# برك — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D9%83/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B1%D9%83/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [برك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B1%D9%83.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: برك

بَرَكَ
1 بَرَكَ بر برك بركة , (S, Msb, K,) aor. بَرُكَ , (S, TA,) inf. n. بُرُوكٌ (S, Mgh, Msb, K) and تَبْرَاكٌ, (K,) said of a camel, (S, Mgh, Msb,) i. q. اِسْتَنَاخَ [i. e. He lay down, or kneeled and lay down, upon his breast, with his legs folded]; (S, K;) he made his breast to cleave to the ground; (Mgh;) he fell upon his بَرْك, i. e. breast; (Msb;) he threw his برك, i. e. breast, upon the ground; (TA;) and in like manner, ↓ برّك, (TA, and so in some copies of the K,) inf. n. تَبْرِيكٌ. (TA.) And بَرَكَتِ النَّعَامَةُ The ostrich lay upon its breast. (TA.) And بَرَكَ is also said of a lion, and of a man. (K voce ربض.) [Of the latter, one also says, بَرَكَ عَلَى رُكْبَتَيْهِ He fell, or set himself, upon his knees; he kneeled.] The بُرُوك of a man praying, which is forbidden, is The putting down the hands before the knees, after the manner of the camel [when he lies down; for the latter falls first upon his knees, and then upon his stiflejoints]. (Mgh.) ― -b2- Hence, i. e., from the verb said of a camel, inf. n. بُرُوكٌ, (TA,) He, or it, (i. e. anything, S,) was, or became, firm, steady, steadfast, or fixed; continued, remained, or stayed; (S, K;) in a place: (TK:) [and so, app., with بَرِكَ for its aor.; for] you say, بَرَكَ لِلْقِتَالِ, aor. بَرِكَ , [He was, or became, firm, &c., for the purpose of fighting,] and in like manner بَرِكَ, aor. بَرَكَ . (TA. [See also a similar signification of 8.]) ― -b3- (assumed tropical:) It (the night) was, or became, long, or protracted; as though it did not quit its place. (A and TA in art. قعس.) ― -b4- See also 8, in two places.

2 بَرَّكَ see 1. -A2- تَبْرِيكٌ also signifies The praying for بَرَكَة, (S, K, TA,) for a man, &c. (TA.) You say, بَرَّكْتُ عَلَيْهِ, inf. n. تَبْرِيكٌ, I said to him, بَارَكَ اللّٰهَ عَلَيْكَ [or فِيكَ &c., God bless thee! &c.]. (TA.) And برّك علي الطَّعَامِ He prayed for, or invoked, a blessing on the food. (TK.)

بارك عَلَيْهِ
3 بارك عَلَيْهِ بارك عليه بارك علية He kept, or applied himself, constantly, or perseveringly, to it; (Lh, K;) namely, an affair, (TA in art. حفظ,) or commerce, or traffic, &c. (Lh, TA.) -A2- بارك اللّٰهُ فِيكَ, (Fr, S, Msb, K,) and لَكَ, and عَلَيْكَ, (S, K,) and بَارَكَكَ, (Fr, S, K,) inf. n. مُبَارَكَةٌ, (TK,) [God bless, beatify, felicitate, or prosper, thee;] God put in thee, (TA,) give thee, make thee to possess, (T, K,) بَرَكَة [i. e. a blessing, good of any kind, prosperity or good fortune, increase, &c.]. (TA, TK.) بَارِكْ عَلَى مُحَمِّدٍ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ (in a trad., TA,) means Continue Thou, or perpetuate Thou, (O God,) to Mohammad and to the family of Mohammad the eminence and honour which Thou hast given them: (K, TA:) [or still bless or beatify, or continue to bless or beatify, Mohammad &c.: though it may well be rendered simply bless or beatify &c.:] Az says that it is from بَرَكَ said of a camel, meaning “he lay down upon his breast in a place and clave thereto.” (TA.) And اَللّٰهُمَ بَارِكْ لَنَا فِى المَوْتِ, in another trad., means [O God, bless us] in the state to which death will bring us. (TA.) The Arabs say to the beggar, بُورِكَ فِيكَ [Mayest thou be blest; and, in the present day, اَللّٰه يُبَارِك فِيك God bless thee]; meaning thereby to repel him; not to pray for him: and by reason of frequency of usage of this phrase, they have made ↓ بُورِك a noun: a poet [in Har شريش العدوى (app. Sherees, not Shereesh, El-'Adawee), in the TA Aboo-Fir'own,] says,
تَظُنُّ أَنَّ بُورِكًا يَكْفِينِى
اـِذَا خَرَجْتُ بَاسِطًا يَمِينِى
[She imagines that the saying “Mayest thou be blest” will suffice me when I go forth stretching out my right hand for an alms]. (Har p. 378. [This verse is differently cited in the TA; for there, instead of تظنّ and خرجت, we find تُحِبُّ and غَدَوْتُ.]) ― -b2- [You also say of a man, بارك فِيهِ, and لَهُ, &c., meaning He blessed him; i. e. he prayed God to bless him.] ― -b3- See also 6.

ابركهُ
4 ابركهُ أبرك أبركه ابركه ابركة برك He made him (namely, a camel,) to lie down [or kneel and lie down] upon his breast. (S, K.) You say, أَبْرَكْتُهُ فَبَرَكَ I made him to lie down upon his breast, and he lay down upon his breast: but this is rare: the more common phrase is أَنْخَتُهُ فَاسْتَنّاخَ. (S.) -A2- See also 8. -A3- مَا أَبْرَكَهُ [How blessed is he, or it!] is an instance of a verb of wonder with a passive meaning [and irregularly derived]. (TA.)

تبرّك بِهِ
5 تبرّك بِهِ تبرك به تبرك بة i. q. تَيَمَّنَ بِهِ [He had a blessing; and he was, or became, blest; by means of him, or it: so accord. to explanations of تَبَرُّكْ in the KL: but very often signifying he looked for a blessing by means of him, or it; he regarded him, or it, as a means of obtaining a blessing; he augured good from him, or it; تيمّن به being opposed to تَشَأَّمَ به; as in the K in art. طير, and in Bd in xvii. 14, &c.]: (S, K:) and ↓ تبارك بِالشَّيْءِ He augured good from the thing. (Lth, K.) One says so of a man. (K in art. مسح.) And one says, تبرّك بِاسْمِ اللّٰهِ [He looked for a blessing by means of uttering the name of God, or saying بِسْمِ اللّٰهِ]. (Ksh, on the بسملة; &c.)

