# بشك — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B4%D9%83/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B4%D9%83/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بشك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B4%D9%83.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: بشك

البَشْكُ: سوء العمل. والبَشْك: الخياطة الرديئة. ابن الأَعرابي: يقال للخَيَّاط إذا أساء خياطة الثوب بَشَكه وشَمْرَخه، قال: والبشك الخلط من كل شيء رديء وجيد.
وبشَكْتُ الثوب إذا خطته خياطة متباعدة. وفي حديث أبي هريرة: أن مروان كساه مِطْرَفَ خَزٍّ فكان يَثْنِيه عليه أثْناءً من سعته فبَشَكه بَشْكاً أي خاطه. وبَشَكَ الكلام يَبْشُكه بَشْكاً وأبشَكه: تَخَرَّصهُ كاذباً، وقيل: البَشْك والابْتِشاك الكذب أو خَلْط الكلام بالكذب. قال أبو عبيدة: ابْتَشك فلان الكلام ابْتِشاكاً إذا كذب. وقال أبو زيد: بَشَكَ وابْتَشَك إذا كذب. ويقال: هو يَبْشُك الكذب أي يَخْلُقه. والبَشَّاك: الكذَّاب، وقيل: البَشْك الخلط في كل شيء؛ عن ابن الأَعرابي. وابْتَشَك الكلام: ارْتجله. وبَشَك الإبل يَبْشُكها بَشْكاً: ساقها سوقاً سريعاً. التهذيب: البَشْك في السير سرعة نقل القوائم. أبو زيد: البَشْك السير الرفيق، والبَشْكُ السرعة وخفة نقل القوائم، بَشَك يَبْشُك ويَبْشِك بَشْكاً وبَشَكاً. والبَشْكُ في حُضْر الفرس أن ترتفع حوافره من الأَرض ولا تنبسط يداه. وامرأة بَشَكى اليدين وبَشَكى العمل: خفيفةُ اليدين في العمل سريعتهما، وقيل: بَشَكى اليدين عَمُول اليدين، وبَشَكَى العمل أي سريعة العمل. ابن بزرج: إنه بَشَكى الأَمر أي يعجل صَرِيمة أمره. وناقة بَشَكى: سريعة؛ وقال ابن الأَعرابي: هي التي تسيء المشي بعد الاستقامة. وناقة بَشَكى: خفيفة المشي والروح، وقد بَشَكَتْ أي أسرعت، تَبْشُك بَشكاً.

### Türkçe

**البَشْكُ**: işin kötülüğü. Ve **البَشْك**: kötü dikiş. İbnü’l-A‘râbî:
Elbiseyi dikmeyi kötü yapan terziye **بَشَكه** ve **شَمْرَخه** denir, dedi: Ve **البشك** her şeyden kötü ve iyi olanın karıştırılmasıdır.

**وبشَكْتُ الثوب**: onu aralıklı bir dikişle diktiğim zaman. Ebû Hureyre’nin hadisinde: Mervân ona bir **مِطْرَفَ خَزٍّ** giydirdi; o da genişliğinden dolayı onu üzerine katlayıp duruyordu; derken onu **فبَشَكه بَشْكاً** yani onu dikti. Ve **بَشَكَ الكلام** onu **يَبْشُكه بَشْكاً** ve **أبشَكه**: onu yalan olarak uydurdu; ve denildi ki: **البَشْك** ve **الابْتِشاك** yalan yahut sözü yalanla karıştırmaktır. Ebû Ubeyde dedi: Falan kimse sözü **ابْتِشاكاً** **ابْتَشك** ettiğinde yalan söylemiştir. Ebû Zeyd dedi: **بَشَكَ** ve **ابْتَشَك** yalan söylediğinde (böyledir). Ve denir: O, yalanı **يَبْشُك** eder; yani onu yaratır. Ve **البَشَّاك**: yalancı; ve denildi ki: **البَشْك** her şeyde karıştırmadır; İbnü’l-A‘râbî’den. Ve **ابْتَشَك الكلام**: onu irticalen söyledi. Ve **بَشَك الإبل** onları **يَبْشُكها بَشْكاً**: onları hızlı bir sevk ile sürdü. **التهذيب**: yürüyüşte **البَشْك**, ayakların hızlı naklidir. Ebû Zeyd: **البَشْك** yumuşak yürüyüştür; ve **البَشْكُ** hız ve ayakların naklinde hafifliktir; **بَشَك** **يَبْشُك** ve **يَبْشِك** **بَشْكاً** ve **بَشَكاً**.

Ve atın hızlı yürüyüşünde **البَشْكُ**: toynaklarının yerden yükselmesi ve ön ayaklarının açılıp yayılmamasıdır. Ve **امرأة بَشَكى اليدين** ve **بَشَكى العمل**: işte elleri hafif, ikisi de hızlıdır; ve denildi ki: **بَشَكى اليدين** elleri çok iş gören; ve **بَشَكَى العمل** yani işte hızlı. İbn Büzerc: O, işin **بَشَكى**sıdır; yani işinin kesinliğini çabuklaştırır. Ve **ناقة بَشَكى**: hızlı; İbnü’l-A‘râbî dedi: o, doğruluktan sonra yürüyüşü kötü yapan (devedir). Ve **ناقة بَشَكى**: yürüyüşü ve ruhu hafif; ve **بَشَكَتْ** yani hızlandı, **تَبْشُك** **بَشكاً**.
