# بقع — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%82%D8%B9/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%A8%D9%82%D8%B9/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [بقع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%A8%D9%82%D8%B9.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: بقع

بَقِعَ
1 بَقِعَ بقع بقعة , aor. بَقَعَ , (Msb, K,) inf. n. بَقَعٌ, (S, Msb, K,) It (a bird, and a dog,) was black and white; syn. بَلِقَ; (K;) [or rather] بَقَعٌ in birds and dogs is like بَلَقٌ in beasts that are ridden, or horses and the like: (S, K:) or it (a crow, &c.,) was partycoloured or pied. (Msb.) ― -b2- He (a drawer of water, L, K, from a well, by means of a pulley and rope and bucket, L) had his body sprinkled with the water, so that some parts of it became wetted. (L. K.) -A2- مَا أَدْرِى أَيْنَ بَقَعَ I know not whither he went; (S, K;) as though one said, to what بُقْعَة of the بِقَاع of the earth he went; (S;) not used except negatively; (TA;) as also ↓ بَقَّعَ. (Fr, K.) ― -b2- بَقَعَتْهُمُ الدَّاهِيَةُ The calamity, or misfortune, befell them. (TA.) -A3- بُقِعَ, (S, K,) like عُنِىَ, (K,) He was assailed with bad, or foul, speech, or language: (S, O, K:) or with calumny, slander, or false accusation. (S.) And بُقِعَ بِقَبِيحٍ He was assailed with foul, evil, or abominable, speech, or language. (L.)

بقّع الثَّوْبَ
2 بقّع الثَّوْبَ بقع الثوب He (a dyer) left spots, or portions, of the garment, or piece of cloth, undyed. (Mgh, TA.) ― -b2- بقّع ثَوْبَهُ He (a waterer) sprinkled the water upon his garment, so that spots, or portions, of it became wetted. (Mgh.) ― -b3- بقّع المَطَرُ فِى مَوَاضِعَ مِنَ الأَرْضِ, inf. n. تَبْقِيعٌ, The rain fell in places of the land, not universally. (TA.) -A2- مَا أَدْرِى أَيْنَ بَقَّعَ: see 1.

انبقع
7 انبقع انبقع He went away quickly; (K;) and ran. (TA.)

اُبْتُقِعَ لَوْنُهُ
8 اُبْتُقِعَ لَوْنُهُ ابتقع لونه ابتقع لونة , with damm, i. q. اُنْتُقِعَ, and اُمْتُقِعَ; (the former in some copies of the K; the latter in others; and both in the TA;) i. e. His colour changed, (TA,) by reason of grief, or sorrow. (Har p. 244.) The last of these three verbs is the best. (Har ubi suprà.)

بَقْعَةٌ
بَقْعَةٌ بقع بقعه بقعة A place in which water remains and stagnates; (K;) [and which is not a usual place of watering: (see بَاقِعَةٌ:) this is what is meant, app., by its being said that] بِقَاعٌ, which is its pl., signifies the contr. of مَشَارِعُ [or watering-places to which men and beasts are accustomed to come]. (TA.) ― -b2- See also what next follows.

بُقْعَةٌ
بُقْعَةٌ بقع بقعه بقعة (S, Mgh, Msb, K) and ↓ بَقْعَةٌ, (AZ, Msb, K,) but the former is the more common, (Msb,) and more chaste, (TA,) A piece, part, portion, or plot, (Mgh, Msb, K,) of land, or ground, (S, Mgh, Msb, K,) differing [in any manner,] in colour, (Mgh,) or in appearance, or external state or condition, (K,) from that which adjoins it, or is next to it: (Mgh, K:) this is the primary signification: (Mgh:) [a patch of ground:] pl. بِقَاعٌ, (S, K,) or this is pl. of بَقْعَةٌ, (Msb, TA,) and the pl. of بُقْعَةٌ is بُقَعٌ. (Mgh, Msb, TA.) You say أَرْضٌ فِيهَا بُقَعٌ مِنَ الجَرَادِ [meaning Land in which are bare places occasioned by the locusts]. (Lh, K.) And فِى الأَرْضِ مِنْ نَبْتٍ In the land are small portions of herbage. (AHn.) And بُقْعَةٌ مِنْ كَلَأ A patch of herbage. (TA in art. بقطً.) ― -b2- [The former also signifies A spot; or small portion of any surface, distinct from what surrounds it.] And the pl. بُقَعٌ Places in a garment, or piece of cloth, which has been dyed, remaining undyed. (Mgh.) And بُقَعُ المَآءِ Places in a garment, or piece of cloth, which has been washed, in which the water remains, undried. (Mgh.) ― -b3- هُوَ حَسَنُ البُقْعَةِ عِنْدَ الأَمِيرِ (tropical:) He has a good station with the prince, or commander. (TA.) [See also جُلْبَةٌ.]

