# بش — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B4/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B4/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B4.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: بش

بَشَّ
1 بَشَّ ذ , first pers. بَشِشْتُ, aor. يَبَشُّ, (S, K,) and, accord. to a relation of a verse of Ru-beh, يَبِشُّ, so that perhaps بَشَشْتُ was also said, (TA.) inf. n. بَشَاشَةٌ (S, A, K) and بَشٌّ (A, K) and بَشِيشٌ, (TA,) He was, or became, cheerful in countenance. (S, A, K.) You say, بَشِشْتُ بِهِ I was, or became, cheerful in countenance [by reason of meeting] with him: (S:) or بَشَّ بِهِ (TK,) inf. n. بَشٌّ (Lth, K) and بَشَاشَةٌ, (K,) signifies he rejoiced in him, or was pleased with him, namely, a friend, (Lth, K,) at meeting: (Lth:) or he showed joy, or pleasure, at meeting him. (TK.) You say also, بِى ↓ لَقِيتُهُ فَتَبَشْبَشَ [app. meaning I met him and he became cheerful in countenance by reason of meeting with me]; originally ↓ تَبَشَّشَ; the middle ش being changed into ب: (Yaakoob, S:) or بِهِ ↓ تَبَشْبَشَ signifies he was, or became, sociable, or companionable, or cheerful, with him; and held loving communion with him: syn. آنَسَهُ, and وَاصَلَهُ: (K:) but when said of God, it means (tropical:) He regarded him with favour, and honoured him, (IAmb, K,) and received him graciously, and drew him near to Him. (IAmb.) ― -b2- Also بَشَّ لَهُ, (TK,) inf. n. بَشٌّ (IDrd, K) and بَشَاشَةٌ, (K,) He presented a favourable aspect to him; or met him kindly, namely, his brother; syn. أَقْبَلَ عَلَيْهِ: (K:) he behaved laughingly towards him; without shyness, or aversion; or boldly; or in a free and easy manner; or cheerfully; syn. ضَحِكَ اـِلَيْهِ, (IDrd, K,) and اِنْبَسَطَ. (IDrd.) ― -b3- And بَشَّ لَهُ فِى المَسْأَلَةِ, (TK,) inf. n. بَشٌّ (IAar, A, K) and بَشَاشَةٌ, (A, K,) He was courteous, or gracious, to him in asking. (IAar, A, K.) ― -b4- And بَشَّ لِى بِخَيْرِ (tropical:) He gave me [something good]. (A, TA.)

ابشّت الأَرْضُ
4 ابشّت الأَرْضُ ذ (tropical:) The land had tangled, or luxuriant, plants, or herbage: (As, K:) or produced its first plants, or herbage. (K.)

5 تَبَشَّ٣َ see 1.

R. Q. 2  see 1, in two places.

رَجُلٌ هَشٌّ بَشٌّ
رَجُلٌ هَشٌّ بَشٌّ ذ A man [brisk, lively, or sprightly; or joyful; and] cheerful in countenance; pleasant [therein]; (S, TA;) as also ↓ بَشَّاشٌ. (TA.) [See also art. هش.]

بَشِيشٌ
بَشِيشٌ ذ The face, or countenance. (Ibn-'Abbلd, K.) You say, فُلَانٌ مُضِىْءُ البَشِيشِ Such a one is bright in countenance. (Ibn-'Abbلd.)

بَشَّاشٌ
بَشَّاشٌ ذ : see بَشٌّ.

أَبَشُّ
أَبَشُّ ذ [More, and most, cheerful in countenance]. You say, مَا رَأَيْتُ أَبَشَّ مِنْهُ بِاللَّاقِى [I have not seen any one more cheerful in countenance than he to the meeter]. (A.)