تبارك
6 تبارك بارى بارك تبار تبارك , accord. to Zj, is an instance of تَفَاعَلَ [as quasi-pass. of فَاعَلَ, i. e., of بَارَكَ, like as تَبَاعَدَ is of بَاعَدَ,] from البَرَكَةُ; and so say the lexicologists [in general]. (TA.) [Hence,] تبارك اللّٰهُ means [Blessed is, or be, God; or] hallowed is, or be, God; or far removed is, or be, He from every impurity or imperfection, or from everything derogatory from his glory; (K) or highly to be exalted, or extolled, is God; or highly exalted, or extolled, be He; (Abu-l-'Abbلs, TA;) greatly to be magnified is God; or greatly magnified be He: (TA:) or i. q. ↓ بَارَكَ, like قَاتَلَ and تَقاَتَلَ, except that فَاعَلَ is trans. and تَفَاَعَلَ is intrans.: (S:) accord. to IAmb, it means [that] one looks for a blessing by means of [uttering] his name (يُتَبَرَّكُ بِاسْمِهِ) in every affair, or case: accord. to Lth, it is a phrase of glorification and magnification: (TA:) or تبارك signifies He is abundant in good; from البَرَكَةُ, which is “abundance of good:” or He exceeds everything, and is exalted above it, in his attributes and his operations; because البَرَكَةُ implies the meaning of increase, accession, or redundance: or He is everlasting; syn. دَامَ; from بُرُوكُ الطَّيْرِ عَلَى المَآءِ [“the continuing of the birds at the water”]; whence البِرْكَةُ, because of the continuance of the water therein: the verb is invariable [when thus used, being considered as divested of all signification of time, or used in an optative sense]; and is not employed [in any of the senses above] otherwise than in relation to God: (Bd in xxv. 1:) it is an attributive peculiar to God. (K.) ― -b2- تبارك بِالشَّىْءِ: see 5.

ابترك
8 ابترك أبتر أبترك ابترك بتر He (a man) threw his بَرْك [i. e. breast upon the ground (as the camel does in lying down), or upon some other thing]. (S.) ― -b2- He (a sword-polisher) leaned upon the polishing-instrument, (K,) on one side. (TA.) And He (a horse) inclined on one side in his running. (TA: [accord. to which, this is from what next follows.]) ― -b3- He hastened, or sped, and strove, laboured, or exerted himself, in running: (S, K:) and ↓ بَرَكَ, inf. n. بُرُوكٌ, (K,) or, as some say, this is a subst. from the former verb, (TA,) He strove, laboured, or exerted himself. (K.) ― -b4- (assumed tropical:) It (a cloud) rained continually, or incessantly: (TA:) and ابتركت السَّمَآءُ (assumed tropical:) the sky rained continually; as also ↓ بَرَكَت, (K,) and ↓ ابركت; but Sgh says that the first of these three is the most correct. (TA.) And ابتركت السَّحَابَةُ (tropical:) The cloud rained vehemently. (K, TA.) ― -b5- ابترك فِى عِرْضِهِ, and عَلَيْهِ, (tropical:) He detracted from his reputation, censured him, or impugned his character, and reviled him, (K, TA,) and laboured in vituperating him. (TA.) ابتركوا فِى الحَرْبِ (tropical:) They fell upon their knees in battle, and so fought one another. (K, TA. [See بَرَكَآءُ, below.]) -A2- اِبْتَرَكْتُهُ I prostrated him, or threw him down prostrate, and put him beneath my بَرْك [i. e. breast]. (S.)

بَرْكٌ
بَرْكٌ بر برك بركة Many camels: (S, K:) or a herd of camels lying down upon their breasts: (K:) or any camels, males and females, lying down upon their breasts by the water or in the desert by reason of the heat of the sun or by reason of satiety: (TA:) or all the camels of the people of an encampment, that return to them from pasture in the evening, or afternoon, to whatever number they may amount, even if they be thousands: (K:) one thereof is termed ↓ بَارِكٌ; (K;) the two words being like تَجْرٌ and تَاجِرٌ; (TA;) fem. ↓ بَارِكَةٌ: (K:) pl. بُرُوكٌ, (S, K,) i. e., pl. of بَرْكٌ. (S.) -A2- Also, (S, Msb, K,) and ↓ بِرْكَةٌ, which is with kesr, (S, K,) The breast (S, Msb, K) of a camel: (Msb, TA:) this is the primary signification: (TA:) as some say, the former signifies the breast of the camel with which he crushes a thing beneath it: (TA:) and (K) accord. to Lth, (TA,) the latter is the part next to the ground of the skin of the breast of the camel; (or, as in the 'Eyn, of the skin of the belly of the camel and of the portion of the breast next to it; TA;) as also the former: (K:) or, as some say, the former is the middle of the breast, where [the two prominences of flesh called] the فَهْدَتَانِ conjoin at their upper parts: (Ham p. 66:) or the latter is pl. of the former, like as حِلْيَةٌ is of حَلْىٌ: or the former is of man; and the latter, of others: or the former is the interior of the breast; (or, as Yaakoob says, the middle of the breast; TA;) and the latter, the exterior thereof: (K:) or the former is the breast, primarily of the camel, because camels lie down (تَبْرُكُ) upon the breast; and metaphorically of others. (Ham p. 145.) ― -b2- Hence, بَرْك الشِّتَآءِ (tropical:) The first part of winter; (L, TA; *) and the main part thereof. (L.) ― -b3- And hence, (TA,) البُرُوكُ is an appellation applied to (tropical:) The stars composing the constellation of the Scorpion, of which are الزُّبَانَى and الاـِكْلِيلُ and القَلْبُ and الشَّوْلَةُ [the 16th and 17th and 18th and 19th of the Mansions of the Moon], which rise [aurorally] in the time of intense cold; as is also الجُثُومُ: (L, TA: *) or, accord. to IF, to a نَوْء of the أَنْوَآء of الجَوْزَآء; because the انواء thereof do not set [aurorally] without there being during their period a day and a night in which the camels lie upon their breasts (تَبْرُكُ) by reason of the vehemence of the cold and rain. (TA.)