أَرْضٌ بَقِعَةٌ
أَرْضٌ بَقِعَةٌ ذ , Land in which are بُقَعٌ مِنَ الجَرَادِ [meaning bare place occasioned by the locusts]: (Lh, K:) and land of which the herbage is unconnected [or in patches]. (TA.)

أَصَابَهُ خُرْءُ بَقَاعِ
أَصَابَهُ خُرْءُ بَقَاعِ ذ , like قَطَامِ, [indecl.,] and decl., (K,) and imperfectly decl., so that you say also بَقَاعٍ, and بَقَاعَ, (AZ, TA,) Dust and sweat came upon him, and discolorations produced thereby remained upon his body: (AZ, K:) by بقاع is [lit.] meant land, or a land: so says AZ: and عَلَيْهِ خُرْءُ بَقَاع is said to mean upon him is sweat which has become white upon his skin, like what are termed لُمَعٌ. (TA.)

بَقِيعٌ
بَقِيعٌ بقيع A place in which are roots of trees of various kinds: (S, K:) or a wide, or spacious, place: or a place in which are trees: (Msb:) or a wide, or spacious, piece of land; but not so called unless containing trees; (TA;) though بَقيعُ الغَرْقَدِ continued to the name of a burialground of El-Medeeneh after the trees therein had ceased to be. (Msb, * TA.)

بَاقِعَةٌ
بَاقِعَةٌ باقعه باقعة A bird (K, TA) that is cautious, or wary, and cunning, or wily, that looks to the right and left when drinking, (TA,) that does not come to drink to the مَشَارِع [or watering-places to which men and beats are accustomed to come], (K, TA, [but in the CK, for مشارع is put مَشارِب,]) and the frequented waters, (TA,) from fear of being caught, but only drinks from the بَقْعَة, i. e., the place in which water remains and stagnates. (K, TA.) ― -b2- Hence, as being likened thereto, (tropical:) Any one that is cautious, or wary, cunning, or wily, and skilful: (TA:) (tropical:) a man possessing much cunning: (K, TA:) [accord. to some] so called because he alights and abides in [various] parts (بِقَاع) of the earth, and often traverses countries, and possesses much knowledge thereof: to such, therefore, is likened (tropical:) a man knowing, or skilful, in affairs, who investigates them much, and is experienced therein; the ة being added to give intensiveness to the signification: (TA:) and (tropical:) sharp, or quick, in intellect; knowing; whom nothing escapes, and who is not to be deceived, beguiled, or circumvented: (K, TA:) pl. بَوَاقِعُ. (TA.) You say, مَا فُلَانٌ اـِلَّا بَاقِعَةٌ مِنَ البَوَاقِعِ (tropical:) Such a one is none other than a very cunning man of the very cunning. (TA.) ― -b3- Also (assumed tropical:) A calamity, or misfortune, (S, TA,) that befalls a man. (TA.)

أَبْقَعُ
أَبْقَعُ ذ , applied to a غُرَاب [or bird of the crowkind], In which is blackness and whiteness; (S, TA;) and so applied to a dog: (Lh, TA voce أَبْرَقُ, q. v.:) or, applied to the former, having whiteness in the breast; and this is the worst [or most ill-omened] of the crow-kind: (TA:) [it is this species, accord. to some, which is called غُرَابُ البَيْنِ: (see art. بين:)] or, applied to a غراب &c., party-coloured, or pied: (Msb:) or the whitewinged غراب: (ISh, TA in art. حذف:) pl., when thus applied, بُقْعَانٌ, (TA,) or بِقْعَانٌ, with kesr; the quality of a subst. being predominant in it; but when it is regarded as an epithet, [in which case the fem. is بَقْعَآءُ,] its pl. is بُقْعٌ. (Msb.) ― -b2- Hence, as being likened to such a bird, (tropical:) Anything bad, evil, wicked, mischievous, [ill-omened,] or the like. (TA.) ― -b3- And (assumed tropical:) Leprous. (IAar, K.) ― -b4-