### Türkçe

بَشَّ
1 **بَشَّ** **ذ** , birinci şahıs **بَشِشْتُ**, muzâri‘ **يَبَشُّ**, (S, K,) ve, Ru-beh’in bir beytinin rivayetine göre, **يَبِشُّ**, böylece belki **بَشَشْتُ** da söylenmiştir, (TA.) mastar **بَشَاشَةٌ** (S, A, K) ve **بَشٌّ** (A, K) ve **بَشِيشٌ**, (TA,) O, yüz ifadesinde neşeli idi; yahut yüz ifadesinde neşeli oldu. (S, A, K.) Sen dersin: **بَشِشْتُ بِهِ** Ben, onunla [karşılaşma] sebebiyle yüz ifadesinde neşeli idim; yahut yüz ifadesinde neşeli oldum: (S:) yahut **بَشَّ بِهِ** (TK,) mastar **بَشٌّ** (Lth, K) ve **بَشَاشَةٌ**, (K,) şu mânaya gelir: O, onunla sevindi; yahut ondan hoşnut oldu; yani bir dosttan, (Lth, K,) karşılaşmada: (Lth:) yahut onunla karşılaşmada sevinç yahut hoşnutluk gösterdi. (TK.) Sen ayrıca dersin: **بِى** ↓ **لَقِيتُهُ فَتَبَشْبَشَ** [görünüşe göre mânası: Ben onunla karşılaştım da, benimle karşılaşma sebebiyle yüz ifadesinde neşeli oldu]; aslında ↓ **تَبَشَّشَ**; ortadaki **ش**’nin **ب**’ye çevrilmesiyle: (Yaakoob, S:) yahut **بِهِ** ↓ **تَبَشْبَشَ** şu mânaya gelir: O, onunla ünsiyetli, yahut arkadaşça, yahut neşeli idi; yahut öyle oldu; ve onunla sevgiyle ünsiyet kurdu: eş anlamlısı **آنَسَهُ**, ve **وَاصَلَهُ**: (K:) fakat Allah hakkında söylendiğinde, şu mânaya gelir (mecazen): Ona lütufla baktı ve onu ikram etti, (IAmb, K,) ve onu güzelce kabul etti, ve onu Kendisine yaklaştırdı. (IAmb.) ― -b2- Ayrıca **بَشَّ لَهُ**, (TK,) mastar **بَشٌّ** (IDrd, K) ve **بَشَاشَةٌ**, (K,) O, ona iyi bir görünüş sundu; yahut onunla iyi davrandı; yani kardeşiyle; eş anlamlısı **أَقْبَلَ عَلَيْهِ**: (K:) ona gülerek davrandı; utanma yahut kaçınma olmaksızın; yahut cesurca; yahut serbest ve rahat bir tarzda; yahut neşeli olarak; eş anlamlısı **ضَحِكَ اـِلَيْهِ**, (IDrd, K,) ve **اِنْبَسَطَ**. (IDrd.) ― -b3- Ve **بَشَّ لَهُ فِى المَسْأَلَةِ**, (TK,) mastar **بَشٌّ** (IAar, A, K) ve **بَشَاشَةٌ**, (A, K,) O, istemede ona nazik, yahut lütufkâr oldu. (IAar, A, K.) ― -b4- Ve **بَشَّ لِى بِخَيْرِ** (mecazen:) Bana [bir hayır] verdi. (A, TA.)

ابشّت الأَرْضُ
4 **ابشّت الأَرْضُ** **ذ** (mecazen:) Arazi, dolaşık, yahut gür bitkilere, yahut ota sahip oldu: (As, K:) yahut ilk bitkilerini, yahut otunu çıkardı. (K.)

5 **تَبَشَّ٣َ** bkz. 1.

R. Q. 2  bkz. 1, iki yerde.

رَجُلٌ هَشٌّ بَشٌّ
**رَجُلٌ هَشٌّ بَشٌّ** **ذ** Bir adam [atak, canlı, yahut şen; yahut sevinçli; ve] yüz ifadesinde neşeli; [onda] hoş; (S, TA;) bunun gibi ↓ **بَشَّاشٌ** da. (TA.) [Ayrıca bkz. md. هش.]

بَشِيشٌ
**بَشِيشٌ** **ذ** Yüz, yahut çehre. (Ibn-'Abbلd, K.) Sen dersin: **فُلَانٌ مُضِىْءُ البَشِيشِ** Filân kimse, çehresi parlaktır. (Ibn-'Abbلd.)

بَشَّاشٌ
**بَشَّاشٌ** **ذ** : bkz. **بَشٌّ**.

أَبَشُّ
**أَبَشُّ** **ذ** [Yüz ifadesinde daha, ve en, neşeli]. Sen dersin: **مَا رَأَيْتُ أَبَشَّ مِنْهُ بِاللَّاقِى** [Ben, karşılayana karşı ondan daha yüz ifadesinde neşeli olan hiçbir kimse görmedim]. (A.)
