# بشر — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B4%D8%B1/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B4%D8%B1/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بشر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B4%D8%B1.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: بشر

* ب ش ر * * البَشَرةُ * و * البَشَرُ * ظاهر جلد الإنسان والبَشَر الخلق و * مُبَاشَرَةُ * الأمور أن تليها بنفسك و * بَشَرَ * الأديم أخذ بشرته وبابه نصر و * بَشَرَهُ * من البشرى وبابه نصر ودخل و * أبْشَرَهُ * أيضا و * بَشَّرَهُ تبشِيراً * والاسم * البِشارَةُ * بكسر الباء وضمها ويقال * بَشَرَهُ * بكذا بالتخفيف * فأَبْشَرَ إبْشَاراً * أي سُر وتقول أبشر بخير بقطع الألف ومنه قوله تعالى ﴿وأبشروا بالجنة﴾ و * بَشِرَ * بكذا و * استَبْشَرَ * به وبابه طرب و * بَشَرَني * فلان بوجه حسن أي لقيني فلان وهو حسن * البِشْرِ * أي طلق الوجه و * بُشْرَى * إذا سميت به رجلا لم تصرفه معرفة كان أو نكرة للتأنيث ولزوم حرف التأنيث له بخلاف فاطمة وطلحة ونحوهما و * البِشارَةُ * المطلقة لا تكون إلا بالخير وإنما تكون بالشر إذا كانت مقيدة به كقوله تعالى ﴿فبشرهم بعذاب أليم﴾ و * تَبَاشِيرُ * القوم بشر بعضهم بعضا و * التّبَاشِيرُ * البشرى وتباشير الصبح أوائله وكذا أوائل كل شيء ولا فعل له و * البَشِيرُ * * المُبَشِّرُ * و * المُبَشِّراتُ * الرياح التس ي تبشر بالغيث و * البَشارةُ * بالفتح الجمال تقول منه رجل * بَشِيرٌ * وامرأة * بَشِيرةٌ

### Türkçe

* ب ش ر * * **البَشَرةُ** * ve * **البَشَرُ** * insan derisinin dış yüzüdür; ve **البَشَر** yaratılıştır. Ve * **مُبَاشَرَةُ** * işlerin, onları bizzat kendin takip etmen/üstlenmendir. Ve * **بَشَرَ** * deriyi (adîm) soydu; onun derisini aldı; babı **نصر**’dır. Ve * **بَشَرَهُ** * **البشرى**’dandır; babı **نصر** ve **دخل**’dir. Ve * **أبْشَرَهُ** * da (böyledir). Ve * **بَشَّرَهُ تبشِيراً** *; isim * **البِشارَةُ** *dur; **الباء**’nın kesresiyle ve zammıyla. Ve denir ki: * **بَشَرَهُ** * filan şey ile, tahfîf ile; * **فأَبْشَرَ إبْشَاراً** * yani sevindi. Ve dersin: “**أبشر بخير**”, **الألف**’i keserek; ondan, Yüce Allah’ın sözü: ﴿**وأبشروا بالجنة**﴾. Ve * **بَشِرَ** * filan şey ile ve * **استَبْشَرَ** * onunla; babı **طرب**’dır. Ve * **بَشَرَني** * falan kimse güzel bir yüz ile; yani falan kimse bana rastladı, hâlbuki o güzeldir. * **البِشْرِ** * yani yüzü güler. Ve * **بُشْرَى** *; onunla bir erkeği isimlendirirsen onu sarf etmezsin; marife de olsa nekre de olsa; müenneslik için ve müenneslik harfinin ona lâzım oluşu için; **فاطمة** ve **طلحة** ve benzerleri bunun aksinedir. Ve * **البِشارَةُ** * mutlak olarak ancak hayır ile olur; şer ile ancak ona kayıtlı olduğu zaman olur; Yüce Allah’ın sözü gibi: ﴿**فبشرهم بعذاب أليم**﴾. Ve * **تَبَاشِيرُ** * kavmin: birbirlerine müjde verdiler. Ve * **التّبَاشِيرُ** * müjdedir; ve sabahın **تباشير**’i onun evvelleridir; ve keza her şeyin evvelleri; ve onun fiili yoktur. Ve * **البَشِيرُ** *: * **المُبَشِّرُ** *. Ve * **المُبَشِّراتُ** *: yağmur ile müjdeleyen rüzgârlardır. Ve * **البَشارةُ** * fetha ile: güzelliktir; ondan dersin: erkek * **بَشِيرٌ** * ve kadın * **بَشِيرةٌ** *.