بُقْعَانُ الشَّأْمِ
بُقْعَانُ الشَّأْمِ ذ , (S, K,) with damm, (K,) mentioned in a trad., (S,) (assumed tropical:) The servants and slaves of Syria; because of their whiteness and redness, (S, K,) or blackness; (S;) or because of their whiteness and redness and blackness likened to a thing such as is termed أَبْقَعُ; (TA;) or (K) because they are of the Greeks and the Negroes: (S, K:) or so called because of the mixture of their colours; their predominant colours being white and yellow: A'Obeyd says that what is meant is whiteness and yellowness, and they are thus called because of their difference of colours and their being begotten of two races: but Kt says, البُقْعَانُ signifies (assumed tropical:) those in whom is blackness and whiteness; and one who is white without any admixture of blackness is not called ابقع: how then should the Greeks be called بقعان when they are purely white? and he adds that he thinks the meaning to be, the offspring of Arabs, who are black, [which is not to be understood literally, but rather in the sense of swarthy,] by female slaves of the Greeks, who are white. (TA.) ― -b2- بُقْعٌ is also applied to Waterers (سُقَاةٌ); because their bodies become sprinkled with the water, so that some parts thereof are wetted. (K.) ― -b3- رَأَيْتُ قَوْمًا بُقْعًا (tropical:) I saw a people wearing patched garments; said by El-Hajjلj; (K, TA;) and thus explained by him; i. e., by reason of their evil condition. (TA.) ― -b4- ذَوْدٌ بُقْعُ الذُّرَى A herd of camels having white humps. (TA.) ― -b5- الأَبْقَعُ The mirage; because of its varying, or assuming different hues. (TA.) ― -b6- أَرْضٌ بَقْعَآءُ Land containing [or diversified with] small pebbles. (TA.) ― -b7- سَنَةٌ بَقْعَآءُ (tropical:) A barren, or an unfruitful, year: (S, K:) or a year in which is fruitfulness and barrenness. (S, Msb, K.) And عَامٌ أَبْقَعُ (tropical:) A year in which the rain falls in places of the land, not universally. (TA.) And ↓ عَامٌ أُبَيْقِعُ, (K,) the dim. form being used to denote terribleness, (TA,) (tropical:) A year of little rain. (K, TA.)

أُبَيْقِعُ
أُبَيْقِعُ ذ , dim. of أَبْقَعُ, which see, last sentence.

هُوَ مُبَقَّعُ الرِّجْلَيْنِ
هُوَ مُبَقَّعُ الرِّجْلَيْنِ هو مبقع الرجلين He has his legs wetted by water in some places, so that their [general] colour is different from the colour of those places. (TA.)

### Türkçe

**بَقِعَ**
1 **بَقِعَ** **بقع** **بقعة** , muzâri‘ı **بَقَعَ** , (Msb, K,) mastar ismi **بَقَعٌ**, (S, Msb, K,) O (bir kuş ve bir köpek) siyah ve beyaz idi; eş anlamlısı **بَلِقَ**; (K;) [daha doğrusu] kuşlarda ve köpeklerde **بَقَعٌ**, binek hayvanlarında yahut atlarda ve benzerlerinde **بَلَقٌ** gibidir: (S, K:) yahut o (bir karga vb.,) alacalı yahut benekli idi. (Msb.) ― -b2- O (bir kuyuya, makara ve ip ve kova vasıtasıyla, L, K, su çeken kimse, L) bedenine su serpiştirilmişti; öyle ki onun bazı kısımları ıslandı. (L. K.) -A2- **مَا أَدْرِى أَيْنَ بَقَعَ** Nereye gittiğini bilmem; (S, K;) sanki biri şöyle demiş gibi: yeryüzünün **بِقَاع**’ından hangi **بُقْعَة**’ye gitti; (S;) olumsuzdan başka kullanılmaz; (TA;) bunun gibi ↓ **بَقَّعَ** da. (Fr, K.) ― -b2- **بَقَعَتْهُمُ الدَّاهِيَةُ** Felâket yahut musibet onlara isabet etti. (TA.) -A3- **بُقِعَ**, (S, K,) **عُنِىَ** gibi, (K,) O kötü yahut çirkin sözle yahut dille saldırıya uğratıldı: (S, O, K:) yahut iftira, karalama yahut asılsız suçlama ile. (S.) Ve **بُقِعَ بِقَبِيحٍ** O çirkin, kötü yahut iğrenç sözle yahut dille saldırıya uğratıldı. (L.)

