# بردزب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%B2%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%B2%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بردزب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%B2%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بردزب

بردزبه أهمله الجماعة، وهو بفتح الباء مع سكون الراء وكسر الدال المهملة وسكون الزاي وفتح الباء الموحدة بعدها هاء، هذا هو المشهور في الضبط، وبه جزم ابن ماكولا، جد إمام المحدثين محمد بن إسماعيل بن إبراهيم بن المغيرة بن بردزبه الجعفي البخاري كان فارسيا على دين قومه ثم أسلم ولده المغيرة على يد اليمان الجعفي، فنسب إليه نسبة ولاء، قال الحافظ ابن حجر: وأما إبراهيم بن المغيرة فلم أقف على شيء من أخباره. قال: وأما والد البخاري فقد ذكرت له ترجمة في كتاب الثقات لابن حبان فقال في الطبقة الرابعة: إسماعيل بن إبراهيم والد البخاري يروى عن حماد ابن زيد ومالك، وروى عنه العراقيون، وترجمه الذهبي في تاريخ الإسلام. وهي كلمة فارسية معناها الزراع، كذا يقوله أهل بخارا.

  قلت: ولعله من الفارسية المهجورة الغير درية.

### Türkçe

**بردزبه**: Cemaat onu ihmal etti; ve o, **الباء**’nın fethi ile, **الراء**’nın sükûnu ile, ihmal edilmiş **الدال**’ın kesri ile, **الزاي**’ın sükûnu ile ve ondan sonra **هاء** bulunan **الباء**’nın fethi iledir; ضبطta meşhur olan budur; ve İbn Mâkûlâ bununla kesin hüküm verdi. Hadisçilerin imamı Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm b. el-Muğîra b. **بردزبه** el-Cu‘fî el-Buhârî’nin dedesi; Farsî idi, kavminin dini üzere idi; sonra oğlu el-Muğîra, el-Yemân el-Cu‘fî’nin eli üzere Müslüman oldu; böylece ona velâ nisbetiyle nisbet edildi. Hâfız İbn Hacer dedi: İbrâhîm b. el-Muğîra’ya gelince, onun haberlerinden hiçbir şeye muttali olmadım. Dedi: Buhârî’nin babasına gelince, İbn Hibbân’ın **كتاب الثقات**’ında onun için bir tercüme zikrettim; dördüncü tabakada şöyle dedi: İsmâîl b. İbrâhîm, Buhârî’nin babası; Hammâd b. Zeyd ve Mâlik’ten rivayet eder; ondan Iraklılar rivayet etti. Zehebî onu **تاريخ الإسلام**’da tercüme etti. Ve o, Farsça bir kelimedir; manası “çiftçiler”dir; Buhârâ ehli böyle söyler.

Ben dedim: Belki de, Derî olmayan, terk edilmiş Farsçadandır.