بُرْكٌ
بُرْكٌ بر برك بركة : see بُرَكٌ.

بِرْكٌ
بِرْكٌ بر برك بركة : see بِرْكَةٌ.

بُرَكٌ
بُرَكٌ بر برك بركة Remaining fixed (↓ بَارِكٌ) at, or by, a thing. (IAar, K.) So in the phrase بُرَكُ عَلَى جَنْب الاـِنَآءِ [Remaining fixed at, or by, the side of the vessel], in a verse describing a [gluttonous] man, who swallows closely-consecutive mouthfuls. (IAar.) ― -b2- (assumed tropical:) Incubus, or nightmare; as also ↓ بَارُوكٌ. (K.) ― -b3- (tropical:) A coward; and so ↓ the latter word. (K, TA.) -A2- Also, [and by contraction ↓ بُرْكٌ, as in a verse cited in the M and TA in art. وبص,] A name of the month ذُو الحِجَّة; (AA, K;) one of the ancient names of the months. (AA.)

بُرْكَةٌ
بُرْكَةٌ برك بركه بركة ركة , (S, K,) or ↓ بُرَكَةٌ, (Msb,) A certain aquatic bird, white, (S, Msb, K,) and small: (K:) [the former applied in Barbary, in the present day, to a duck:] pl. بُرَكٌ (S, Msb, K) and بُرْكَانٌ and بِرْكَانٌ and [pl. of pauc.] أَبْرَاكٌ; (K;) or, in the opinion of ISd, ابراك and بركان are pls. of the pl. [بُرَكٌ]. (TA.)

بِرْكَةٌ
بِرْكَةٌ برك بركه بركة ركة A mode, or manner, of بُرُوك [i. e. of a camel's kneeling and lying down upon the breast]; (S, * O, * K;) a noun like رِكْبَةٌ and جِلْسَةٌ. (S, O.) One says, مَا أَحْسَنَ بِرْكَةَ هٰذِهِ النَّاقَةِ [How good is this she-camel's manner of lying down on the breast!]. (S.) -A2- See also بَرْكٌ. -A3- A حَوْض [i. e. watering-trough or tank]: (K:) or the like thereof, (S, TA,) dug in the ground, not having raised sides constructed for it above the surface of the ground; (TA;) and ↓ بِرْكٌ signifies the same: (Lth, K:) said to be so called because of the continuance of the water therein: (S:) pl. بِرَكٌ, (S, Msb, K,) which Az found to be applied by the Arabs to the tanks, or cisterns, that are constructed with baked bricks, and plastered with lime, in the road to Mekkeh, and at its wateringplaces; sing. بِرْكَةٌ; and sometimes a بركة is a thousand cubits [in length], and less, and more: but the watering-troughs, or tanks, that are made for the rain-water, and not cased with baked bricks, are called أَصْنَاعٌ, sing. صِنْعٌ: (TA:) [بِرْكَةٌ often signifies a basin; a pool; a pond; and a lake: and in the present day, also a bay of the sea: and a reach of a river:] also a place where water remains and collects, or collects and stagnates, or remains long and becomes altered. (ISd, K.)

بَرَكَةٌ
بَرَكَةٌ برك بركه بركة ركة [A blessing; any good that is bestowed by God; and particularly such as continues and increases and abounds:] good, (Jel in xi. 50,) or prosperity, or good fortune, (Fr, K,) that proceeds from God: (Fr, in explanation of the pl. as used in the Kur xi. 76:) increase; accession; redundance; abundance, or plenty; (S, Msb, K, Kull;) whether sensible or intellectual: and the continuance of divinely-bestowed good, such as is perceived by the intellect, in, or upon, a thing: (Kull:) or firmness, stability, or continuance, coupled with increase: (Ham p. 587:) or increasing good: (Bd in xi. 50:) and abundance of good; implying the meaning of increase, accession, or redundance: (Bd in xxv. 1:) or abundant and continual good: (so in an Expos. of the Jلmi' es-Sagheer, cited in the margin of a copy of the MS:) and, accord. to Az, God's superiority over everything. (TA.)

بُرَكَةٌ
بُرَكَةٌ برك بركه بركة ركة : see بُرْكَةٌ.

بَرَاكِ بَرَاكِ
بَرَاكِ بَرَاكِ براك براك , (S, K, *) like قَطَامِ, (K,) said in war, or battle, (S,) means أُبْرُكُوا [Be ye firm, steady, or steadfast: in the CK, erroneously, اَبْرِكُوا]. (S, K.)

بَرُوكٌ
بَرُوكٌ برى بروك روك A woman that marries having a big son (S, K) of the age of puberty. (S.)

بُرُوكٌ
بُرُوكٌ برى بروك روك A hasting, speeding, striving, labouring, or exerting oneself, in running; a subst. from ابترك: and inf. n. of بَرَكَ in a sense in which it is explained above with the former verb. (K: but see 8.)

بَرِيكٌ
بَرِيكٌ بري بريك ري : see مُبَارَكَ.

بَرَاكَآءُ
بَرَاكَآءُ براكآء (S, K) and بُرَاكَآءُ (TA) Firmness, steadiness, or steadfastness, in war, or battle; (IDrd, S;) and a striving, labouring, or exerting oneself [therein]; from البُرُوكُ [inf. n. of بَرَكَ]: (S:) or a falling upon the knees in battle, and so fighting; as also ↓ بَرُوكَآءُ. (K.) ― -b2- Also The field of battle: or, accord. to Er-Rلghib, برآكاءُ الحَرْبِ and ↓ بَرُوكَاؤُهَا signify the place to which the men of valour cleave. (TA.)

بَرُوكَآءُ
بَرُوكَآءُ بروكآء : see what next precedes, in two places.

برَّكَانٌ
برَّكَانٌ بركان and بَرَّكَانِىٌّ (Fr, Mgh, Msb, K) and ↓ بَرْنَكَانٌ, (S, Mgh, Msb, K,) which is the form commonly obtaining, (Msb,) and mentioned by El-Ghooree as well as J, (Mgh,) but disallowed by Fr, (Mgh, TA,) and ↓ بَرْنَكَانِىٌّ, (K,) but this also is disallowed by Fr, (Mgh, TA,) or, accord. to IDrd, ↓ بَرْنَكَآءُ and ↓ كِسَآءٌ بَرْنَكانِىٌّ, but he says that it is not Arabic, (TA,) A kind of [garment such as is called] كِسَآء, (S, Mgh, Msb,) [similar to a بُرْدَة,] well-known; (Msb;) the black كسآء; (Fr, Mgh, K;) a woollen كسآء having two ornamental borders: (Fr, TA. in art.