**بقّع الثَّوْبَ**
2 **بقّع الثَّوْبَ** **بقع الثوب** O (bir boyacı) elbisenin yahut kumaş parçasının bazı yerlerini boyasız bıraktı. (Mgh, TA.) ― -b2- **بقّع ثَوْبَهُ** O (bir sulayıcı) elbisesine su serpiştirdi; öyle ki onun bazı yerleri ıslandı. (Mgh.) ― -b3- **بقّع المَطَرُ فِى مَوَاضِعَ مِنَ الأَرْضِ**, mastar ismi **تَبْقِيعٌ**, Yağmur, yerin bazı yerlerine yağdı; her yere değil. (TA.) -A2- **مَا أَدْرِى أَيْنَ بَقَّعَ**: bk. 1.

**انبقع**
7 **انبقع** **انبقع** O çabucak uzaklaştı; (K;) ve koştu. (TA.)

**اُبْتُقِعَ لَوْنُهُ**
8 **اُبْتُقِعَ لَوْنُهُ** **ابتقع لونه** **ابتقع لونة** , damme ile, **اُنْتُقِعَ** ve **اُمْتُقِعَ** ile aynı anlamdadır; (birincisi K’nın bazı nüshalarında; ikincisi diğerlerinde; ve ikisi de TA’da;) yani: Onun rengi değişti, (TA,) keder yahut hüzün sebebiyle. (Har p. 244.) Bu üç fiilden sonuncusu en iyisidir. (Har ubi suprà.)

**بَقْعَةٌ**
**بَقْعَةٌ** **بقع** **بقعه** **بقعة** Suyun kaldığı ve durgunlaştığı bir yer; (K;) [ve alışılmış bir sulama yeri olmayan: (**بَاقِعَةٌ**’ye bak:) bununla kastedilen, görünüşe göre, onun hakkında şöyle denilmesidir ki] bunun çoğulu olan **بِقَاعٌ**, **مَشَارِعُ**’un zıddını ifade eder [yahut insanların ve hayvanların alışageldikleri sulama yerlerini]. (TA.) ― -b2- Bundan sonra gelen şeye de bak.

**بُقْعَةٌ**
**بُقْعَةٌ** **بقع** **بقعه** **بقعة** (S, Mgh, Msb, K) ve ↓ **بَقْعَةٌ**, (AZ, Msb, K,) fakat birincisi daha yaygındır, (Msb,) ve daha fasîhtir, (TA,) Bir parça, kısım, pay yahut bölge, (Mgh, Msb, K,) yerin yahut toprağın, (S, Mgh, Msb, K,) bitişiğinden yahut yanındakinden, (Mgh, K:) renkte, (Mgh,) yahut görünüşte yahut dış hâl ve durumda, (K,) [herhangi bir yönden] farklı olan: (Mgh, K:) bu, asıl anlamdır: (Mgh:) [bir yer parçası:] çoğulu **بِقَاعٌ**, (S, K,) yahut bu, **بَقْعَةٌ**’nin çoğuludur, (Msb, TA,) ve **بُقْعَةٌ**’nin çoğulu **بُقَعٌ**’dır. (Mgh, Msb, TA.) Şöyle dersin: **أَرْضٌ فِيهَا بُقَعٌ مِنَ الجَرَادِ** [yani: çekirgelerin sebep olduğu çıplak yerler bulunan arazi]. (Lh, K.) Ve **فِى الأَرْضِ مِنْ نَبْتٍ** Arazide otun küçük kısımları vardır. (AHn.) Ve **بُقْعَةٌ مِنْ كَلَأ** Otun bir yaması. (TA, md. **بقطً**.) ― -b2- Ve çoğul **بُقَعٌ** Boyanmış bir elbisede yahut kumaş parçasında boyasız kalmış yerlerdir. (Mgh.) Ve **بُقَعُ المَآءِ** Yıkanmış bir elbisede yahut kumaş parçasında suyun kaldığı, kurumamış yerlerdir. (Mgh.) ― -b3- **هُوَ حَسَنُ البُقْعَةِ عِنْدَ الأَمِيرِ** (mecaz:) O, emir yahut kumandan nezdinde iyi bir mevkie sahiptir. (TA.) [Ayrıca **جُلْبَةٌ**’ye de bak.]

**أَرْضٌ بَقِعَةٌ**
**أَرْضٌ بَقِعَةٌ** **ذ** , İçinde **بُقَعٌ مِنَ الجَرَادِ** bulunan arazi [yani: çekirgelerin sebep olduğu çıplak yerler]: (Lh, K:) ve otu bitişik olmayan [yahut yamalı] arazi. (TA.)

