطلاحية، وكلام القاضي زكريا في شرحها صريح في أنها بالفتح والكسر في النسبة وغيرها، وصرح الجلال في اللب بأن برديج بالفتح فقط، نقله شيخنا. منها: أبو بكر أحمد بن هارون بن روح، له كتاب بمعرفة المتصل والمرسل.

### Türkçe

**البردج**: esir(ler). İbnü’s-Sikkît **الظليم**i vasfederek inşad etti:
  “Nasıl gördüm **الملاء** içinde **البردجا**” ve o mu‘arrebdir; aslı Farsçada **برده**’dir. İbn Berrî dedi ki: Doğrusu “sığırı vasfeder” demesidir; ve ondan önce:
  “Ve her **عيناء** **بحزجا** ile **تزجى** eder,
  Sanki **مسرول** **أرنـدجـا**dır.” Dedi ki: **العيناء**: yaban sığırı; **البحزج**: onun yavrusu; **تزجى**: onunla yumuşakça sürer; yürümeyi öğrensin diye; **الأرندج**: ondan mestlerin yapıldığı siyah deri. Bunu ancak şundan dolayı söyledi: çünkü yaban sığırının ayaklarında siyahlık vardır. **الملاء**: örtüler. **البردج**: Rum’un ve başkasının zürriyetinden esir alınan şey; bu beyaz, siyahla “şalvarlı” sığırları Rum esirlerine benzetti; onların beyazlıkları ve siyah mestleri giymeleri sebebiyle. **بردج**: (sonu) **ة** ile, Şîrâz’da. Ve **برديج** (sonu) **كبلقيس** gibi; yani kesre ile; Sâgânî’nin **العباب**’da kesinleştirdiği gibi; ve cumhur ona muvafakat etti: (sonu) **د** ile, Azerbaycan’da, Berza‘a amelinden; onunla Azerbaycan arasında on dört fersah vardır; bunu İbnü’l-Esîr söyledi. Dediler ki: nisbe **برديجى** fetha ile; Irakî’nin ıstılahî Elfiyye’sinin şerhlerinin çoğunda olduğu gibi. Kadı Zekeriyyâ’nın onun şerhindeki sözü, nisbe ve başkasında onun fetha ve kesre ile olduğuna sarihtir. Celâl **اللب**’de **برديج**’in yalnız fetha ile olduğunu tasrih etti; şeyhimiz onu nakletti. Ondan: Ebû Bekr Ahmed b. Hârûn b. Rûh; onun, muttasıl ve mürseli bilmeye dair bir kitabı vardır.