برنك
برنك برنك :) [in Spanish barangane: (Golius:)] pl. [of all except the first two] بَرَانِكُ. (IDrd, K.) بَرَكَانٌ, without teshdeed, is not mentioned by any one. (Mgh.)

بَرْنَكَآءُ
بَرْنَكَآءُ برنكآء and بَرْنَكَانٌ and برْنَكَانِىٌّ: see بَرَّكَانٌ, in four places.

بَارِكٌ
بَارِكٌ بار باراك بارك بآرك آر , fem. with ة: see بَرْكٌ, in two places: ― -b2- and see بُرَكٌ.

بُورَكٌ
بُورَكٌ بور بورك ورك i. q. بُورَقٌ; (K;) that is put into flour, (TA,) or into dough. (JK and Mgh and TA in explanation of the latter word.)

بُورِك
بُورِك بور بورك ورك , as a noun: see 3.

بَارُوكٌ
بَارُوكٌ بار بارى باروك : see بُرَكٌ, in two places.

مَبْرَكٌ
مَبْرَكٌ مبرك A place where camels lie upon their breasts: pl. مَبَارِكٌ. (Msb.) You say, فُلَانٌ لَيْسَ لَهُ مِبْرَكٌ جَمَلٍ [Such a one has not a place in which a camel lies; meaning he does not possess a single camel]. (S.)

مُبَارَكٌ
مُبَارَكٌ مبارك مبرة is originally مُبَارَكٌ فِيهِ [or لَهُ or عَلَيْهِ, accord. to those who know not, or disallow, بَارَكَ as trans. without a preposition; and signifies Blessed, beatified, felicitated, or prospered; gifted with, or made to possess, بَرَكة, i. e. a blessing, any good that is bestowed by God, prosperity or good fortune, increase, &c.]; (Msb;) abounding in good; (Ksh and Bd in iii. 90;) abounding in advantage or utility: (Bd in vi. 92 and 156, and xxxviii. 28, and 1. 9:) the pl. applied to irrational things is مُبَارَكَاتٌ. (Msb.) You say also ↓ بَرِيكٌ as meaning مُبَارَكَ فِيهِ: (K:) or طَعَامٌ بَرِيكٌ is as though meaning مُبَارَكٌ [i. e. Blessed food; or food in which is a blessing, &c.]. (S.)

مُبْتَرِكٌ
مُبْتَرِكٌ مبترك , [in the CK مُتَبَرِّكٌ,] applied to a man, (tropical:) Leaning, or bearing, upon a thing; applying himself [thereto] perseveringly, assiduously, or constantly. (K, TA.) ― -b2- Also, applied to a cloud, (tropical:) Bearing down [upon the earth], and paring off the surface of the ground [by its vehement rain: see 8]. (TA.)

مُتَبَارِكٌ
مُتَبَارِكٌ متبارك [app. applied to God (see its verb)] High, or exalted. (Th, TA.)

### Türkçe

**بَرَكَ**
1 **بَرَكَ** بر برك بركة, (S, Msb, K,) muzâri‘i **بَرُكَ**, (S, TA,) mastarı **بُرُوكٌ** (S, Mgh, Msb, K) ve **تَبْرَاكٌ**, (K,) deve hakkında söylenir, (S, Mgh, Msb,) **اِسْتَنَاخَ** ile aynı mânâdadır [yani: göğsü üzerine yattı; yahut diz çöküp göğsü üzerine yattı, bacaklarını kıvırmış olarak]; (S, K;) göğsünü yere yapıştırdı; (Mgh;) **بَرْك**’ı üzerine düştü, yani göğsü; (Msb;) **برك**’ını, yani göğsünü, yere attı; (TA;) ve bunun gibi, ↓ **برّك**, (TA, ve K’nın bazı nüshalarında da böyle,) mastarı **تَبْرِيكٌ**. (TA.) Ve **بَرَكَتِ النَّعَامَةُ**: devekuşu göğsü üzerine yattı. (TA.) Ve **بَرَكَ** aslan hakkında da, insan hakkında da söylenir. (K, madde **ربض**.) [İkincisi hakkında ayrıca şöyle de denir: **بَرَكَ عَلَى رُكْبَتَيْهِ**: dizleri üzerine düştü yahut kendini dizleri üzerine koydu; diz çöktü.] Namaz kılan bir adamın yasaklanan **بُرُوك**’u, devenin tarzı üzere [yattığında; çünkü o önce dizleri üzerine düşer, sonra incik-eklemleri üzerine] dizlerden önce elleri koymaktır. (Mgh.) ― -b2- Sonra, yani deve hakkında söylenen fiilden, mastarı **بُرُوكٌ** olmak üzere, (TA,) o, yahut o şey, (yani herhangi bir şey, S,) sağlam, sâbit, metin yahut yerleşik oldu; devam etti, kaldı yahut durdu; (S, K;) bir yerde: (TK:) [ve görünüşe göre muzâri‘i **بَرِكَ** olmak üzere de böyledir; zira] şöyle dersin: **بَرَكَ لِلْقِتَالِ**, muzâri‘i **بَرِكَ**, [savaşmak maksadıyla sağlam vb. oldu]; ve aynı şekilde **بَرِكَ**, muzâri‘i **بَرَكَ**. (TA. [8’in benzer bir mânâsına da bak.]) ― -b3- (mecaz kabul edilerek:) O (gece) uzun oldu yahut uzadı; sanki yerini terk etmiyormuş gibi. (A ve TA, madde **قعس**.) ― -b4- 8’e de bak, iki yerde.

2 **بَرَّكَ**: 1’e bak. -A2- **تَبْرِيكٌ** ayrıca **بَرَكَة** için dua etmek mânâsına gelir, (S, K, TA,) bir adam vb. için. (TA.) Şöyle dersin: **بَرَّكْتُ عَلَيْهِ**, mastarı **تَبْرِيكٌ**, ona **بَارَكَ اللّٰهَ عَلَيْكَ** [yahut **فِيكَ** vb., Allah seni mübarek kılsın! vb.] dedim. (TA.) Ve **برّك علي الطَّعَامِ**: yemeğe bereket için dua etti yahut bereket diledi. (TK.)

