# بغشر (ب-غ-ش-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%BA%D8%B4%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D8%BA%D8%B4%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ب - غ - ش - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D8%BA%D8%B4%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

بغشور، بالفتح وضم الشين المعجمة، أهمله الجوهري، وهو د بين هراة وسرخس، وقال ابن الأثير: بين مرو وهراة، يقال له: بغ، وبغشور، قال الصغاني: بينه وبين هراة خمسة وعشرون فرسخا، وفعلول في الأسماء نادر. والنسبة بغوي، على غير قياس، فإن القياس يقتضي أن تكون بغشوري، وهو معرب كوشور، أي الحفرة المالحة، وهذا تعريب غريب، فإن بغ، بالفارسية البستان، ولا ذكر للحفرة في الأصل، إلا أن يقال: إن أرض البستان دائما تكون محفورة.

  منها: أبو الحسن علي بن عبد العزيز الوراق، نزيل مكة، وابن أخيه أبو القاسم عبد الله بن محمد بن عبد العزيز مسند الدنيا، طال عمره، فعلت روايته، مولده ببغداد سنة 214، وجده لأمه أحمد بن منيع البغوي، فلذلك نسب إليه، وتوفي سنة 316. وإبراهيم بن هاشم، عن إبراهيم بن الحجاج السامي. القاضي أبو سعيد محمد بن علي بن أبي صالح الدباس، راوي الترمذي. ومحيي السنة أبو محمد الحسين بن مسعود بن محمد الفراء، صاحب المصابيح.
 وفاته: أبو الأحوص محمد بن حبان البغوي، سكن بغداد، روى عنه أحمد بن حنبل وغيره، والفقيه أبو يعقوب يوسف بن يعقوب بن إبراهيم البغوي، روى عنه الحاكم، ومحمد بن نجيد والد عبد الملك وعبد الصمد، من أهل بغ، حدثوا كلهم.

##### Türkçe

**بغشور**, fetha ile ve mu‘ceme **الشين**’in zammıyla; Cevherî onu ihmal etti; ve o, Herat ile Serahs arasında bir beldedir; İbnü’l-Esîr dedi ki: Merv ile Herat arasındadır; ona **بغ** ve **بغشور** denilir. Sağânî dedi ki: Onunla Herat arasında yirmi beş fersah vardır; ve isimlerde **فعلول** nadirdir. Nisbesi **بغوي**’dir, kıyasa göre olmaksızın; çünkü kıyas, onun **بغشوري** olmasını gerektirir. Ve o, **كوشور** gibi mu‘arrebdir; yani “tuzlu çukur”; ve bu, garip bir ta‘rîbdir; zira **بغ**, Farsçada “bostan”dır; aslında çukurun zikri yoktur; ancak şöyle denilirse (mümkündür): bostanın toprağı daima kazılmış olur.

  Ondan: Mekke’de oturan Ebü’l-Hasen Ali b. Abdülazîz el-Verrâk; ve onun kardeşinin oğlu, dünyanın müsnidi Ebü’l-Kâsım Abdullah b. Muhammed b. Abdülazîz; ömrü uzun oldu, rivayeti yüceldi; doğumu Bağdat’ta 214 senesidir; anne tarafından dedesi Ahmed b. Menî‘ el-**بغوي**’dir; bu sebeple ona nisbet edildi; 316 senesinde vefat etti. Ve İbrâhîm b. Hâşim, İbrâhîm b. el-Haccâc es-Sâmî’den. Kadı Ebû Saîd Muhammed b. Ali b. Ebî Sâlih ed-Debbâs, Tirmizî’nin râvisi. Ve Muhyî’s-sünne Ebû Muhammed el-Hüseyn b. Mes‘ûd b. Muhammed el-Ferrâ’, **المصابيح**’in sahibi.

  Vefat edenleri: Ebü’l-Ahvâs Muhammed b. Hibbân el-**بغوي**; Bağdat’ta oturdu; ondan Ahmed b. Hanbel ve başkaları rivayet etti. Ve fakih Ebû Ya‘kûb Yûsuf b. Ya‘kûb b. İbrâhîm el-**بغوي**; ondan Hâkim rivayet etti. Ve Abdülmelik ile Abdüssamed’in babası Muhammed b. Necîd; **بغ** ehlindendir; hepsi hadis rivayet ettiler.
