# بعد — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B9%D8%AF/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B9%D8%AF/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بعد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B9%D8%AF.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: بعد

* ب ع د * * البُعْدُ * ضد القرب وقد * بَعُدَ * بالضم بعدا فهو * بَعِيدٌ * أي * مُتَبَعِدٌ * و * أبْعَدَهُ * غيره و * باعَدَهُ * و * بعدَّهُ تبعيدا * و * البَعَدُ * بفتحتين جمع باعد كخادم وخدم والبعد أيضا الهلاك و * بَعِدَ * وبابه طرب فهو * باعِدٌ * و * اسْتَبْعَد * أي * تَباعَد * و * استبعَدهُ * عده بعيدا وما أنت عنا * بِبَعيدٍ * وما أنتم منا ببعيد يستوي فيه الواحد والجمع وقولهم كب الله * الأبْعَدَ * لفيه أي ألقاه على وجهه والأبعد أيضا الخائن والخائف و * الأباعِدُ * ضد الأقارب و * بَعْدُ * ضد قبل وهما اسمان يكونان ظرفين إذا أضيفا وأصلهما الإضافة فمتى حذفت المضاف إليه لعلم المخاطب بنيتهما على الضم ليعلم أنهما مبنيان إذ كان الضم لا يدخلهما إعرابا لأنهما لا يصلح وقوعهما موقع الفاعل ولا موقع المبتدإ والخبر وقولهم أما بعد هو فصل الخطاب

### Türkçe

* ب ع د * * **البُعْدُ** * yakınlığın zıddıdır; ve muhakkak **بَعُدَ** (ötre ile) uzaklaştı, uzaklık olarak; o hâlde o **بَعِيدٌ**’dir; yani **مُتَبَعِدٌ**. Ve başkası onu **أبْعَدَهُ** (uzaklaştırdı) ve onu **باعَدَهُ** (uzaklaştırdı) ve onu **بعدَّهُ تبعيدا** (uzaklaştırdı, uzaklaştırma olarak). Ve **البَعَدُ** (iki fetha ile) **باعد**’ın çoğuludur; **خادم** ve **خدم** gibi. Ve **البعد** ayrıca helâk(tır). Ve **بَعِدَ** (ve onun bâbı **طرب**’dır), o hâlde o **باعِدٌ**’dir. Ve **اسْتَبْعَد**; yani **تَباعَد** (uzaklaştı). Ve onu **استبعَدهُ**: onu uzak saydı. Ve “Sen bizden **بِبَعيدٍ** değilsin” ve “Siz bizden uzak değilsiniz”; onda tekil ve çoğul eşit olur. Ve onların sözü: “Allah **الأبْعَدَ**’ı onun ağzına (soktu)” yani onu yüzüstü attı. Ve **الأبعد** ayrıca hâin ve korkan(dır). Ve **الأباعِدُ** akrabaların zıddıdır. Ve **بَعْدُ** “önce”nin zıddıdır; ve ikisi de iki isimdir; izâfe edildiklerinde zarf olurlar. Ve asl(ları) izâfedir; muhatabın bilmesi sebebiyle muzâfun ileyh ne zaman hazfedilse, ikisini de ötre üzere mebnî kıldın; onların mebnî oldukları bilinsin diye; zira ötre, i‘râb olarak ikisine girmez; çünkü onların fâil mevkiinde vâki olmaları da, mübtedâ ve haber mevkiinde vâki olmaları da elverişli değildir. Ve onların sözü: “أما بعد” hitabın faslıdır.