**بارك عَلَيْهِ**
3 **بارك عَلَيْهِ** بارك عليه بارك علية: ona sürekli devam etti yahut kendini ona sürekli verdi; (Lh, K;) yani bir işe, (TA, madde **حفظ**, ) yahut ticarete, alışverişe vb. (Lh, TA.) -A2- **بارك اللّٰهُ فِيكَ**, (Fr, S, Msb, K,) ve **لَكَ**, ve **عَلَيْكَ**, (S, K,) ve **بَارَكَكَ**, (Fr, S, K,) mastarı **مُبَارَكَةٌ**, (TK,) [Allah seni mübarek kılsın;] Allah sende, (TA,) sana versin, seni sahip kılsın, (T, K,) **بَرَكَة** [yani bir bereket, her tür hayır, refah yahut iyi talih, artış vb.]. (TA, TK.) **بَارِكْ عَلَى مُحَمِّدٍ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ** (bir rivayette, TA,) şu mânâdadır: Muhammed’e ve Muhammed’in âline, onlara verdiğin yücelik ve şerefi devam ettir (ey Allah); (K, TA:) [yahut Muhammed’i vb. hâlâ mübarek kıl; yahut mübarek kılmayı sürdür; gerçi basitçe “mübarek kıl” diye de çevrilebilir:] Az der ki bu, deve hakkında söylenen **بَرَكَ**’dandır; mânâsı “bir yerde göğsü üzerine yattı ve ona yapıştı”dır. (TA.) Ve **اَللّٰهُمَ بَارِكْ لَنَا فِى المَوْتِ**, başka bir rivayette, şu mânâdadır: [ey Allah, bize bereket ver] ölümün bizi götüreceği hâlde. (TA.) Araplar dilenciye **بُورِكَ فِيكَ** [mübarek olasın; ve günümüzde **اَللّٰه يُبَارِك فِيك**: Allah seni mübarek kılsın] derler; bununla onu defetmeyi kastederler; onun için dua etmeyi değil: ve bu ibarenin çok kullanılması sebebiyle ↓ **بُورِك**’i bir isim yapmışlardır: bir şair [Har’da شريش العدوى (görünüşe göre Şerees, Şereesh değil, El-‘Adawee), TA’da Aboo-Fir‘own,] şöyle der:
تَظُنُّ أَنَّ بُورِكًا يَكْفِينِى
اـِذَا خَرَجْتُ بَاسِطًا يَمِينِى
[“Mübarek olasın” sözünün, sağ elimi sadaka için uzatarak dışarı çıktığımda bana yeteceğini sanır]. (Har s. 378. [Bu beyit TA’da farklı nakledilmiştir; zira orada تظنّ ve خرجت yerine تُحِبُّ ve غَدَوْتُ vardır.]) ― -b2- [Bir adam hakkında ayrıca **بارك فِيهِ**, ve **لَهُ**, vb. dersin; mânâsı: onu mübarek kıldı; yani Allah’tan onu mübarek kılmasını diledi.] ― -b3- 6’ya da bak.

**ابركهُ**
4 **ابركهُ** أبرك أبركه ابركه ابركة برك: onu (yani bir deveyi) göğsü üzerine yatırdı [yahut diz çöktürüp göğsü üzerine yatırdı]. (S, K.) Şöyle dersin: **أَبْرَكْتُهُ فَبَرَكَ**: onu göğsü üzerine yatırdım, o da göğsü üzerine yattı: fakat bu nadirdir: daha yaygın ibare **أَنْخَتُهُ فَاسْتَنّاخَ**’tır. (S.) -A2- 8’e de bak. -A3- **مَا أَبْرَكَهُ** [ne kadar mübarektir!] pasif mânâlı bir taaccüb fiiline (ve düzensiz türetilmiş olarak) bir örnektir. (TA.)

**تبرّك بِهِ**
5 **تبرّك بِهِ** تبرك به تبرك بة: **تَيَمَّنَ بِهِ** ile aynı mânâdadır [onunla bereket buldu; ve onun vasıtasıyla mübarek oldu; KL’deki **تَبَرُّكْ** açıklamalarına göre; fakat çoğu kez şu mânâya gelir: onunla bereket aradı; onu bereket elde etmeye bir vesile saydı; ondan hayır umdu; **تيمّن به**, **تَشَأَّمَ به**’nin zıddıdır; K’da madde **طير**’de ve Bd’de xvii. 14’te vb. olduğu gibi]: (S, K:) ve ↓ **تبارك بِالشَّيْءِ**: şeyden hayır umdu. (Lth, K.) Bu, bir adam hakkında söylenir. (K, madde **مسح**.) Ve şöyle denir: **تبرّك بِاسْمِ اللّٰهِ** [Allah’ın adını söylemekle, yahut **بِسْمِ اللّٰهِ** demekle bereket aradı]. (Ksh, besmele üzerine; vb.)

