# بعك — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B9%D9%83/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%B9%D9%83/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بعك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%B9%D9%83.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: بعك

بَعَكَهُ بالسيف: ضرب أطرافه. والبَعَكُ: الغلظ والكَزازة في الجسم، ومنه اشتق بَعْكَكٌ؛ عن ابن دريد. وبُعْكُوكةُ القوم: آثارهم حيث نزلوا. وبُعْكُوكة القوم: جماعتهم، وكذلك هي من الإبل؛ عن ثعلب؛ وأنشد: يخرُجْنَ من بُعْكُوكة الخِلاط
وبُعْكوكةُ الناس: مجتَمعهم. وبُعْكُوكة الشر: وسطه، وحكى اللحياني الفتح في أوائل هذه الحروف وجعلها نوادر، لأن الحكم في فُعْلول أن يكون مضموم الأَول إلا أشياء نوادر جاءت بالضم والفتح، فمنها بَعكوكة، قال: شبهت بالمصادر نحو سار سَيْرورة وحاد حَيْدودة، قال الأَزهري: هذا حرف جاء نادراً على فَعَلولة ولم يجئ في كلامهم مثله إلا صَعْفوق، وهو مذكور في موضعه، وإنما جاء في كلامهم على فُعْلول بضم الفاء مثل بُهْلول وكُهْلول وزُغْلول، قال ابن بري: أصل البُعْكوكة الجَلَبة والاختلاط. وبُعْكُوكة الوادي: وسطه. ووقعنا في بَعْكُوكاءَ ومَعْكُوكاء أي غبار وجلبة وصياح، وقيل: في شر واختلاط، وهي البُعْكُوكة؛ عن السيرافي. والبُعَكوك: شدة الحر. وبَعْكوكاء: موضع. وبَعْكَك: اسم رجل.

### Türkçe

**بَعَكَهُ** kılıçla: onun uçlarını vurdu. Ve **البَعَكُ**: bedende kalınlık ve sertliktir; ondan **بَعْكَكٌ** türetilmiştir; İbn Düreyd’den. Ve **بُعْكُوكةُ القوم**: indikleri yerdeki izleridir. Ve **بُعْكُوكة القوم**: onların topluluğudur; develerden de böyledir; Sa‘leb’den; ve şu şiiri okudu:

يخرُجْنَ من **بُعْكُوكة** الخِلاط

Ve **بُعْكوكةُ الناس**: onların toplanma yeridir. Ve **بُعْكُوكة الشر**: onun ortasıdır. Lihyânî, bu harflerin evvellerinde fethi nakletti ve onları nadirler kıldı; çünkü **فُعْلول** vezninde hüküm, ilkinin (harfinin) dammeli olmasıdır; ancak damme ve feth ile gelmiş nadir şeyler müstesna; onlardan biri **بَعكوكة**’dir. Dedi ki: **سار سَيْرورة** ve **حاد حَيْدودة** gibi masdarlara benzetildi. Ezherî dedi ki: Bu, **فَعَلولة** üzere nadir olarak gelmiş bir harftir; onların كلامında onun benzeri ancak **صَعْفوق** gelmiştir; o, yerinde zikredilmiştir. Ancak onların كلامında **فُعْلول** üzere, fânın dammesiyle, **بُهْلول** ve **كُهْلول** ve **زُغْلول** gibi gelmiştir. İbn Berrî dedi ki: **البُعْكوكة**’nin aslı gürültü ve karışıklıktır. Ve **بُعْكُوكة الوادي**: onun ortasıdır. Ve **بَعْكُوكاءَ** ve **مَعْكُوكاء** içine düştük; yani toz ve gürültü ve bağırış; ve denildi ki: şer ve karışıklık içinde; o, **البُعْكُوكة**’dir; Sîrâfî’den. Ve **البُعَكوك**: sıcağın şiddetidir. Ve **بَعْكوكاء**: bir yerdir. Ve **بَعْكَك**: bir adam adıdır.
