# بظظ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B8%D8%B8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B8%D8%B8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بظظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B8%D8%B8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: بظظ

بظ المغني بظا، أهمله الجوهري . وفي اللسان: أي حرك أوتاره ليهيئها للضرب، والضاد لغة فيه والظاء أحسن، والأحسن في سياق العبارة: بظ الضارب أوتاره يبظها بظا: حركها وهيأها للضرب. وفظ بظ إتباع، وقيل: جاف غليظ. ورجل فظيظ بظيط، أي سمين ناعم، وقيل: إتباع.
 وقال أبو عمرو: أبظ، إذا سمن. ومما يستدرك عليه: رجل كظ بظ، أي ملح، وبظ عليه كذا وكذا، أي ألح، ويقال: هذا تصحيف. والصواب ألظ عليه: إذا ألح عليه.

### Türkçe

**بظ**: **المغني**’yi **بظا** olarak yaptı; **الجوهري** onu ihmâl etti. Ve **اللسان**’da: yani onun tellerini, vurma için hazırlasın diye hareket ettirdi; **الضاد** onda bir dildir ve **الظاء** daha güzeldir; ibarenin siyakında daha güzel olan: **بظ الضارب أوتاره يبظها بظا**: onları hareket ettirdi ve vurma için hazırladı. Ve **فظ بظ** bir tâbidir; ve denildi: kaba, kalın. Ve **رجل فظيظ بظيط**: yani şişman, yumuşak; ve denildi: tâbidir.

Ve **أبو عمرو** dedi: **أبظ**; semirdiği zaman. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **رجل كظ بظ**; yani tuzlu. Ve **بظ عليه كذا وكذا**; yani ısrar etti. Ve denilir: bu bir tashîftir. Doğrusu **ألظ عليه**’dir: ona ısrar ettiği zaman.