**تبارك**
6 **تبارك** بارى بارك تبار تبارك, Zj’ye göre, **تَفَاعَلَ** babından bir örnektir [**فَاعَلَ**’ın, yani **بَارَكَ**’ın, sanki pasifi gibi; tıpkı **تَبَاعَدَ**’ın **بَاعَدَ**’dan olması gibi], **البَرَكَةُ**’den; ve lugatçılar [genel olarak] böyle derler. (TA.) [Buna göre,] **تبارك اللّٰهُ** şu mânâya gelir: [mübarektir Allah; yahut] mukaddestir Allah; yahut her türlü pislikten ve noksanlıktan, yahut şanına yakışmayan her şeyden uzak olmuştur; (K) yahut Allah yüceltilmeye, övülmeye en lâyıktır; yahut O yücedir, övülmüştür; (Abu-l-‘Abbās, TA;) Allah büyütülmeye en lâyıktır; yahut O büyüktür: (TA:) yahut ↓ **بَارَكَ** ile aynı mânâdadır; **قَاتَلَ** ve **تَقاَتَلَ** gibi; ancak **فَاعَلَ** müteaddîdir ve **تَفَاَعَلَ** lâzımdır: (S:) IAmb’a göre mânâsı şudur: her işte yahut hâlde, onun adını söylemekle bereket aranır (**يُتَبَرَّكُ بِاسْمِهِ**): Lth’a göre bu, tazim ve tekbir ifadesidir: (TA:) yahut **تبارك** “hayırda bol oldu” mânâsınadır; **البَرَكَةُ**’den; o da “hayrın bolluğu”dur: yahut sıfatlarında ve fiillerinde her şeyi aşar ve onun üstünde yücedir; çünkü **البَرَكَةُ** artış, ziyadeleşme yahut fazlalık mânâsını içerir: yahut ebedîdir; eş anlamlısı **دَامَ**; **بُرُوكُ الطَّيْرِ عَلَى المَآءِ**’den [“kuşların su üzerinde devam etmesi”]; buradan **البِرْكَةُ**, suyun orada devam etmesi sebebiyle: fiil değişmezdir [bu şekilde kullanıldığında, zaman mânâsından soyutlanmış sayıldığı yahut temenni mânâsında kullanıldığı için]; ve [yukarıdaki mânâların hiçbirinde] Allah’tan başkası hakkında kullanılmaz: (Bd, xxv. 1:) Allah’a mahsus bir sıfattır. (K.) ― -b2- **تبارك بِالشَّىْءِ**: 5’e bak.

**ابترك**
8 **ابترك** أبتر أبترك ابترك بتر: o (bir adam) **بَرْك**’ını [yani göğsünü, (devenin yattığında yaptığı gibi) yere yahut başka bir şeyin üzerine] attı. (S.) ― -b2- O (kılıç parlatıcısı) parlatma aletine, (K,) bir yandan yaslandı. (TA.) Ve o (at) koşusunda bir yana meyletti. (TA: [buna göre, bu, hemen sonra gelen mânâdandır.]) ― -b3- O, koşmada acele etti yahut hızlandı; ve çabaladı, emek verdi yahut gayret etti: (S, K:) ve ↓ **بَرَكَ**, mastarı **بُرُوكٌ**, (K,) yahut bazılarına göre bu, önceki fiilden bir isimdir, (TA,) o çabaladı, emek verdi yahut gayret etti. (K.) ― -b4- (mecaz kabul edilerek:) O (bulut) sürekli yahut aralıksız yağmur yağdırdı: (TA:) ve **ابتركت السَّمَآءُ** (mecaz kabul edilerek:) gök sürekli yağmur yağdırdı; ↓ **بَرَكَت** de böyledir, (K,) ve ↓ **ابركت** de; fakat Sgh der ki bu üçünün ilki en doğrusudur. (TA.) Ve **ابتركت السَّحَابَةُ** (mecaz:) bulut şiddetle yağmur yağdırdı. (K, TA.) ― -b5- **ابترك فِى عِرْضِهِ**, ve **عَلَيْهِ**, (mecaz:) onun şerefine dil uzattı, onu ayıpladı yahut karakterini itham etti ve ona sövdü, (K, TA,) ve onu yermede emek verdi. (TA.) **ابتركوا فِى الحَرْبِ** (mecaz:) savaşta dizleri üzerine düştüler ve böylece birbirleriyle savaştılar. (K, TA. [Aşağıda **بَرَكَآءُ**’a bak.]) -A2- **اِبْتَرَكْتُهُ**: onu yüzüstü yere serdim yahut yüzüstü attım ve onu **بَرْك**’ımın [yani göğsümün] altına koydum. (S.)

**بَرْكٌ**
**بَرْكٌ** بر برك بركة: çok deve: (S, K:) yahut göğüsleri üzerine yatmış bir deve sürüsü: (K:) yahut su yanında yahut çölde, güneşin sıcağı sebebiyle yahut tokluk sebebiyle göğüsleri üzerine yatmış erkekli dişili herhangi develer: (TA:) yahut bir konak halkının, akşam yahut ikindi vakti otlaktan kendilerine dönen bütün develeri; sayıları ne olursa olsun, binlerce bile olsa: (K:) bunun bir tanesine ↓ **بَارِكٌ** denir; (K;) iki kelime **تَجْرٌ** ve **تَاجِرٌ** gibidir; (TA;) müennesi ↓ **بَارِكَةٌ**: (K:) çoğulu **بُرُوكٌ**, (S, K,) yani **بَرْكٌ**’ün çoğulu. (S.) -A2- Ayrıca, (S, Msb, K,) ve ↓ **بِرْكَةٌ**, ki kesra iledir, (S, K,) devenin göğsü: (S, Msb, K) (Msb, TA:) bu, asıl mânâdır: (TA:) bazılarına göre birincisi, devenin onunla bir şeyi altında ezdiği göğsü demektir: (TA:) ve (K) Lth’a göre, (TA,) ikincisi, devenin göğsünün derisinin yere yakın olan kısmıdır; (yahut ‘Eyn’de olduğu üzere, devenin karnının derisinin ve ona bitişik göğüs kısmının derisinin; TA;) birincisi de böyledir: (K:) yahut bazılarına göre birincisi, [**فَهْدَتَانِ** denilen] iki et çıkıntısının üst kısımlarında birleştiği göğsün ortasıdır: (Ham s. 66:) yahut ikincisi birincinin çoğuludur; tıpkı **حِلْيَةٌ**’nin **حَلْىٌ**’nin çoğulu olması gibi: yahut birincisi insan içindir; ikincisi başkaları içindir: yahut birincisi göğsün iç kısmıdır; (yahut Ya‘kūb’un dediği üzere göğsün ortasıdır; TA;) ikincisi ise onun dış kısmıdır: (K:) yahut birincisi göğüstür; öncelikle devenin göğsü; çünkü develer göğüs üzerine yatar (**تَبْرُكُ**); ve mecazen başkalarınınki. (Ham s. 145.) ― -b2- Buradan, **بَرْك الشِّتَآءِ** (mecaz:) kışın ilk kısmı; (L, TA; *) ve onun ana kısmı. (L.) ― -b3- Ve buradan, (TA,) **البُرُوكُ**, (mecaz:) Akrep burcunu oluşturan yıldızlara verilen bir addır; bunlardan **الزُّبَانَى** ve **الاـِكْلِيلُ** ve **القَلْبُ** ve **الشَّوْلَةُ** vardır [Ay menzillerinin 16., 17., 18. ve 19.’su]; bunlar şiddetli soğuk zamanında [tan vakti] doğarlar; **الجُثُومُ** da böyledir: (L, TA: *) yahut IF’ye göre, **الجَوْزَآء**’ın **أَنْوَآء**’ından bir **نَوْء**’e denir; çünkü onun anواء’ı, dönemleri içinde soğuğun ve yağmurun şiddeti sebebiyle develerin göğüsleri üzerine yattıkları (**تَبْرُكُ**) bir gün ve bir gece olmaksızın [tan vakti] batmaz. (TA.)