**أَصَابَهُ خُرْءُ بَقَاعِ**
**أَصَابَهُ خُرْءُ بَقَاعِ** **ذ** , **قَطَامِ** gibi, [gayr-i munsarif,] ve munsarif, (K,) ve eksik i‘râblı; öyle ki **بَقَاعٍ** ve **بَقَاعَ** da dersin, (AZ, TA,) Toz ve ter ona geldi ve bununla meydana gelen renk bozulmaları bedeninde kaldı: (AZ, K:) **بقاع** ile [lafzen] yer yahut bir yer kastedilir: AZ böyle der: ve **عَلَيْهِ خُرْءُ بَقَاع** denilmesi, onun üzerinde derisinde beyazlaşmış ter vardır, **لُمَعٌ** denilen şeye benzer, demektir. (TA.)

**بَقِيعٌ**
**بَقِيعٌ** **بقيع** Çeşitli türlerden ağaç kökleri bulunan bir yer: (S, K:) yahut geniş yahut ferah bir yer: yahut ağaç bulunan bir yer: (Msb:) yahut geniş yahut ferah bir arazi parçası; fakat ağaç ihtiva etmedikçe böyle adlandırılmaz; (TA;) her ne kadar Medine’nin mezarlığının adı olan **بَقيعُ الغَرْقَدِ**, içindeki ağaçlar yok olduktan sonra da isim olarak devam etmişse de. (Msb, * TA.)

**بَاقِعَةٌ**
**بَاقِعَةٌ** **باقعه** **باقعة** Sağduyulu yahut sakıngan ve kurnaz yahut hilekâr olan bir kuş; içerken sağa sola bakan, (TA,) yakalanma korkusuyla **مَشَارِع**’a [yahut insanların ve hayvanların alışageldikleri sulama yerlerine], (K, TA, [fakat CK’da **مشارع** yerine **مَشارِب** konmuştur,]) ve gidilip gelinen sulara, (TA,) içmeye gelmeyen; ancak **بَقْعَة**’den, yani suyun kaldığı ve durgunlaştığı yerden içer. (K, TA.) ― -b2- Bundan dolayı, ona benzetilerek, (mecaz:) sakıngan yahut ihtiyatlı, kurnaz yahut hilekâr ve mahir olan herhangi biri: (TA:) (mecaz:) çok kurnaz bir adam: (K, TA:) [bazılarına göre] yeryüzünün [çeşitli] kısımlarına (**بِقَاع**) konup kaldığı, ülkeleri sıkça kat ettiği ve bunlar hakkında çok bilgi sahibi olduğu için böyle adlandırılmıştır: buna göre, işlerde bilen yahut mahir, onları çok araştıran ve onlarda tecrübeli olan bir adama benzetilir; anlamı pekiştirmek için **ة** eklenmiştir: (TA:) ve (mecaz:) zekâda keskin yahut hızlı; bilen; hiçbir şeyin kendisinden kaçmadığı ve aldatılamayan, kandırılamayan yahut tuzağa düşürülemeyen: (K, TA:) çoğulu **بَوَاقِعُ**. (TA.) Şöyle dersin: **مَا فُلَانٌ اـِلَّا بَاقِعَةٌ مِنَ البَوَاقِعِ** (mecaz:) Falan kimse, kurnazların en kurnazı olan pek kurnaz bir adamdan başka bir şey değildir. (TA.) ― -b3- Ayrıca (varsayılan mecaz:) Bir kimseye isabet eden bir felâket yahut musibet. (S, TA.)

**أَبْقَعُ**
**أَبْقَعُ** **ذ** , **غُرَاب** [yahut karga türünden bir kuş] için kullanıldığında: İçinde siyahlık ve beyazlık bulunan; (S, TA;) ve köpek için de böyle kullanılır: (Lh, TA, md. **أَبْرَقُ**, bk.:) yahut birincisi için kullanıldığında, göğüste beyazlık bulunan; ve bu, karga türünün en kötüsüdür [yahut en uğursuzu]: (TA:) [bazılarına göre, **غُرَابُ البَيْنِ** diye adlandırılan tür budur: (md. **بين**’e bak:)] yahut bir karga vb. için kullanıldığında, alacalı yahut benekli: (Msb:) yahut beyaz kanatlı **غراب**: (ISh, TA, md. **حذف**:) bu şekilde kullanıldığında çoğulu **بُقْعَانٌ**, (TA,) yahut kesre ile **بِقْعَانٌ**; onda isimlik vasfı baskın olduğu için; fakat sıfat olarak görüldüğünde, [bu durumda müennesi **بَقْعَآءُ**’dur,] çoğulu **بُقْعٌ**’dur. (Msb.) ― -b2- Bundan dolayı, böyle bir kuşa benzetilerek, (mecaz:) Kötü, şer, habis, fesat [uğursuz] yahut benzeri herhangi bir şey. (TA.) ― -b3- Ve (varsayılan mecaz:) Cüzzamlı. (IAar, K.) ― -b4-