**بُرْكٌ**
**بُرْكٌ** بر برك بركة: **بُرَكٌ**’a bak.

**بِرْكٌ**
**بِرْكٌ** بر برك بركة: **بِرْكَةٌ**’ya bak.

**بُرَكٌ**
**بُرَكٌ** بر برك بركة: bir şeyin yanında yahut üzerinde sabit kalan (↓ **بَارِكٌ**). (IAar, K.) Bu, bir obur adamı tasvir eden bir beyitteki **بُرَكُ عَلَى جَنْب الاـِنَآءِ** ibaresindedir [kabın yanında sabit kalan]. (IAar.) ― -b2- (mecaz kabul edilerek:) kâbus, yahut karabasan; ↓ **بَارُوكٌ** da böyledir. (K.) ― -b3- (mecaz:) korkak; ve ↓ ikinci kelime de böyledir. (K, TA.) -A2- Ayrıca, [kısaltma ile ↓ **بُرْكٌ** olarak; M ve TA’da madde **وبص**’ta zikredilen bir beyitte olduğu gibi,] **ذُو الحِجَّة** ayının bir adı; (AA, K;) ayların eski adlarından biridir. (AA.)

**بُرْكَةٌ**
**بُرْكَةٌ** برك بركه بركة ركة, (S, K,) yahut ↓ **بُرَكَةٌ**, (Msb,) beyaz ve küçük, (K,) belirli bir su kuşu: (S, Msb, K:) [birincisi, günümüzde Mağrib’de ördeğe uygulanır:] çoğulu **بُرَكٌ** (S, Msb, K) ve **بُرْكَانٌ** ve **بِرْكَانٌ** ve [azlık çoğulu] **أَبْرَاكٌ**; (K;) yahut ISd’nin görüşüne göre **ابراك** ve **بركان**, çoğulun çoğullarıdır [**بُرَكٌ**’ün]. (TA.)

**بِرْكَةٌ**
**بِرْكَةٌ** برك بركه بركة ركة: **بُرُوك**’un bir tarzı yahut biçimi [yani devenin göğüs üzerine diz çöküp yatmasının]; (S, * O, * K;) **رِكْبَةٌ** ve **جِلْسَةٌ** gibi bir isimdir. (S, O.) Şöyle denir: **مَا أَحْسَنَ بِرْكَةَ هٰذِهِ النَّاقَةِ** [bu dişi devenin göğüs üzerine yatma tarzı ne güzeldir!]. (S.) -A2- **بَرْكٌ**’a da bak. -A3- Bir **حَوْض** [yani suluk yahut havuz]: (K:) yahut onun benzeri, (S, TA,) yerde kazılmış olup yer yüzeyinin üstünde onun için yapılmış yükseltilmiş kenarları bulunmayan: (TA;) ve ↓ **بِرْكٌ** de aynı mânâdadır: (Lth, K:) suyun orada devam etmesi sebebiyle böyle adlandırıldığı söylenir: (S:) çoğulu **بِرَكٌ**, (S, Msb, K,) ki Az, Arapların bunu Mekke yolunda ve onun su yerlerinde, pişmiş tuğla ile yapılmış ve kireçle sıvanmış sarnıçlara uyguladıklarını bulmuştur; tekili **بِرْكَةٌ**’dir; ve bazen bir **بركة** bin arşın [uzunluğunda] olur; daha azı da olur, daha çoğu da: fakat yağmur suyu için yapılan ve pişmiş tuğla ile kaplanmayan suluklar yahut havuzlar **أَصْنَاعٌ** diye adlandırılır; tekili **صِنْعٌ**: (TA:) [**بِرْكَةٌ** çoğu kez leğen; bir havuz; bir gölet; ve bir göl mânâsına gelir: ve günümüzde ayrıca denizin bir koyu; ve bir nehrin bir uzantısı:] ayrıca suyun kaldığı ve toplandığı, yahut toplanıp durgunlaştığı, yahut uzun süre kalıp değiştiği yer. (ISd, K.)

**بَرَكَةٌ**
**بَرَكَةٌ** برك بركه بركة ركة: [bir bereket; Allah’ın verdiği her hayır; ve özellikle devam eden, artan ve çoğalan:] hayır, (Jel, xi. 50,) yahut Allah’tan gelen refah yahut iyi talih: (Fr, K,) (Fr, Kur’ân xi. 76’da kullanılan çoğulun açıklamasında:) artış; ziyade; fazlalık; bolluk yahut çokluk; (S, Msb, K, Kull;) duyusal olsun aklî olsun: ve aklın idrak ettiği türden ilâhî verilmiş hayrın bir şeyde yahut bir şey üzerinde devamı: (Kull:) yahut artışla birlikte sağlamlık, istikrar yahut devam: (Ham s. 587:) yahut artan hayır: (Bd, xi. 50:) ve hayrın bolluğu; artış, ziyade yahut fazlalık mânâsını içerir: (Bd, xxv. 1:) yahut bol ve sürekli hayır: (Câmi‘u’s-Sağîr’in bir şerhinde; bir yazma nüshanın kenarında nakledildiği üzere:) ve Az’a göre, Allah’ın her şey üzerindeki üstünlüğü. (TA.)

**بُرَكَةٌ**
**بُرَكَةٌ** برك بركه بركة ركة: **بُرْكَةٌ**’ya bak.

**بَرَاكِ بَرَاكِ**
**بَرَاكِ بَرَاكِ** براك براك, (S, K, *) **قَطَامِ** gibi, (K,) savaşta yahut muharebede söylenir, (S,) **أُبْرُكُوا** mânâsınadır [sağlam olun, sâbit olun: CK’de yanlışlıkla **اَبْرِكُوا**]. (S, K.)