**بُقْعَانُ الشَّأْمِ**
**بُقْعَانُ الشَّأْمِ** **ذ** , (S, K,) damme ile, (K,) bir hadiste zikredilmiştir, (S,) (varsayılan mecaz:) Şam’ın hizmetkârları ve köleleri; beyazlıkları ve kızıllıkları sebebiyle, (S, K,) yahut siyahlıkları sebebiyle; (S;) yahut beyazlıkları ve kızıllıkları ve siyahlıkları sebebiyle, **أَبْقَعُ** denilen şeye benzetilerek; (TA;) yahut (K) Rumlardan ve zencilerden oldukları için: (S, K:) yahut renklerinin karışımı sebebiyle böyle adlandırılmıştır; baskın renkleri beyaz ve sarıdır: A‘Obeyd der ki kastedilen beyazlık ve sarılıktır; renklerinin farklılığı ve iki soydan doğmuş olmaları sebebiyle böyle adlandırılırlar: fakat Kt der ki **البُقْعَانُ** (varsayılan mecaz:) içinde siyahlık ve beyazlık bulunanlar demektir; ve siyahlık karışımı olmaksızın beyaz olan kimseye **ابقع** denmez: öyleyse Rumlar, sırf beyaz oldukları hâlde, nasıl **بقعان** diye adlandırılsın? ve o, anlamın şu olduğunu düşündüğünü ekler: Arapların—ki onlar siyahtır, [bu lafzen anlaşılmamalı, daha ziyade esmer anlamında,]—Rumların beyaz olan cariyelerinden olan çocukları. (TA.) ― -b2- **بُقْعٌ** ayrıca Su çekenlere (**سُقَاةٌ**) de uygulanır; çünkü bedenleri suyla serpiştirilir; öyle ki onun bazı kısımları ıslanır. (K.) ― -b3- **رَأَيْتُ قَوْمًا بُقْعًا** (mecaz:) Yamalı elbiseler giyen bir kavim gördüm; El-Hajjلj tarafından söylenmiştir; (K, TA;) ve onun tarafından böyle açıklanmıştır; yani kötü durumları sebebiyle. (TA.) ― -b4- **ذَوْدٌ بُقْعُ الذُّرَى** Beyaz hörgüçlü bir deve sürüsü. (TA.) ― -b5- **الأَبْقَعُ** Serap; renklerinin değişmesi yahut farklı renklere bürünmesi sebebiyle. (TA.) ― -b6- **أَرْضٌ بَقْعَآءُ** Küçük çakıl taşları ihtiva eden [yahut onlarla çeşitlenmiş] arazi. (TA.) ― -b7- **سَنَةٌ بَقْعَآءُ** (mecaz:) Kıt yahut verimsiz bir yıl: (S, K:) yahut içinde verimlilik ve kıtlık bulunan bir yıl. (S, Msb, K.) Ve **عَامٌ أَبْقَعُ** (mecaz:) Yağmurun yerin bazı yerlerine yağdığı, her yere değil, bir yıl. (TA.) Ve ↓ **عَامٌ أُبَيْقِعُ**, (K,) küçültme kalıbının dehşeti ifade etmek için kullanılmasıyla, (TA,) (mecaz:) Az yağmurlu bir yıl. (K, TA.)

**أُبَيْقِعُ**
**أُبَيْقِعُ** **ذ** , **أَبْقَعُ**’un küçültmesi; ona bak, son cümle.

**هُوَ مُبَقَّعُ الرِّجْلَيْنِ**
**هُوَ مُبَقَّعُ الرِّجْلَيْنِ** **هو مبقع الرجلين** Bacaklarının bazı yerleri suyla ıslanmıştır; öyle ki onların [genel] rengi, o yerlerin renginden farklıdır. (TA.)