**بَرُوكٌ**
**بَرُوكٌ** برى بروك روك: ergenlik yaşında büyük bir oğlu varken evlenen kadın. (S, K) (S.)

**بُرُوكٌ**
**بُرُوكٌ** برى بروك روك: koşmada acele etmek, hızlanmak, çabalamak, emek vermek yahut gayret etmek; **ابترك**’ten bir isimdir: ve yukarıda önceki fiille açıklanan bir mânâda **بَرَكَ**’nın mastarıdır. (K: fakat 8’e bak.)

**بَرِيكٌ**
**بَرِيكٌ** بري بريك ري: **مُبَارَكَ**’a bak.

**بَرَاكَآءُ**
**بَرَاكَآءُ** براكآء (S, K) ve **بُرَاكَآءُ** (TA): savaşta yahut muharebede sağlamlık, sebat yahut metanet; (IDrd, S;) ve [orada] çabalamak, emek vermek yahut gayret etmek; **البُرُوكُ**’tan [**بَرَكَ**’nın mastarından]: (S:) yahut savaşta dizler üzerine düşmek ve böylece savaşmak; ↓ **بَرُوكَآءُ** da böyledir. (K.) ― -b2- Ayrıca savaş meydanı: yahut Er-Râghib’e göre, **برآكاءُ الحَرْبِ** ve ↓ **بَرُوكَاؤُهَا**, yiğitlerin yapışıp kaldıkları yeri ifade eder. (TA.)

**بَرُوكَآءُ**
**بَرُوكَآءُ** بروكآء: iki yerde, bir öncekinin (yani hemen önce geçenin) açıklamasına bak.

**برَّكَانٌ**
**برَّكَانٌ** بركان ve **بَرَّكَانِىٌّ** (Fr, Mgh, Msb, K) ve ↓ **بَرْنَكَانٌ**, (S, Mgh, Msb, K,) ki yaygın olan şekil budur, (Msb,) ve El-Ghooree tarafından da J tarafından da zikredilmiştir, (Mgh,) fakat Fr tarafından reddedilmiştir, (Mgh, TA,) ve ↓ **بَرْنَكَانِىٌّ**, (K,) fakat bu da Fr tarafından reddedilmiştir, (Mgh, TA,) yahut IDrd’ye göre, ↓ **بَرْنَكَآءُ** ve ↓ **كِسَآءٌ بَرْنَكانِىٌّ**, fakat o bunun Arapça olmadığını söyler, (TA,) [**كِسَآء** denilen] bir çeşit giysi, (S, Mgh, Msb,) [**بُرْدَة**’ye benzer,] meşhur; (Msb;) siyah **كسآء**; (Fr, Mgh, K;) iki süslü bordürü olan yün **كسآء**: (Fr, TA, madde
**برنك**
برنك برنك :) [İspanyolcada barangane: (Golius:)] çoğulu [ilk iki hariç hepsinin] **بَرَانِكُ**. (IDrd, K.) Şeddesiz **بَرَكَانٌ**, hiç kimse tarafından zikredilmemiştir. (Mgh.)

**بَرْنَكَآءُ**
**بَرْنَكَآءُ** برنكآء ve **بَرْنَكَانٌ** ve **برْنَكَانِىٌّ**: dört yerde, **بَرَّكَانٌ**’a bak.

**بَارِكٌ**
**بَارِكٌ** بار باراك بارك بآرك آر, müennesi ة ile: iki yerde **بَرْكٌ**’a bak: ― -b2- ve **بُرَكٌ**’a da bak.

**بُورَكٌ**
**بُورَكٌ** بور بورك ورك: **بُورَقٌ** ile aynı mânâdadır; (K;) una, (TA,) yahut hamura konulan şey. (JK ve Mgh ve TA, ikinci kelimenin açıklamasında.)

**بُورِك**
**بُورِك** بور بورك ورك, isim olarak: 3’e bak.

**بَارُوكٌ**
**بَارُوكٌ** بار بارى باروك: iki yerde **بُرَكٌ**’a bak.

**مَبْرَكٌ**
**مَبْرَكٌ** مبرك: develerin göğüsleri üzerine yattıkları yer: çoğulu **مَبَارِكٌ**. (Msb.) Şöyle dersin: **فُلَانٌ لَيْسَ لَهُ مِبْرَكٌ جَمَلٍ** [falancanın bir devenin yatacağı yeri yoktur; yani tek bir deveye sahip değildir]. (S.)

**مُبَارَكٌ**
**مُبَارَكٌ** مبارك مبرة: aslında **مُبَارَكٌ فِيهِ**’dir [yahut **لَهُ** yahut **عَلَيْهِ**; **بَارَكَ**’yı edatsız müteaddî bilmeyen yahut reddedenlere göre; ve mânâsı: mübarek kılınmış, kutlu kılınmış, saadetlendirilmiş yahut bereketlendirilmiş; **بَرَكة** ile, yani Allah’ın verdiği bir bereketle, her tür hayırla, refahla yahut iyi talihle, artış vb. ile donatılmış yahut sahip kılınmış]; (Msb;) hayırda bol; (Ksh ve Bd, iii. 90;) fayda yahut yararda bol: (Bd, vi. 92 ve 156, ve xxxviii. 28, ve 1. 9:) akılsız varlıklara uygulanan çoğulu **مُبَارَكَاتٌ**’tır. (Msb.) Ayrıca ↓ **بَرِيكٌ** de **مُبَارَكَ فِيهِ** mânâsında söylenir: (K:) yahut **طَعَامٌ بَرِيكٌ**, sanki **مُبَارَكٌ** mânâsındadır [yani: mübarek yemek; yahut içinde bereket olan yemek]. (S.)

**مُبْتَرِكٌ**
**مُبْتَرِكٌ** مبترك, [CK’de **مُتَبَرِّكٌ**,] bir adama nispetle, (mecaz:) bir şeye yaslanan yahut dayanan; ona sebatla, gayretle yahut sürekli olarak kendini veren. (K, TA.) ― -b2- Ayrıca, bir buluta nispetle, (mecaz:) [yeryüzüne] çöken ve [şiddetli yağmuruyla] yerin yüzünü sıyıran: 8’e bak. (TA.)

**مُتَبَارِكٌ**
**مُتَبَارِكٌ** متبارك [görünüşe göre Allah’a nispetle (fiiline bak)]: yüce yahut yüksek. (Th, TA.)
